Кіріспе

Рэндалл Э. Оксер (7 тамыз 1961 жылы туған) – Оңтүстік Иллинойс университетінде философия және коммуникация кафедраларының профессоры, музыкант, экологиялық белсенді, кәсіподақ жақтасы және 2018 жылы АҚШ Өкілдер палатасына Иллинойс штатының 12-ші сайлау округінен Грин партиясынан ұсынылған үміткер. 2001 жылдан бері WDBX Carbondale радиосының жүргізушісі, танымал философия бойынша көп оқылатын автор, сондай-ақ AIPCT (Америкалық философиялық және мәдени ой институтының) құрылуына және басқаруына бірлесіп қатысқан. Кентукки штатының Лейтчфилд қаласында туған Оксер – екі баланың кішісі, ветеринар дәрігер Чарльз Дэвид Оксердің (1931 жылы туған) және кәсіби шіркеу музыканты Айлин Гунтер Оксердің (1933–2016) ұлы. Мемфис, Теннесси штатының мемлекеттік мектептерінде білім алған ол азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде өсті және оның ықпалына ішкі әлемде терең сезімдер тудырды. Браун ісінің нәтижесінде сот шешімімен біріктірілген мектептерге автобуспен жіберілген көптеген студенттердің бірі болды. Мартин Лютер Кинг қаза тапқан кезде Оксер бірінші сыныпта оқыды, бұл оқиға оған және ол тұратын аймаққа үлкен әсер етті. Философияда Оксер классикалық американдық ой-сана, метафизика және теология, интенсивті логика, эстетика, философиялық антропология, сондай-ақ мәдениет, ғылым, дін және білім философиясы салаларында маманданған. Ол Джанбаттиста Вико, Иммануил Кант, Георг Гегель, Й.Й. Бахофен, Чарльз Пирс, Анри Бергсон, Джосайя Ройс, Уильям Джеймс, Джон Дьюи, Альфред Норт Уайтхед, Эрнст Кассир, Сюзанн Лангер, Чарльз Хартшорн, Яакко Хинтикка, Артур Данто және Умберто Эко туралы оқытады және жазады.

Білім және мансап

Оксер Грейвс-роуд бастауыш мектебінде (1967–73), Грейсленд орта мектебінде (1973–76) және Хиллкрест орта мектебінде (1976–79) оқыды, бәрі Мемфис қалалық мектептеріне қарасты. 1973 жылдың қаңтарында сот автобустармен тасымалдауды міндеттеді, ал Оксер (өз қалауымен) мемлекеттік мектептерде оқуын жалғастырды, ал көптеген ақ түсті сыныптастары жеке, тек ақ балалар оқитын мектептерге жіберілді. Оксер 1979–1981 жылдары Мемфис мемлекеттік университетінде (қазір Мемфис университеті) оқыды, мамандығы – қылмыстық әділет. 1981 жылдың күзінде оқуын тастап, бірнеше жергілікті топтарда бас гитарада ойнап, әнші болып жұмыс істеді. 1984 жылдың күзінде Мемфис мемлекеттік университетіне қайта оралды және 1986 жылы философия және қылмыстық әділет мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін (magna cum laude) алды. Ол философия бойынша магистрлік дәреже алу үшін Мемфис мемлекеттік университетінде ассистенттікке ие болды және 1987 жылы оқытушылық қызметін бастады. Магистрлік диссертациясын 1988 жылы қорғады. Одан кейін ол Эмори университетінде докторлық диссертациясын жазу үшін стипендия және ассистенттік алды, 1992 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациясы метафизика тіліне қатысты белгілер мен символдар теориясын зерттеді, негізінен Кассир, Лангер, Пирс және Эко еңбектерін талқылады. 1992 жылдың күзінде Оклахома қалалық университетінің философия кафедрасында ассистент-профессор және кафедра меңгерушісі (1992–97) болды, сондай-ақ OCU Либералды өнер институтының негізін қалаушы директоры (1994–99) болды. OCU-да оқып жүргенде, ол бірнеше жыл бойы жақын жердегі мемлекеттік орта мектеп – Класен жоғары оқу орнында философия курстарын оқытты. 2000 жылы Оңтүстік Иллинойс университетінің Карбондейлдегі философия кафедрасында жұмысқа қабылданды, қазірге дейін сол жерде қызмет етеді. SIUC философия кафедрасымен байланысын сақтай отырып, 2017 жылдың күзінде оның негізгі міндеті коммуникация зерттеулер кафедрасына ауысты. 2016 жылы Оксер Варшава университетінің Америка зерттеулер орталығында қонақ профессор болып жұмыс істеді, ал 2017 және 2018 жылдары Варшава университетінің Философия институтында философия профессоры болды.

Плюралист

Оксердің философиялық персонализмге деген қызығушылығы оны 1997 жылы «Персоналист форумы» журналының редакторы болуға жетеледі. Бастапқы баспагер Мерсер Университетінің баспасы сол жылы журналды шығаруды тоқтатты, соның салдарынан Оксер 2005 жылға дейін журналды жариялауды жалғастыру үшін қаржы жинауға мәжбүр болды. Осы жылы Иллинойс Университетінің баспасы журналды басып шығару міндетін өз мойнына алды. Осы кезде журналдың атауы «Плюралист» болып өзгерді және Оклахома мемлекеттік университеті мен Карбондейлдің Оңтүстік Иллинойс университетінен қаржылық қолдау алды. Сол шақта Оклахома мемлекеттік университетінен Джон Шук пен Скотт Гельфанд бірлескен редакторлар болды. Жаңа атаумен бес жыл жарияланғаннан кейін, 2010 жылы «Плюралист» Америка философиясын дамыту қоғамының ресми журналы атанды. Осы өзгерістен кейін Оксер журналды 2012 жылға дейін редакциялауын жалғастырды.

Тірі философтардың кітапханасы

2001 жылы Оксер «Тірі философтар кітапханасының» редакторы болып тағайындалды, бұл кітапхана тарихында үшінші редактор болды, оның алдында серияның негізін қалаушы Пол Артур Шилпп (1938–1981) және Льюис Эдвин Ханн (1981–2001) болған. Бұл серия ғалымдар үшін маңызды, себебі ол сыншылар мен бағалы философты қолдайтындарға оның өміріндегі ой-пікірлеріне қатысты туындаған кез келген мәселелер мен түсініксіздіктерді талқылауға мүмкіндік береді. Одан кейін сол философ бұл сұрақтарға немесе алаңдаушылықтарға жауап береді, соның арқасында кітап әлемдік деңгейдегі заманауи философтың ойы туралы соңғы және нақты пікір алмасуға мүмкіндік туады. Бұл серия жоғары сапалы ғылыми басылым ретінде кең танымал және өте ұқыпты редакциялануымен белгілі. Редакторлық қызметінің кезеңінде Оксер Сейед Хосейн Наср (2001), Марджори Грен (2003), Жаакко Хинтика (2006), Майкл Даммет (2007), Ричард Рорти (2010) және Артур С. Данто (2013) туралы жинақтарды дамытумен және аяқтаумен айналысты. 2013 жылдан кейін аяқталған, бірақ Оксердің бас редакторы болған жинақтарға Хилари Путнам және Умберто Эко кіреді. Ол Джулия Кристава туралы жинақтың бастамасын қойды, ол қазіргі таңда дайындалып жатыр.

Философиялық және мәдени ойдың американдық институты

2016 жылдың қарашасында Оңтүстік Иллинойс университеті Карбондейлдің Дьюи зерттеулер орталығының барлық қызметкерлерін жұмыстан босату және орталықтың барлық жобаларын тоқтату туралы шешіміне жауап ретінде, Оксер, Джон Р. Шоук және Ларри А. Хикмен (Дьюи зерттеулер орталығының бұрынғы директоры) бірлесіп Философиялық және мәдени ой-пікірдің американдық институтын құрды. Бұл федералдық 501 (c) (3) жеке қоры және Иллинойс штатында қайырымдылық ұйымы ретінде тіркелген. AIPCT Дьюи орталығының жұмысын, мүмкіндігі шегінде, жалғастыруға, сондай-ақ басқа да мәдени және ғылыми қызметтердің кең спектрін жүзеге асыруға бағытталған. Институт американдық ой-санаға арналған 30 000-ға жуық кітаптан тұратын кітапханаға және 20 ғасырдың көрнекті философтары мен теологтарының қолжазбаларына ие. AIPCT тұрақты түрде бағдарламалар, семинарлар, қоғамдық лекциялар, сондай-ақ ұзақ мерзімді зерттеулер мен тұру үшін стипендиялар мен гранттар ұсынады. Институт Американың діни және философиялық ой институты және Шығармашылық философиясы қоры сияқты бірнеше ғылыми ұйымдармен байланыста және Оңтүстік Иллинойс университеті Карбондейлдегі Моррис кітапханасының Арнайы жинақтар зерттеу орталығымен тығыз ынтымақтастықта жұмыс істейді.

Шығармалары

Auxier АҚШ және басқа елдерде көптеген лекциялар мен презентациялардың авторы немесе бірлескен авторы болды, көптеген ғылыми мақалалар, кітаптардың тараулары, энциклопедиялық жазбалар мен аудармалар жазды. Ол көптеген кітаптарды редакциялады. Оның жариялаған тақырыптары Джон Дьюи мен Альфред Норт Уайтхедтен бастап эволюцияның шектері, байкерлік барлар және рок музыкасына дейін жетеді. Оның соңғы еңбектері: Time, Will and Purpose: Living Ideas from the Philosophy of Josiah Royce, (Open Court 2013); Metaphysical Graffiti: Deep Cuts in the Philosophy of Rock (Open Court 2017) және Гари Л. Херштейнмен бірлесе отырып, The Quantum of Explanation: Whitehead’s Radical Empiricism (Routledge, 2017). Auxier-дің журналистикалық еңбектеріне Carbondale Nightlife және Carbondale Times үшін жазған мақалалары мен кітаптарға жасаған шолулары кіреді, сондай-ақ ол жұмыс істеген кезде Empirical Magazine журналына мақалалар мен көркем әдебиеттер жазды. Auxier қазіргі және әдеби мәселелерге эсселер мен түсініктемелер жазатын Radically Empirical онлайн журналы үшін тұрақты блог жазады. Auxier-дің шығармашылық туындыларына әңгімелер, кейде өлеңдер және үш музыкалық CD кіреді. Auxier-дің мамандану салалары – американдық философия, Канттан кейінгі континенттік философия, процестік және жүйелі философия/теология, философия тарихы, метафизика, моральдық философия, теология, саяси теория және білім беру философиясы. Ол Халықаралық универсализм қоғамынан процестік метафизика саласындағы Джейкобсен сыйлығымен және Америка философиясын дамыту қоғамынан Дуглас Гринли сыйлығымен марапатталды.

Метафизика және формальды философия

Auxier процестер реляциялық метафизикасының "аналогтық реализм" деп аталатын нұсқасын қорғайды. Ол өзінің 1992 жылғы диссертациясында алғаш рет айтылған аналогия теориясынан құрылған, ол метафизика тілі операциялық тіл мен функционалдық тілге бөлінуі керек деп санайды. Біріншісі – семиотика, екіншісі – символика. Семиотикалық метафизикалық тіл синхронды және символикалық домендегі алдын ала орындылық актісінен туындайды. Семиотикалық, операциялық тіл терминдерді аналогтық жұптасуындағы қатынастарда салыстыру немесе қарама-қайшылықты табатын базалық терминдер жұптасуы арасындағы қатынастарды алу арқылы аналогизациялайды (яғни, үш ось бойынша қатынастардың қатынастарын көрсететін төрт термин аналогиясы). Бұл кейбір мақсаттар үшін реттелген жұптар ретінде білдірілуі мүмкін, бірақ семиотикалық жүйенің жүйелінуі монотонды емес және В. В. Куиннің төменгі анықтау мен радикалды аударма сын-пікірлеріне ие болады. Ойлау тәсілі семиотикада экстенсионалды болып табылады және Готтлоб Фреге, Бертран Рассел және Альфред Норт Уайтхед ойлап тапқан экстенсионалды логикада (толық емес) айқын көрінеді. Метафизикадағы символикалық тіл үш терминдік аналогия арқылы мағынаны жеткізеді, онда бір ғана негізгі термин нақты, уақытша процестер арқылы нақты ажыратылады. Мұндай процестер тілге ақындық көрегендікпен келтіріледі, олар адам тәжірибесінің "негізгі құбылыстарын" (Кассиер термині) қамтамасыз етеді. Бұл бастапқы символдар белсенді және аяқталмайтын, идеяларға сәйкес келеді, онда белгілер концепцияларға сәйкес келеді, Иммануил Канттың терминологиясынан алынған айырмашылық. Символдарды жасау және символикалық сана ең алдымен мифтік және экспрессивті және тек әлеуметтік сенсус коммунус арқылы жұмыс істейді. Символдар мәдениетке айналып, бір-біріне ұқсастығы мен айырмашылығы арқылы өзін-өзі жетілдіреді, ал символдар кез келген нақты, уақытша сананың, соның ішінде тарихи сананың негізі болып табылады. Auxier-дің пікірінше, символикалық ойлау экспрессивті, эмоционалды, диахроникалық және негізінен рефлексиясыз (соңыраулы ойлау шегінен төмен түсіп кетуі мүмкін). Семиотикалық ойлау, керісінше, негізінен рефлективті, танымдық, репрезентативтік және синхронды. Auxier-дің нақтылық, әлеуеттілік және мүмкіндік туралы теориялары осы айырмашылықтардан туындайды. Ол мүмкіншілікті (гипотетикалық) уақыт өтуіне әсер етпейтін және одан әсер көрмейтін деп ойлау керек деп айтады. Мүмкіндіктердің бірдей шоқжұлдыздары бір шоқжұлдыз кіріп-шығу жинағына айналып, нақты не екенін білдіргеніне қарамастан, олардың интенсивті тәртібін сақтайды. Сол тәртіп қол жетімді және ішінара түсінікті, адамдар үшін, олар "болуы мүмкін" немесе "болуы мүмкін" және нақтылыққа бей-жай. Күш – өткен нақтылықпен шектелген және мүмкіндік шоқжұлдыздарына толық енген мүмкіндік. Күштілік қазіргі нақты жағдаймен әлі жойылмаған ықтималдықтың имманентті реттелгендігі ретінде анықталады. Потенция өзінің формасын нақтылыққа қатысты мәртебесі "болуы мүмкін" шоқжұлдыздарын көрсететін мүмкіндіктер жинақтарынан алады. Auxier мүмкіндікті адамдар бірден сезінеді деп айтады және оның формасы мүмкіншіліктің "келуі" тәжірибесінен айырмашылығы арқылы анықталады. Нақтылық тек жанама түрде танылады.

Әдіс және логика

Оксер Джеймс, Бергсон және Уайтхедтің ізбасарлары сияқты радикалды эмпиризм әдіснамасын қолданады. Радикалды эмпиристер адамның тәжірибесінде оны толыққанды, қолданылатын және логикалық тұрғыдан дұрыс формаға келтіру үшін қажетті барлық қатынастар бар екенін жатады. Радикалды эмпиризм дизъюнктивті және конъюнктивті қатынастарды теңдәрежелі деп қарастыруды талап етеді және тәжірибедегі ештеңе философиялық қарастырудан тыс қалмауы керек, тіпті оның орны бізге әлі толық түсініксіз болса да. Радикалды эмпиризмнің философиялық бағыты көзқарасқа өз тұжырымдамаларын трансэмпирикалық немесе эмпирикалық емес негіздемелермен қолдауға тыйым салады. Таза априорлық немесе табиғаттан тыс түсініктер мүмкіншілік ретінде қарастырылуы мүмкін, бірақ олар философияның негізін құрамайды. Радикалды эмпиризм қателікке ұшырау мүмкіндігін қабылдайды және ашық, монотонды емес, қарқынды ойлаудың басымдығын жақтайды. Оксер кеңістіктегі белгілермен жұмыс істеу сипаттаған кең ауқымды ойлау формаларының рефлексивті ойлау нормаларымен басқарылатынын, бірақ олар уақыттық, функционалдық символдармен ойлау нормаларымен толықтай сәйкес емес екенін айтады. Символдық ойлау ұзақ тәжірибе мен дағды арқылы ғана рефлексивті нормаларға бағынады, ал жақсы семиотикалық ойлауды бағалау критерийлерін белгілейтін көптеген рефлексивті нормалар жоғары деңгейдегі символдық ойлауға қатысы жоқ. Адамды ойлау жолының құндылығына эмоциялық тұрғыдан бейтарап рефлексивті нормалар арқылы көндіруге болмайды. Көндіру үшін символдардың функцияларын пайдалану қажет. Осылайша, Оксердің логикадағы жұмысы рефлексивті және белсенді ойлау арасындағы қатынасқа бағытталған. Интенсивті логика барлық экстенсивті логиканың негізі ретінде қарастырылады, ал экстенсивті логика (негізгі санаудан жоғары математикалық ойлаумен бірге) операциялық белгілердің қайта құрылуына негізделген. Символдық функциялардың негізінде шексіз көптеген экстенсивті схемалар мүмкін, бірақ олардың барлығы Оксер ұсынған төрт терминді семиотикалық схемамен қамтылған. Ол Бергсонның сапалық есептеуін және Уайтхедтің генетикалық және координаталық талдауларын өзінің белгілер теориясының үлгілері ретінде қарастырады. Оксер белсенді ойлаудың нормативті формализациясы ретінде Делтон Томас Ховардтың аналитикалық силлогистикасын және метафизикадан ажыратылған және жеке экстенсивті ойлау жүйесі ретінде қарастырылған Сузанн Лангердің логикасын кеңістіктік ойлаудың қиялға толы формализациясы ретінде жақтайды және оқытады. Оксер Кант және неоканттық теорияларға сәйкес, мысалы Кассирердің теорияларына сәйкес, символдарды жасауда қиялдың рөлін баса көрсетеді.

Мәдениет философиясы

Аусьердің мәдениет философиясындағы теориялары Джанбаттиста Вико, Кант, Ф. В. Дж. Шеллинг, Дж. Дж. Бахофен, Фридрих Ницше, Кассир және Мишель Фуко, Жак Деррида сияқты постгуманистік сыншылардың идеяларына негізделген. Ол мәдениетті тіл сияқты бір ғана көзбен емес, жануарлар дүниесімен, тіпті өсімдіктердің «дүниесімен» және биологиялық емес уақыт процестерімен байланысты көптеген тәжірибе көздері арқылы анықталатынын санайды. Ол кең мағынадағы ғаламның ұйымдастырылуы өмірге ғана емес, сонымен қатар адам өмірін символдар мен белгілерді жасауға бағытталған энергиялардың ұйымдастырылуына және біз «сезіну» деп атаған жауап беру тәсілдеріне де мүмкіндік беретінін айтады. Осылайша, мәдениет – жануарлардың (адамдарды қоса алғанда) физикалық ғаламға тән және қазіргі уақытта байқалатын тәртіптің әлеуеттерімен байланысты және кіріктірілген қызметі. Аусьер Кассирдің пікірін ұстанады: мәдениеттің дамуы туралы адам санасы кем дегенде үш негізгі бағыт бойынша жүретін символдарды жасаумен шартталады: миф, тіл және сананы объективтеу. Бірақ Аусьер Кассирдің символға адам мен жануарлардың танымдық айырмашылығының өлшемі ретінде баса назар аударуымен келіспейді және жануарлар ғана емес, символдық санаға ие, сонымен қатар адам мәдениеті жануарлар санасының үлесімен, тіпті адам санасының жануарлық функцияларымен де көзге келмейтінін айтады. Аусьер сондай-ақ, ойдан мүлдем айырылған сананың болуы мүмкін екенін санайды, бірақ ол кейбір алыс уақыт дамуында ойдан айырылмауы мүмкін. Аусьер мифтік сана адам мәдениетінің өсіп-өркендеуімен бірге сақталады және адам ойлауының негізінен ешқашан алыстамайды деп санайды. Оның пікірінше, адамдардың ойлауының көп бөлігі қоғамдық, тәндік және белсенді, ал жеке ойлау көбінесе символдық сананың патологиясы болып табылады. Аусьер ескі стильдегі гуманизмге және индивидуализмнің барлық түрлеріне қарсы. Жеке тұлға – Кассир, Дьюи және басқа классикалық либералдардың пікірлеріне қайшы келетін мәдениет дамуының ең маңызды және ең басты жетістігі емес. Керісінше, белсенді, тәндік қоғам мәдени қызметтің басты жетістігі болып табылады. Аусьер батыс үстемдігі немесе жеңіске ұмтылу көзқарастарын философиялық тұрғыдан қорғауға болатындай қабылдамайды. Оның пікірінше, құнды өмір мен толыққанды адам дамуы дәстүрлі адам өмірінде айқын көрінеді және батыс әлемінің индивидуализмі – трагедиялық құбылыс. Бұл жерде оның көзқарасы Уайтхед пен Джозиа Ройспен сәйкес келеді. Аусьер танымал мәдениет туралы көп жазады және джаз, блюз және рок-музыка, танымал теледидар мен кино, бестселлер көркем әдебиет сияқты «төмен мәдениет» деп аталатын мәдениеттің эстетикалық және философиялық маңыздылығын қорғайды. Ол өзінің формалды философиялық көзқарастарын, әсіресе эстетика, этика және саясат туралы түсіндіру және көрсету үшін танымал мәдениетті пайдаланады. Аусьер халықтық мәдениетті жоғары мәдениетпен байланысты және жалпы алғанда, жоғары мәдениеттен гөрі тіршілікке толы және қоғам үшін маңызды деп санайды.

Этика және саяси философия

Этика және саяси философияда Оксер – негізінен Ройс, Борден Паркер Баун, Эдгар Шеффилд Брайтман және Мартин Лютер Кингтің көзқарастарын ұстанатын персоналист. Барлық адам тәжірибесі жеке тұлға нысанында келетінін ескерсек, адамдардың бар екендігі және құндылығы туралы ойлау қиындық тудырмайды. Ол тұлғасыздың жоқ екенін немесе адам ғана әлемдегі жалғыз құндылық екенін айтпайды, тек моральдық философияны құруға қатысты барлық моральдық ойлау шын мәнінде жеке тәжірибе нысанындағы көзімен шартталғанын көрсетеді. Оксер қауымдастықтарды биологиялық жеке тұлғалардан гөрі нақты және тұрақты мағынадағы тұлғалар деп санайды. Жеке адамдар өздерінің тұлғаларын қауымдастықтарының белсенді тәрбиесінен алады, бірақ сонымен қатар осы белсенділіктен асып, өздерінің шыққан қауымдастығының әртүрлі агенттіктер мен институттары анықтамаған бағыттарда өседі. Қоғамның ең жоғары құндылығы және әлеуметтік өмірдің мақсаты – "сүйікті қауымдастық" (Ройс, Кинг) толыққанды қол жетімді болуы, ол қазіргі уақытта толыққанды нақты, бірақ қауымдастықтың оған әрекет етуге дайын еместігінен туындаған белгісіздікке толы. Оксер сүйікті қауымдастықты Жан-Жак Руссоның "жалпы ерік" идеясының трансценденттік логикасы тұрғысынан түсіндіреді: әрбір әлеуметтік жағдайда оңтайлы әрекет ету бағыты болады және бұл бағыт жалпы ерік болып табылады (егер адамдар оны ажырата алса, әрқайсысы таңдаған нәрсе). Сүйікті қауым – жалпы ерік, дейді Оксер. Ол корпорациялар мен басқа да тарихи институттардың шынымен де тұлғалар екенін мойындайды, бірақ көбінесе олардың қауымдық құндылықтары мен құрылымдары шеттетуге және патологиялық тұлғаларға әкелетін функционалды емес тұлғалар екенін айтады. Оксер классикалық либерализмге қарсы, саясат – этиканың бір бөлімі және адамгершілік өмірден ажыратылмайды деп санайды. Ол жеке тұлғаның қадір-қасиеті адам баласы тани алатын құндылықтардың ең жоғарысы екенін, сондай-ақ жануарлар мен өсімдіктер әлемін де белгілі бір дәрежеде, тіпті азда болса да, тұлғаны көрсететін өмір нысандары ретінде қамтиды. Оксер адамдардың әлемнің бүкіл құрылымын, жай ғана тірі немесе адам деп есептелетін бөлігін ғана емес, тұлғаландыратын мүмкіндікке ашық болуға моральдық міндетті екенін қатыстырады және осы мүмкіндікті этикалық (саяси қоса) құндылықтарын қалыптастыру және іске асыру кезінде ескеруі керек. Оксер – қауымдық көзқарастас және Дэвид Хьюм, Адам Смит және Эдмунд Берк сияқты классикалық консерваторлардың идеяларымен келіседі, олар мәнді өзгерістер әрқашан баяу болатынына, қауымдастықта ең нашарға не болса, бүкіл қауымдастыққа соның орайлы болатынына және экономикалық даму өз тұжырымдамасында бүкіл қауымдастықты қамтуы керек екеніне сенеді. Ол Ройс пен Гиффорд Пиншотпен бірге табиғатты қорғау демократиялық өмірдің негізі екенін және табиғатқа зиян келтіретін нәрсе демократияға да зиян келтіреді деп санайды. Оның пікірінше, тәуелсіз тұлғаларды өндіретін қауымдастықтар бұл процестен пайда көреді, сонымен қатар күшті тұлғалардың трагикалық оқшаулануы кезінде таңдайтын опасыздықтан зардап шегеді. Оксер Кинг пен Мохандас Гандиден алынған зорлықсыздық тұжырымын оқытады және жақтайды. Ол адамдардың жеке және ұжымдық тұрғыдан кездесетін барлық дерлік проблемалар зорлықсыз шешілетінін және сондықтан зорлыққа жүгіну адам тәжірибесіндегі ауытқушылық екенін айтады. Сондықтан ол әрқашан ерекшелік логикасына негізделген негіздемелерді қажет етеді. Оксер адам баласының проблемаларының жүз пайызын зорлықсыз шешуге болады және зорлықтың қолданылуы ешқашан адам баласының проблемасын шешпейді деп мәлімдейді.

Эстетика

Auxier эстетикалық сезімнің мағына мен символ құрудың негізі екенін айтады. Ол Бергсонның "Материя және естелік" (1898) еңбегіндегі бейнелерге қатысты көзқарасын қорғайды. Бейнелердің қозғалысы, оларды локалданған, уақытша әрекет орталықтары (адамның өзі де соның ішінде) арқылы сезінуден бұрын болады. Бір сезімге (немесе негізгі қатынасқа) басқа сезімдер жауап береді, осылай әрқайсысы бейнелердің кездесуін тоқтататын, сәтсіз презентациялық кеңістік құрайды. Көбірек терең презентациялық кеңістіктерді құру арқылы бейнелер сезімдер мен жауаптардың тарихын жинақтап, жетістіктердің қарқынды тарихын жасайды. Осы кеңістікке өту үшін, мүмкіндіктермен тікелей кездесулер бастапқы презентациялық кеңістіктердегі қатынасқа форма беру үшін қолданылуы керек. Бейнелердің белсенді анықталуы, олардың біртұтас кеңістіктегі шектелуі – бұл негізгі бейнелер арасындағы секірулердің шарты (бұл Кэссирдің негізгі құбылыстарын Auxier түсіндіруі, Уайтхедтің символдық сілтемелер теориясына қосылған). Бейнеге шамадан тыс анықталуы Уайтхедтің сөзімен айтқандағы "қате" құнымен келеді, ол – уақыттық процестерді кеңістіктік қатынастарға айналдырудың құны. Адамның белсенді ойлау процесі – бейнелерді шамадан тыс анықтау арқылы жасалатын қате процесі. Негізгі сезімнен символдарды құру – анықтау процесі, бірақ оны толық түсіндірмей де жүзеге асыруға болады. Символдар негізінен ашық және шексіз интерпретацияға мүмкіндік береді. Тұжырымдамалар әрқашан сезімнің анықталуынан туындайтын қателер болып табылады, олар символдарды рефлексия талаптарына сәйкестендіру үшін жасалады. Символдар белгілерге айналады, ал белгілер – рефлексивті қызметтің негізгі бірліктері. Белгілердің шығармашылық орналасуы көркемдік шығармашылықтың негізі болып табылатын шығармашылық күш сезімін беретін рефлексивті интуицияға (Бергсон) немесе екінші рефлексияға (Габриэль Марсель) сәйкес келеді. Auxier шынайы өнерді ойланбастан жасау мүмкін емес екенін жоққа шығарады. Рефлексивті интуициядағы эстетикалық кеңістікті сезіну – адамның табиғаттағы сұлулықты тануының негізі. Бұл сезім, Кант айтқандай, табиғаттың теңгерімсіздігі адамның сезім қабылдауына бейімделгендей және танушы адамның қуанышы үшін сезіледі. Auxierдің айтуынша, сезімдерді ынталандыру үшін интуитивті интуицияның формаларына сәйкес символдарды әзірлеу және қолдану – барлық суретшілердің негізгі қызметі. Auxier музыканың адам сезімі мен мәдениетінің қалыптасуында ерекше орын алатынын айтады. Ол бұл тұрғыда Сюзанн Лангердің эстетикалық теориясын қолдайды, бірақ уақыт пен ырғақ пен сезімнің қарым-қатынасын түсінуде одан алыстайды, әсіресе Лангер өзінің бейнеге деген көзқарасы мен Бергсонның көзқарастарының арасындағы толықтығын тани алмайтын жерде. Auxier үшін музыкалық бейнелер негізінен гибридтік бірліктер болып табылады, олар ырғақты қайталауда да, акустикалық кеңістікте де бар. Кеңістік, Лангердің айтуынша, виртуалды, бірақ ол "қосылу" немесе "бастапқы иллюзиядан" гөрі артық. Музыкалық тәжірибедегі мүмкіндіктің шығуының тәжірибесі – бұл дыбыстық бейнені қалыптастырады, содан кейін дыбыс емес, тон қалдырады. Тонның болуы оны құру үшін де, оны есту үшін де рефлексияны қажет етеді, ол толығымен виртуалды. Алайда, тонның естілмеген контексі шығады және тонның түсініктілігінің негізін құрайды. Auxier визуалды бейнелердің салыстырмалы түрде күрделі және араласқан екенін айтады, және визуалды бейнелер туралы біздің тәжірибеміз бен олардың біздің қабылдауымыз үшін бар виртуалды кеңістік туралы ең ықтимал болжам – адамдар осы кеңістікті құруды дыбыстар мен тондар арасындағы қарама-қайшылық туралы тәжірибеден жалпылау арқылы үйренген. Тондар – нақты белгілер. Музыкалық ноталар – бұл тонның семиотикалық анықтамасы.

Ғылым философиясы

Оксер метафизикасын, логикасын, этикасын және эстетикасын ғылыми білімнің редукционистік және модельге бағытталған түрлеріне қарсы қойып, ғылымды сынап талдайды. Ол эволюция принципін қорғайды, бірақ дарвинизм мен ғылымның басқа да тар нұсқаларына қарсы жазады. Эволюциялық ғылым ғылыммен дәлелденбеген философиялық тұжырымдар жасаса, Оксер ғылыми теоретиктерді ғылыми негіздемесі бар, қарапайым қорытындыларға қайтаруға шақырады. Ол сондай-ақ Эйнштейннің жалпы салыстырмалылық теориясынан туындаған философиялық қорытындыларына қарсы шығады, Оксер мұны ғылыми емес, көбінесе философиялық теория деп санайды. Оксер ғылымда ашық және уақытша идеяларды қолдайды, сонымен қатар кванттық вакуум физикасымен және өмір кеңістіктерінің физикалық құрылымы мен белгілі бір бағыттардағы биологиялық даму арасындағы байланысты көрсететін эволюциялық теорияларға симпатия танытады. Гэри Л. Херштейнмен бірге жасалған Оксердің түсіндіру кванты теориясы, барлық түсіндірудің (әсіресе ғылыми түсіндірудің) нақты шындықтан алынған және белгілі бір зерттеу үшін бөлшектелмейтін бірлік ретінде гипотезаланған «квант» деп аталатын құрылымға тәуелді екенін айтады. Оксер мен Херштейн ғылымда реалист болғанымен, олар осы квантқа қатысты реалист, оны тану мен түсіну құрылымының негізгі бөлігі деп санайды. Оксердің пікірінше, квант – түсіндірілмекші болған толық нәрседе бөлшектелмейтін бірлік ретінде дәл және мұқият модельделген, артық анықталған бейне. Сондықтан түсіндіру, кванттағы ішкі тәртіптің генетикалық сипаттамасы арқылы болжамды координаталық толықтықты талдаудан басталады. Осылайша, барлық ғылыми білім белгілі бір түсіндіру кеңістігін құру және кванттағы күрделі ерекшеліктерге сәйкес оның негізгі элементтерін қайта жаңғырту арқылы, бір түбіртек топологиясы арқылы жүзеге асырылады. Осы мақсаттар үшін квантты анықтау және сипаттау қабілеті – кейбір адамдардың эстетикалық интуициясын жетілдіру арқылы иеленетін таланты. Оксердің пікірінше, ғылыми гениальдық, көркемдік гениальдықтан кем емес.

Діни теология және философия

Auxier теология философияның әдістері мен нормаларына сәйкес жасалуы керек деп санайды және теология жаңа әдістер мен талдау формаларының көзі болған кезде де (мысалы, Дунс Скоттың трансцендентальдар теориясы немесе Фридрих Шлейермахердің герменевтикасы), бұл әдістер мен формалар теологиялық емес, философиялық нормалар бойынша бағалануы тиіс. Осылайша, діни тәжірибе теологияға ешқандай жағдайда тәуелді болмаса, теология нормалар мен әдістер (мазмұны емес) деңгейінде философияға толығымен тәуелді. Сондықтан, жақсы теология ең алдымен философиялық тұрғыдан негізді болуы керек. Теология сенім деңгейінде Құдайдың, аянның және игіліктің шындығы бар екенін қабылдайды. Осы үш негізгі қағида бойынша теология философия жүре алмайтын жолдармен жүре алады. Ройс Оушермен келісе отырып, философия жасау үшін ғаламның бізге түсінікті болуына философтық сенім қажет екенін айтады, бірақ бұл Құдай, аян немесе игілік туралы түсінік қажет етпейді; тек тұтастық, осы тұтастыққа түсініктілік және жақсы мен жаманның емес, жақсырақ мен нашардың түсінігі ғана қажет. Auxier адамның діни өмірінің плюралистік және мәдени ортада қалыптасқан идеалды қорғайды, ол ритуалды, жануарлар әлемінде адам әлемімен толық байланыста, жануарлықтың бір түрі ретінде қарастырады. Auxier миф ритуалға тәуелсіз серік ретінде қосылады деп санайды, бұл ритуалдарды орындайтындарға көріну арқылы екінші эстетикалық деңгейді ұсынады. Ол мифтің ритуалды түсіндіру үшін пайда болғаны туралы пікірді тым қарапайым және білуге болмайтын гипотеза ретінде жоққа шығарады. Auxier біз "діни" деп атайтын тәжірибе жоғары деңгейде эстетикалық немесе танымдық тәжірибеге келтірілмейді және адам өмірінің ерекше және дерлік жалпыға ортақ сипаты болып табылады деп мәлімдейді. Auxier діни тәжірибе ритуалдарды қайталау арқылы да, жаңалықтарды (табиғатта немесе басқа мәдениеттерде) сезіну арқылы да туындауы мүмкін деп санайды, бірақ оның құндылығын сақтау үшін жаңалықты таныс үлгілерге енгізу қажет. Осылайша, Auxier адам өскен діни қауым келешектегі діни тәжірибелерді интеграциялаудың негізі болады деп есептейді, тіпті егер олар қауымның тәжірибесінде айқын болмаса да. Оның теологиясы көбінесе либералды және протестанттық деп танылады, бірақ арминиандық және уэслиандық протестантизм бағытында. Auxier өз еңбектерінде кальвинистік көзқарастарды жиі, кейде өте қатал сынға алады.

Саясат және белсенділік

Атлантада тұрған кезінде музыкалық ізденістерінен бастап, Оксер экологиялық мәселелерде де, саясатта да белсенділік танытты. Оның қызметтеріне Бірінші шығанақ соғысына, АҚШ жүргізген барлық келесі соғыстарға, сондай-ақ әлеуметтік теңсіздік пен қанаудың түрлі формаларына қарсылық көрсету кірді. Зорлықсыздыққа, қоршаған ортаны қорғауға және жергілікті қауымдастыққа адалдығы оны жүздеген шараларға қатысуға, ұйымдастыруға, сөз сөйлеуге және музыка орындауға итермеледі. Ол Оклахома мен Иллинойстағы түрмелердегі тұтқындарға музыка жеткізіп, зейнеткерлер үйіне және дамуы шектеулі жандарға арналған үйлерге, көбінесе музыкант ретінде барып тұрды. Оксер 2000 жылы Иллинойс білім беру қауымдастығына қосылып, 2001 және 2003 жылдарғы ұжымдық келіссөздер кезеңінде SIU факультеті қауымдастығын қолдап, департаменттік өкілдер кеңесіне сайланды. 2006 жылы Оксер SIUC FA келіссөздер тобына шақырылып, 2006-2010 жылдарға жасалған келісімге дейін осы лауазымда қызмет етті. 2010-2014 жылдарғы келісімшарт бойынша осы лауазымды қайтадан иеленген Оксер 2011 жылдың 3-9 қарашасында ереуілге шыққан SIUCFA басшыларының бірі болды. Ереуіл нәтижесінде жаңа келісімге қол жеткізілді. Кейіннен Иллинойс штатының білім беру саласындағы еңбек қатынастары жөніндегі кеңесі SIUC әкімшілігі мен қамқоршылар кеңесін жаман ниетпен келіссөздер жүргізгені үшін кінәлі деп тапты, бұл ереуілге себеп болды, және оларға 1,7 миллион доллар төлеуді міндеттеді. Оксер осы сот процесінде куәлік берді және талапкердің заңгерлік тобына, Иллинойс білім беру қауымдастығына көмектесті. Оксер ІБҚ-ның белсенді мүшесі болып қала береді. 2000 жылы Оксер Шоуни бөліміндегі Жасыл партияға қосылды. Эколог ретінде ол жол құрылысына, Walmart-қа және басқа да мәселелерге қарсы күресті, жергілікті билік пен бизнес мүдделеріне даму жоспарлары бойынша қарсылық танытты. Ол радио бағдарламасынан сөз сөйледі, жергілікті газеттерге мақалалар жазды, митингтер мен кездесулерде сөз сөйлеп, музыка орындады, сондай-ақ Жасыл партияның сайлау кампанияларына қатысты. 2016 жылы Оксер Джексон округінің 3-округінен Жасыл партияның танылған үміткері ретінде сайлауға түсіп, 6% дауыс жинады, осы округте Жасыл партияның беделін қалыптастырды. 2017 жылдың қазан айында Оксер Иллинойс штатының Нэшвилл қаласында Шонни жасыл партиясының АҚШ Конгресіне, Иллинойстың 12-округінен үміткер ретінде танылды, онда Жасыл партия штаттық сайлау талаптарына сәйкес құрылған партия болып табылады. Оның үміткерлігі 2016 жылдың 4 желтоқсанында ресми тіркелді және Иллинойс жасыл партиясы оны қолдады.