Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцария темір жол компаниясы
Swiss Railway Company
Германиядағы темір жол желісі
бұрынғы Швейцария темір жол компаниясы
the railway line in Germany
the former Swiss railway company
Zentralbahn – Швейцарияның темір жол компаниясы, Орталық Швейцария мен Берн Оберландты байланыстыратын екі темір жол желісіне ие және оларды басқарады. Компания 2005 жылдың 1 қаңтарында тәуелсіз иеліктегі Луцерн-Станс-Энгельберг желісін және Швейцария Федералдық темір жолдарының Брюниг желісін сатып алу арқылы құрылды. Компанияның бас кеңсесі Стансстадта орналасқан. Темір жол Брюниг өткелі арқылы Люцерн мен Интерлакенді байланыстыратын ұзақ аралық Брюниг желісінің инфрақұрылымына және Люцерннен Энгельбергке дейінгі ұзақ Люцерн-Станс-Энгельберг желісіне ие. Екі желі де ең тік беткейлерге көтерілу үшін тісті дөңгелек технологиясын қолданады, бірақ екі желінің көп бөлігінде дәстүрлі жабысу қолданылады. Темір жол екі сағаттық InterRegio экспресс қызметін жүзеге асырады – біреуі Люцерн мен Интерлакен арасында, екіншісі Люцерн мен Энгельберг арасында. Сонымен қатар, ол Люцерн S Bahn қызметтерін де ұсынады: Люцерн мен Вольфенсхиссен арасындағы S4 және Люцерн мен Гисвиль арасындағы S5, олар жарты сағат сайын жүзеге асырылады. Жұмыстың қарбалас сағаттарында S41, S44 және S55 атты қосымша пойыздар жүреді. Интерлакен бағытындағы желіде Мэйрингенге дейін сағат сайын Regio қызметі іске қосылады. Компанияның тісті дөңгелек учаскелерін тек екі InterRegio қызметі кесіп өтеді және тісті дөңгелекпен жабдықталған пойыз қажет.
The Zentralbahn is a Swiss railway company that owns and operates two connecting railway lines in Central Switzerland and the Bernese Oberland. It was created on January 1, 2005, with the acquisition of the independently owned Luzern–Stans–Engelberg line, and the Brünig line of the Swiss Federal Railways. The company has its headquarters in Stansstad. The railway owns the infrastructure of the long inter regional Brünig line, which links Lucerne and Interlaken over the Brünig Pass, and the long Luzern–Stans–Engelberg line from Hergiswil, on the Brünig line some out of Lucerne, to Engelberg. Both lines are built to the , and use rack railway technology to climb their steepest gradients, although most of both lines uses conventional adhesion. The railway operates two hourly InterRegio express services, one between Lucerne and Interlaken, and one between Lucerne and Engelberg. It also operates two half hourly services of the Lucerne S Bahn, the S4 between Lucerne and Wolfenschiessen and the S5 between Lucerne and Giswil. During the rush hour, there are additional trains named S41, S44 and S55. At the Interlaken end of the line, an hourly Regio service is operated as far as Meiringen. Only the two InterRegio services traverse the company's rack sections and require rack equipped stock.
Тарих
Zentralbahn-нің екі сызығының тарихы едәуір ерекше.
The two lines of the Zentralbahn have quite distinct histories.
Брюниг желісінің тарихы
Брюниг желісі 1888 және 1916 жылдар аралығында кезең-кезеңмен салынды. Бриенц пен Альпнахштад арасындағы Брюниг асуы арқылы алғашқы кезеңдерді Юра–Берн–Люцерн темір жолы (JBL) ашты, сондай-ақ желіні Альпнахштадтан Люцернге дейін ұзартып, Швейцарияның басқа темір жол желілерімен байланысты қамтамасыз етті. Кейіннен JBL 1891 жылы Jura–Simplon Railway (JS) құрамына енді, ал JS 1903 жылы Швейцария Федералдық темір жолдарының (SBB) құрамына бірікті. SBB 1916 жылы желінің соңғы бөлігін – Бриенцтен Интерлакенге дейін ашты. Салынған кезде желі бу локомотивтерімен жұмыс істеді және Брюниг асуының екі жағындағы 12% дейінгі көлбеулерді жеңу үшін Риггенбах тісті рельс жүйесі қолданылды. 1941 және 1942 жылдары желі электрлендірілді, жоғары кернеулі желі арқылы стандартты швейцарлық жүйе қолданылды. Тісті рельс бөлімдері сақталды. 1960 жылы Энгельберг желісін Швейцария темір жол желісіне қосу жұмыстары басталды, бұл үшін Брюниг желісіндегі Штантсстад пен Хергисвиль арасында жаңа желі салу қажет болды. Бұл Люцерн көлінің тар Алпнахерзее шағын шығанағынан көпір салуды, содан кейін Пилатус тауының тіктеуінің астынан өтетін Lopper II туннелін салуды қамтыды. Энгельберг пойыздарының Брюниг желісі арқылы Люцернге қатынай алуы үшін барлық темір жол бірдей электр жүйесіне ауыстырылды және жаңа вагондар сатып алынды. Желі 1964 жылы қайта ашылды, ал иеленуші компания өз атын Луцерн–Станс–Энгельберг темір жолы (LSE) деп өзгертті. 2012 жылдың соңында Криенс Маттенхоф станциясы мен Люцерн станциясына жақындау арасында, Энгельберг пойыздары да пайдаланатын Брюниг желісінің бөлігінде жаңа туннель ашылды. Туннель бұрынғы тікелей емес маршрутты алмастырды, бірнеше қиын кезеңдердегі темір жол өткелдерін жоюға және екі жолды қамтамасыз етуге мүмкіндік берді. Туннель ішінде салынған Люцерн Аллменд/Мессе жаңа станциясы Swissporarena аренасына қызмет көрсетеді.
The Brünig line was constructed in incremental stages between 1888 and 1916. The first stages, over the Brünig Pass between Brienz and Alpnachstad were opened by the Jura–Bern–Lucerne Railway (JBL), who also extended the line from Alpnachstad to Lucerne, giving connections to the rest of the Swiss railway network. Subsequently, the JBL became part of the Jura–Simplon Railway (JS) in 1891, and the JS became part of the Swiss Federal Railways (SBB) in 1903. The SBB opened the last section of the line, from Brienz to Interlaken in 1916. As constructed, the line was operated by steam locomotives, and used the Riggenbach rack system to overcome gradients of up to 12% on the approaches to each side of the Brünig Pass. The line was electrified in 1941 and 1942, using the standard Swiss main line system of supplied by overhead line. The rack sections were retained. In 1960 work started on connecting the Engelberg line to the Swiss railway network by constructing a new line between Stansstad and Hergiswil on the Brünig line. This involved constructing a bridge over the narrow Alpnachersee arm of Lake Lucerne, followed by the Lopper II tunnel, under a shoulder of Mount Pilatus. In order to allow Engelberg trains to run over the Brünig line into Lucerne, the whole railway was converted to the same electrical system , and new rolling stock acquired. The line reopened in 1964, and the owning company changed its name to the Luzern–Stans–Engelberg Railway (LSE). In late 2012, a new tunnel route was opened between Kriens Mattenhof station and the approaches to Lucerne station, on the stretch of the Brünig line also used by Engelberg trains. The tunnel replaces a less direct surface alignment, allowing the abolition of several congested level crossings and the provision of double track. A new station, Lucerne Allmend/Messe, built within the tunnel, serves the Swissporarena.