Кіріспе
Адам герпес вирусының (HHV) жұқтырған жасуша полипептиді 0 (ICP0) – герпес вирустарының ДНК-сымен кодталған белок. Ол герпес вирустары инфекцияның ең алғашқы кезеңінде, вирус жаңадан жасушаға енген кезде өндіріледі; бұл кезең вирустық гендердің тікелей ерте немесе α ("альфа") фазасы деп аталады. Инфекцияның осы алғашқы кезеңдерінде ICP0 белок синтезделіп, жұқтырған жасушаның ядросына тасымалданады. Ядрода ICP0 вирустық гендердің транскрипциясын күшейтеді, сондай-ақ ядролық нүктелер немесе промиелоциттік лейкемия (ПМЛ) ядролық денелері деп аталатын ядролық құрылымдарды бұзады.
Human Herpes Virus (HHV) Infected Cell Polypeptide 0 (ICP0) is a protein, encoded by the DNA of herpes viruses. It is produced by herpes viruses during the earliest stage of infection, when the virus has recently entered the host cell; this stage is known as the immediate early or α ("alpha") phase of viral gene expression. During these early stages of infection, ICP0 protein is synthesized and transported to the nucleus of the infected host cell. Here, ICP0 promotes transcription from viral genes, disrupts structures in the nucleus known as nuclear dots or promyelocytic leukemia (PML) nuclear bodies,
Тарих және негіз
ICP0 1976 жылы Herpes simplex virus 1 (HSV 1) инфекциясының ерте сатысындағы полипептидтік өнімі ретінде анықталды. HSV 1-де ICP0 гені HSV 1 α0 ("альфа-нөл"), Immediate Early (IE) ген 1, немесе жай ғана HSV 1 ICP0 гені деп аталады. HSV 1 ICP0 гені 1986 жылы сипатталды және тізбектелді. Бұл тізбек 775 аминқышқылынан тұратын, молекулалық салмағы 78,5 КДа болатын ақуызды болжады. Генді оқшаулау кезінде ICP0 IE110 деп аталды, себебі ген тізбегі алынар алдында жасалған гельдік электрофорез тәжірибелері ICP0 ақуызының салмағы 110 кДа екенін көрсеткен. Фосфорилирлеу немесе сумоилдеу сияқты трансляциядан кейінгі модификациялар ақуыздың нақты мөлшерінің болжамды аминқышқылы тізбегінен 30 кДа-ға үлкен болуын қамтамасыз ететіні болжамдалды.
Микротүтіктер желілерін бөлшектеу
ICP0 α-тубулинмен бірге локализацияланады және цитоплазмаға өткеннен кейін жасыратын клетканың микротүтік желілерін құрастырмайды.
Жазба көшірмесі
HSV 1 жұқтырған жасушаларда ICP0 көптеген вирустық және жасушалық гендердің транскрипциясын қосады. Ол HSV 1 бірден ерте (IE) ақуызы ICP4-пен бірлесіп әрекет етеді және жасырын герпес вирусының қайта жандануы мен вирус көбеюі үшін қажетті.
Вирусқа қарсы жолдардың бұзылуы
ICP0 жасушалардың вирусқа қарсы түрлі жауаптарын жеңуге жауапты. Инфекцияның басында ядроға көшкеннен кейін, ICP0 көптеген жасушалық вирусқа қарсы гендердің ыдырауына ынталандырады, оның ішінде ядролық денелермен байланысты ақуыздар – промиелоциттік лейкемия ақуызы (PML) және Sp100, бұл PML ядролық денелерінің бұзылуына және жасушаның вирусқа қарсы қабілетінің төмендеуіне алып келеді. ICP0 сондай-ақ IFN реттегіш факторларының (IRF3) және IRF7 активтілігін тежейді, олар интерферон деп аталатын вирусқа қарсы цитокиндердің өндірісін іске қосатын маңызды транскрипциялық факторлар болып табылады. Интерферонның шақыруымен туындаған вирус көбеюіне кедергілер де ICP0 әрекеті арқылы жеңіледі. ICP0-ның осы функциясы RNase L ферментінің өндірісін де тоқтатады, ол бір тізбекті вирус және жасушалық РНК-ны жояды және вирус жұққан жасушаларда жасушаның апоптозын тудырады.
Нейронды дифференциациялаушы NRSF ақуыз және coREST ақуыз кофакторымен өзара әсерлесу
ICP0 адам ақуызымен, нейрондық шектеуші тылғыш фактор (NRSF) немесе RE1 тылғыш транскрипция факторы (REST) деп аталатын, нейрондық немесе нейрондық емес жасушалар арасындағы ген экспрессиясының айырмашылықтарын реттейтін ақуызбен өзара әрекеттеседі; NRSF нейрондық емес жасушаларда кездеседі, бірақ толыққанды дифференциацияланған нейрондарда жоқ. Ол NRSF-пен бірігіп, нейрондық емес жасушаларда нейрондық гендердің экспрессиясын басады. Толық NRSF ақуызы көбінесе нейрондарда табылмайды, бірақ нейрондардың белгілі бір түрлеріндегі нейротрансмиттерлік каналдардың экспрессиясын таңдамалы түрде басқаратын NRSF-тің уысқан түрлері өндіріледі. ICP0-ның осы NRSF-қа ұқсас нейрондық факторлармен бірігуі нейрондарда герпес гендерін тындыруы мүмкін, бұл ICP4 сияқты басқа да ерте гендердің өндірісін тоқтатып, ICP22 өндірісін азайтады. Герпес вирустарымен инфекция кезінде жасырын қалыпқа енуге HSV гендерінің тікелей бастапқы өндірісінің басылуы себеп болуы мүмкін.
Латенттік- ассоциацияланған РНК транскриптімен (LAT) өзара әсерлесу
Латентті инфекция кезінде вирустық РНК транскрипті антисенс РНК механизмі арқылы герпес вирусының ICP0 генінің экспрессиясын тежейді. Бұл РНК транскрипті вирустың өзі шығарады және жасырын инфекция кезінде жаңашыр жасушаларда жиналады; ол Латенттілікке қатысты транскрипт (LAT) деп аталады.
ICP4 арқылы ICP0 генінің белсенділігін басу
LAT ICP0 генінің репрессоры болуы мүмкін деген болжамға құмар болғанымен, бұл гипотезаны қолдайтын дәлелдер жеткіліксіз. Жақында алынған деректер ICP4 ICP0 генін күшті түрде басады, ал ICP0 ICP4-ке қарсы әрекет етеді деп көрсетеді. ICP0 және ICP4 арасындағы тепе-теңдік ICP0 генінің тиімді транскрипциялануын анықтайды. Маймылдың қызылша вирусы (SVV) – HSV 1 және HSV 2 сияқты герпес вирустарының alphaherpesvirinae қосалқы тұқымдастығына жататын қызылша вирусы. SVV, SVV LAT деп аталатын HSV 1 LAT ортологын, ал SVV ORF 61 (Ашық оқу тізбегі 61) деп аталатын HSV 1 ICP0 ортологын экспрессиялайды. Varicella Zoster Virus (VZV) – HSV 1 ICP0 генінің гомологы анықталған тағы бір қызылша вирусы; VSV ORF 61 – HSV 1 ICP0 генінің ішінара гомологы және HSV 1 ICP0 генінің функционалдық орнын алмастырады. Герпес вирусы ICP 0 гомологтары мен номенклатурасы Герпес вирусы ICP0 синонимдері Құрылымдық гомология және функционалдық ұқсастық HHV 1 Герпес симплекс вирусы 1 (HSV 1) ICP0, IE110 (n/a) HHV 2 Герпес симплекс вирусы 2 (HSV 2) аминқышқылдық тізбегі бойынша 61,5%-ға HSV 1 ICP0-ға гомологиялы. HHV 4 Эпштейн-Барр вирусы (EBV), лимфокриптовирусы BZLF1 ICP0 және VZV ORF 61 сияқты, BZLF1 SUMO 1-мен модификацияланады және PML ядролық денелерін бұзады. HHV 5 Цитомегаловирусы (CMV) IE1, IE72 ПМЛ денелерін ICP0 сияқты бұзады.