Кіріспе

Гүлді өсімдіктер түрі

Paeonia brownii – Paeoniaceae тұқымдасына жататын, төмен немесе орташа биіктіктегі, көп жылдық шөптесін гүлді өсімдік. Оның күрделі, болатты сұр, сәл ет тәрізді жапырақтары және кішкентай, төмен қарап тұратын қызыл қоңыр гүлдері бар. Оны Браун пионы, туған жер пионы немесе батыс пионы деп атайды. Бұл өсімдік АҚШ-тың батыс бөлігінде өседі және көбінесе биік жерлерде, жартылай көлеңкеде өседі. Ет тәрізді тамырлары өсімдікке қоректік заттарды жинақтап, құрғақ жаз айларын өткеруге көмектеседі және келесі көктемде жаңа жапырақтар мен гүлдерді өсіреді.

Сипаттама

Paeonia brownii – 25-40 см биіктіктегі, көкшіл, жазғы уақытта қыстайтын, көпжылдық шөптесін өсімдік. Өсімдіктің әрқайсысынан 10-ға дейін сабақ өседі, олар үлкен, ет тәрізді тамырдан шығады. Әр қызғылт сабағы біршама көлбеу болып келеді және бес-сегіз есе құралған немесе терең тілімделген, көкшіл жасыл, түксіз, сәл ет тәрізді жапырақтары бар, төмен температурада жиектері қызғылт түске боялуы мүмкін. Жапырақшалардың немесе бөлікшелердің жапырақтары 3-6 × 2-5 см, жұмыртқа тәрізді немесе кері жұмыртқа тәрізді, анық тартылған, сабақ сияқты төменгі бөлігі және тұмсық немесе дөңгелек ұшы болады. Екі жынысты гүлдері тостаған тәрізді, ашылғанда 2-3 см, төмен қарап тұрады және бұтақталған сабақтың ұшында жеке-жеке орналасқан, 9-15 күн гүлдейді. Гүлдеу наурыздан маусымға дейін (көбінесе сәуірдің ортасынан мамырдың ортасына дейін) жүреді. Бес немесе алты жабысқан тостаған жапырақтары қызғылт жасыл, иілісқан, сопақ немесе дерлік дөңгелек пішіндес, гүлдеуден кейін де сақталады. Бес-онға дейін дөңгелек жапырақшалары әдетте тостаған жапырақтарынан қысқа болады және түсі тамырында қоңыр-қызылдан, шарап қызылы арқылы, шетінде жасыл немесе сарыға дейін өзгереді. Әр гүлде 60-100 сары аталық бар, олардың жіпшелері 3-5 мм, ал тозаңдықтары 2-4 мм ұзындықта болады. Олар іштен сыртқа қарай бірінен соң бірі ашылады, екінші күні бастап сары тозаңды шашады. Шамамен он екі ет тәрізді, конус тәрізді, жасыл-сары, 2,5-3 мм биіктіктегі дискі екі-алты (көбінесе бес) тегіс, бастапқыда сары-жасылдан, соңында сары-қызылға дейін өзгеріп, карпельдерді қоршап тұрады, олардың әрқайсысының үстінде қысқа тістігі бар, иілген мойыншасы болады. Бұл гүлдер ашылған алғашқы екі күнінде тозаң қабылдай алады. Ұрықтанған карпельдер 2-4 см ұзындықтағы, піскенде былғары тәрізді болатын қабықшаға айналады. Әр қабықшада төрт тұқым пайда болады, олар сары қоңырдан қараға дейін, дөңгелек немесе сопақ пішіндес, диаметрі 6-11 мм. Барлық диплоидты пиондар сияқты, Paeonia brownii-де он хромосома бар (2n=10).

Туысқан түрлерден айырмашылықтары

Браун пионы Калифорния пионына ең жақын және сыртқы түрі жағынан да ең ұқсас, олар екеуі де Onaepia бөлімін құрайды. Ортақ белгілері – гүлдері кішкентай, төмен қараған, кішкентай тілшелері және әдетте жеке-жеке сегменттерден тұратын өте айқын диск, ал тұқымдары жұмыртқа тәрізді емес, цилиндр тәрізді. Дегенмен, P. browniii-ді P. californica-дан оңай ажыратуға болады, соңғысының сабақтары 35–75 см биіктікте болады және жетіден он екіге дейін жасыл жапырақтары бар, жапырақшаның тілшесі біртіндеп жапырақша сабағына ауысады немесе мүлдем сабағы болмайды, ал ең ұсақ тілшелері сүйір немесе тар эллипс тәрізді. P. brownii әдетте 20–40 см биіктікте, сабағында 6–8 көгілдір жапырақтары болады, олар түбінде кенеттен тарылады, ал ең ұсақ сегменттері жұмыртқа тәрізді. P. californica-да тілшелер жұмыртқа тәрізді, шамамен 1½–2½ см ұзындықта, тостағанша жапырақтарынан асып кетеді, ал P. brownii-де тілшелер дөңгелек немесе ұзындығынан кең, шамамен ¾–1½ см ұзындықта, тостағанша жапырақтарынан әлдеқайда қысқа.

Таксономия

Paeonia brownii алғаш рет 1829 жылы Дэвид Дуглас Хукер редакциялаған Flora boreali americana еңбегінде сипаттаған. Бұл ғылыми атаудың синонимдері белгісіз. Paeonia californica бұрын P. brownii түрінің кіші түрі саналған, бірақ олардың арасында бірнеше морфологиялық айырмашылықтар бар, өсетін орта жағдайлары әртүрлі және таралу аймақтары үстіртпейді. Сондықтан қазіргі таңда екеуін де жеке түрлер деп қарастыруға келісім бар. Paeonia brownii және P. californica бірге Paeonia туысының Onaepia бөлімін құрайды. Үш бөлім арасындағы нақты байланыстар әлі де анық емес және оларды келесі филогенетикалық ағаш арқылы көрсетуге болады.

Этимология

Бұл түр шотланд ботанигі Роберт Браунның құрметіне аталған.

Тарату

Браун пионы ашық, құрғақ қарағай ормандарында, мысалы, ponderosa қарағайының өсетін жерлерінде, ақ жусанды (sagebrush) бұталарда, таулық бұталар мен қайын (аспан) тоғайларында 200–3000 м биіктікте өседі. Бұл жерлерде қыстары ұзақ және суық, қар жамылғысы аз немесе жоқ, ал өсу маусымы қысқа болады. Ол Солтүстік Калифорния, Айдахо, Монтана, Невада, Орегон, Юта, Вашингтон және Вайоминг штаттарында таралған. Канадада табиғи түрде өспейді. P. brownii топырақ жағдайларына өте сезімтал. Топырақ артық ылғалды немесе тым құрғақ болса, жақсы өспейді. Жақсы дренажталған топырақта ең жақсы өнім береді.

Экология

Көк тауларда шамамен 1050 м биіктікте, П. брауни биік далалық шабындысында, шыршалы ормандарға жақын базальтты субстратта өседі. Әртүрлі шөптермен қатар, айналасындағы өсімдіктерге батыс қанатты аққонақ, Хукер және жебе жапырақты балсам тамыры, қызыл сабақты цеанотус, қызғылт гүлді астра, түкті клематис, шағын шілтесін, қарақұмық, пашниктің гүлі, жапырақты және тоғыз жапырақты бисквит, күкірт люпині, тілшегірлер, қызыл шаян, жабысқақ және жіңішке бескат, шалфейлі сарыбас, шағын және Нутка раушан гүлдері, қарапайым қар жидесі, американдық ветч және солтүстік есектің құлағы кіреді. Браун пионы гүлдегеннен кейін, жаздың басында толығымен қурап, құрғақшылықтан сақтану үшін, қалың тамырсабында қоректік заттар мен энергия қорын жинап, жер астында өмір сүреді. Өсімдік гексоза типті нектар шығарады, оның негізгі құрамы глюкоза болып табылады.

Өсіру

Браун пионы сирек өсіріледі, себебі оның гүлдерінің саны аз, гүлдері кішкентай және оны өсіру қиын болғандықтан, оның сәндік құндылығы шектеулі. Жазғы ұйқы кезінде суға өте төзімсіз. Осы өсімдікті бақта жақсы дренажға ие және жазғы жаңбырлардан қорғалған жерге орналастыру қажет. Paeonia brownii құмды топыраққа төзімді. P. brownii тамырларын құнды заттарға бай болғандықтан жеуге болады. Байырғы тайпа мүшелері оларды жөтел, бүйрек аурулары, жұқпалы аурулар, пневмония, лоқсығу, асқазанның бұзылуы және туберкулезді емдеу үшін дәрі ретінде пайдаланған.