Кіріспе

Фрамлингхемдегі (Суффолк) Киелі Михаил шіркеуі – Англия шіркеуі, Киелі Михаилға арналған. Бұл шіркеуде Хауард әулетінің мүшелері жерленген. 1966 жылы бұл шіркеу І санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді. Қазіргі таңда шіркеу күтімге және сақтауға ақшалай көмектерді қабылдап тұрады.

Тарих

Фрамлингхэмдегі Әулие Михаил шіркеуі салынысынан бері бірнеше рет салынған, қайта салынған және кеңейтілген. Ғибадатхана аркасының капительдері XII ғасырға дейін сақталған, бірақ шіркеудің көп бөлігі 1350 және 1555 жылдар аралығында тікбұрышты стильде салынған. Шатыры күрделі жақтаулы өрнектермен әшекейленген, олар балқыбас қабырғаларын жасырады. Шатырдың өзі шамамен 1521 жылға дейін салынған. Фрамлингхэм Норфолк графы мен герцогтарының маңызды орталығы болды. Норман Бигодтардың кең иеліктері I Эдуардқа тәркіленді және Фрамлингхэм Эдуард пен Францияның Маргаретінің үлкен ұлы Бротхертонның Томасына өтті. Көптеген мұрагерлік өзгерістерден кейін, шамамен 1635 жылы сэр Роберт Хитчем Фрамлингхэм иелігін Кембридж университетінің Пемброк колледжіне сыйлады, және олар осы күнге дейін иелік иелері болып табылады. Шіркеуде Томас Ховард, Норфолк герцогының 3-шісінің қабірі бар, оның ішінде көптеген маңызды қабірлер сақталған.

1708 жылғы Тамар орган

Ғимараттың ең танымал ерекшеліктерінің бірі – әлемдік атаққа ие Тамар органы. Англия азамат соғысынан барлығы сегіз ірі орган сақталып қалды, олардың тек үшеуі ғана Тамар органы. Қалғандары Глостер соборында және Нортгемптонширдегі Авонға жақын орналасқан Сент-Николас шіркеуінде. Сыртқы боялған құбырлар 1674 жылы шіркеудің қамқорлары, Кембридж университетінің Пемброк колледжі үшін Томас Тамар жасаған Тамар органына тиесілі (оңтүстік қабырғадағы елтаңбамен белгіленген); осы үлгідегі басқа боялған құбырлар Глостер соборында ғана кездеседі. Осы жағдайдың 1630 жылға дейін (немесе тіпті одан да ертерек – 1580 жылға дейін) сақталғаны айтылады, ал құбырлардың бір бөлігі одақтың алдында жасалған болуы мүмкін. 1707 жылы колледж өздерінің Урен капелласы үшін Әке Смиттен үлкен әрі заманауи орган жасауды шешті; Тамар органы 1708 жылы корпусымен бірге Сент-Михаил шіркеуіне жеткізілді. Ол 1898 жылға дейін галереяда орналасқан. Кейбір уақыттарда орган шіркеу ішінде, бірінші солтүстік науқанында, содан кейін 1970 жылға дейін, галерея қамалдан қайта табылып, Майкл Гиллингхэм басшылығымен және Пилигрим қорының көмегімен қазіргі орнында органмен біріктірілгенге дейін жылжытылды. Органның тарихы нақты емес. Бір дерек бойынша, 1740 жылы органмен жұмыс істеген танымал және тарихи орган жасаушы Джон Байфилд болған, бұл туралы Ипсуич журналында хабарланған. Хантер 1898 жылы органды қайта жаңарту кезінде Тамардың құбырларының көп бөлігін үлкен органға қолданды, бірақ оларды гармониялық флейта мен гамбамен ауыстырған корнет пен трубаны қоспады. Корнет жоғалып кетті, ал труба жоғалды. Свеллге кем дегенде үш XVIII ғасырлық тіреу кірді. 1970 жылы орган Ипсуичтен келген Бишоп пен ұлы компаниясымен қалпына келтірілді. Тамар органы ешқандай қосымша немесе алып тастаусыз (төменгі C# үшін тақтадан басқа) қалпына келтірілді. Корнет пасторлық үйдің шатырынан табылып, жөнделіп, қалпына келтіріліп, қайта құрастырылды. Жоғалған жиынтықты алмастыру үшін өте ескі труба құбырлары табылды. Свелл үлкен органмен үйлесімді болу үшін жабдықталды және оның XVIII ғасырлық мазмұнына сүйенді. Педаль да осылайша жабдықталды. Cromorne-ді Джон Баджен енгізді және ол свелл органына тамаша және әмбебап қосымша болды. Педальдік қамыс та қосылды. Органның техникалық сипаттамалары Ұлттық құбырлы орган тізілімінде қолжетімді. Органның танымал байланыстары бар: Мендельсонның Каролина Атвудқа сабақ бергені айтылады, ол ағасы Джордж Атвудқа, содан кейін пасторға келген кезде. Мендельсон Джорджтың әкесі Томас Атвудты білген, ол композитор және Санкт-Павел соборының органшысы, сонымен қатар Моцарттың бір кездері шәкірті болған.

Ричмонд герцогы

Генри Фицрой, Ричмонд және Сомерсет герцогы (1519–1536), Генри VIII-нің сүйіктісі Элизабет Блунттан туған заңды емес ұлы, әсем безендірілген қабірге қойылған. Ричмонд герцогы 1536 жылы қайтыс болды және бастапқыда Тетфорд аббаттығында жерленді. Заңды емес туылғандықтан, король Фицройды жоғары құрмет пен атақтарға ие етті, себебі ол сол кезде бірнеше күннен асып өмір сүрген жалғыз баласы болды. Әулетінің мүддесін қорғау ниетімен Норфолк герцогының үшіншісі өзінің қызы Мэри мен Фицройдың арасын құдалаған. Олар үйленді, бірақ жас болғандықтан бірге өмір сүрмеді және Фицройдың 17 жасында туберкулезден ерте қайтыс болуы себебімен неке толыққанды болған жоқ. Фицройды жерлеу міндеті король Генрих Норфолк герцогына жүктелді, ол ұлының қайтысынан кейін оған қызығушылық танытпағандай көрінді. Тетфорд аббаттығы таратылғаннан кейін қабір мен денесі Фрэмлингхэмге әкелінді, ал Мэри Фицрой да 1557 жылдың желтоқсанында қайтыс болғаннан кейін осы жерге жерленді.

Томас Хауард, Норфолктің 3-ші герцогы

Томас Хауардтың қабірі бас құрбандық алтарының оңтүстігінде орналасқан. Археологиялық тұрғыдан алғанда, оны Солтүстік Еуропадағы кез келген ескерткішпен, тіпті Италиядағыларымен де салыстыруға болады. Говардтың қабіріндегі діни бейнелер он екі апостол және ең көне христиан қасиеттерінің кейбіреулерін бейнелейді. Оңтүстік жағында – Евангелист Матай, Ұлы Яков, Кіші Яков және Андрей; батысында – Петр, пайғамбар Аарон және Пауыл; солтүстігінде – Матиас, Иуда Таддей, Зелдік Симон (сонымен қатар Кананит Симоны) және Филип; ал шығысында – Евангелист Иоанн, Иерусалимдік Симон және Томас. Бұл Англиядағы діни бейнелердің соңғы маңызды көрнісі болды, содан кейін Реформация теологиясының күші мұндай бейнелер жасауды мүмкін емес етті. Қабірдің дизайны француз және ағылшын стильдерінің қосындысынан тұрады, және оның патшалық тапсырыспен емес, Англияның ең ірі дворянының тапсырысымен жасалғаны маңызды. Бұл қабірдің кем дегенде бір бөлігі Флодден шайқасының жеңімпазы, Томас Ховард, 2-ші Норфолк герцогының Тетфордтағы қабіріне қосылған болуы мүмкін. Осы адамның әкесі Джон Ховард болды, ол Босворт шайқасында Ричард III үшін соғысып қаза тапты, және оның құрметіне Ховард атынан Норфолк герцогтігі құрылды. 3-ші герцогтің қабірінде тағы екі еркек денесінің бар екені белгілі, және бұл оның әкесі мен атасының денелері болуы мүмкін деген болжам бар, олар Тетфорд монастырының таратылуынан кейін Фрэмлингемге көшірілген.

Томас Хауардтың, 4-ші Норфолк герцогының әйелдері

Ол Лондон мұнарасындағы Санкт-Петер-ад-Винкулада жерленген, ол Мэри I Стюартқа төртінші рет үйленуге тырысқаны үшін сонда өлім жазасына кесілген. Олардың мерекелік киімдерінде бейнеленген, үйлерінің таңбаларына бас және аяқтары сүйеніп жатыр. Оның әйелдері – Мэри ФицАлан және Маргарет Одли осылай көрсетілген, бірақ мұнда тек Маргарет ғана жерленген. Мүсіндер арасындағы үлкен бос орын Норфолк өзі, оның үшінші әйелі, тіпті Шотландия королевасы Мэри үшін арналған деп айтылады. Қабырғалары олардың геральдикалық белгілерімен әсемделген. Бұрын осы ескерткіштің үстінде бағаналар тұрған және оны керемет әдемі еткен. 1842 жылы бұл мазар ашылғанда, ішінде тек бас сүйек пен бірқатар күл табылды. Әдетке сәйкес, 1745 жылғы Якобит көтерілісі кезінде қала тұрғындары құнды заттарын осы ескерткіште жасырып, содан кейін оны тазалап алған.

Көркем шығармаларда

Шіркеу Фрамлингемдегі көптеген орындардың бірі болып табылады және Энтони Хоровицтің "Қарғалар қырқыны" деген детективтік романында маңызды рөл атқарады.