Кіріспе

Британдық қой тұқымы

Саффолк – британдық үй қойының тұқымы. Ол XVIII ғасырдың соңында Саффолк графтығындағы Бьюри-Сент-Эдмундс аймағында Норфолк мүйізді қой еділдерін жақсартылған Саутдаун қошқарларымен будандастыру нәтижесінде пайда болды. Бұл мүйізсіз, қара бетті тұқым, және негізінен ет өндіру үшін өсіріледі. Ол көптеген елдерге экспортталды және әлемдегі ең көп тараған қой тұқымдарының бірі болып саналады.

Тарих

Саффолк тұқымы 18-шы ғасырдың соңында Саффолк графтығындағы Бьюри Сент-Эдмундс аймағында пайда болды. Бұл Норфолк мүйізді қойларын жақсартылған Саутдаун қошқарларымен шағылыстырудың нәтижесінде болды. Алғашқыда олар "Blackfaces" немесе "Southdown Norfolks" деп аталды, ал "Саффолк" деген ат бұл қойларға 1797 жылы алғаш рет қолданылды. 1810 жылы ол жеке тұқым ретінде танылды, бірақ 1859 жылға дейін қазіргі атауымен белгілі болған жоқ. 1886 жылы ағылшын Саффолк қоғамы құрылды, ал келесі жылы жарияланған тұқымдық тізілімінде 15 000-ға жуық қой тіркелді. 19-шы ғасырдың соңына қарай Саффолк Шотландиядағы шағылыстырылған қойларда қолданылатын басты аталық тұқым ретінде Оксфорд Даунды ығыстырды. 1980 жылдарға қарай Ұлыбританиядағы тұқымның саны 500 000-ға жетті, бірақ кейін азайды. 2020 жылы жалпы саны 14 266 бас екені хабарланды. Саффолк Австралия, Австрия, Бельгия, Бразилия, Канада, Чехословакия, Франция, Германия, Италия, Кения, Нидерланды, Жаңа Зеландия, Португалия, Оңтүстік Африка, Испания және АҚШ сияқты көптеген елдерге экспортталды және әлемдегі ең көп таралған қой тұқымдарының біріне айналды. Оны 1888 жылы Нью-Йорк штатының Чази қаласынан Г. Б. Стритер АҚШ-қа әкелді. Онда ірі және ұзын аяқты қойлардың бір түрі пайда болды, ол тез өседі, бірақ етінің сапасы төмен.

Сипаттамалары

Саффолк - ірі денелі, ақ жүнді, мүйізсіз қой, қара беті және жүнсіз қара аяқтары бар. Суффолк тұқымында "бұрышқан қой" синдромы кездесуі мүмкін.

Қолдану

Саффолк қошқарлары көбінесе шала тұқымды қойларды жақсы өсетін, сойылатын қозыларды алу үшін соңғы әке ретінде қолданылады.