Кіріспе

Джон Х. Оберхольцер (10 қаңтар 1809 – 15 ақпан 1895) – Солтүстік Америка меннониттерінің көшбасшысы. Ол жоғары білім беру және миссионерлік жұмыс мақсатында меннониттердің ынтымақтасуын қолдады. Оберхольцер Бас конференция меннонит шіркеуінің құрылуы кезінде маңызды басшылық етті. Оберхольцер Пенсильвания штатының Беркс округіндегі фермада, Абрахам мен Сюзанна Оберхольцердің екінші баласы болып дүниеге келді. Он алты жасынан бастап ол мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді және табысын арттыру үшін құлып жасауды үйренді. Оберхольцер мектепте сабақ беріп, Пенсильвания штатының Бакс округіндегі құлыпшылық шеберханасында жұмыс істеген кезде, аймақтағы басқа меннониттерге қарағанда, көптеген адамдармен және түрлі идеялармен күнделікті байланыста болды, себебі олар көбінесе жабық өмір салған. 33 жасында Оберхольцер өзінің қауымы – «Бұздық» меннонит шіркеуінің пасторы болды. Меннонит пасторлары оқытылмаған, жалақысыз және жеребе арқылы таңдалатын. Таңдау процесі қауымнан түскен ұсыныстармен басталды. Әрбір үміткерге бір-бірден Киелі кітап берілді. Ішінде құпия жазбасы бар Киелі кітапты таңдаған адам жаңа пастор болып тағайындалды. Оберхольцер өмірінің соңына дейін «Бұздық» қауымында қызмет етуге міндетті болды.

Франкония конференциясы

Оберхольцердің қауымы Франкония конференциясының бір бөлігі болды, ол шығыс Пенсильванияда орналасқан 22 меннонит қауымынан тұратын ұйым. Конференция басшылығы бес епископтан, сондай-ақ қауымдардың пасторлары мен дьякондарынан құралды. Пасторлыққа тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Оберхольцер батпақ аймағындағы қауымдардың епископы болып сайланды. Оберхольцердің сыртқы әлемге деген қызығушылығы мен байланысы болғандықтан, оның идеялары Франкония конференциясының отырыстарында консервативті мүшелерімен келіспеушілік тудырды. Пасторлардың колониалды стильдегі белгілі бір пальто киюі керек пе, кездесулердің ресми тәртібі қабылдануы керек пе және шіркеу басқа дін өкілдеріне қаншалықты ашық болуы керек деген мәселелерде дау туды. Оберхольцер Франкония конференциясына ресми конституция қабылдауды, тәртіптерді құжаттауды және отырыстардың хаттамасын жүргізуді ұсынды. Мұндай тәжірибе бұрын болған емес, көпшілік оны қажетсіз деп ойлады. Оберхольцер мен оның қолдаушыларына бұл мәселелерді талқылауға рұқсат берілмегенде, екі топ арасында жік пайда болды.

Шығыс Пенсильвания конференциясы

Бөлімді татуластыруға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды және 1847 жылы бастапқы Франкония қауымының шамамен төрттен бірінен Шығыс Пенсильвания конференциясы құрылды. Оберхольцер жаңа конференцияға жетекшілік етіп, конституция қызметін атқаратын ережелер жиынтығын жасады. Жаңа конференцияға меннониттер әлемінің кең ауқымды идеяларын енгізу үшін ол Канада және Еуропа меннониттерімен байланыс орнатты. Оберхольцер шіркеу мүшесі болуға ниеттенген жастарды оқытудың маңыздылығын атап өтті. Ол шіркеулерге діни білім беруге арналған нұсқаулық ретінде катехизис кітапшасын таратты. 1857 жылы ол өзінің қауымы үшін Солтүстік Америкадағы алғашқы меннониттер жексенбілік мектептерінің бірін ұйымдастырды. Оберхольцер 1851 жылы қолмен басылатын баспа станогын сатып алып, оны құлыпшының шеберханасында орнатты. Ол Солтүстік Америкадағы алғашқы сәтті басылған меннониттік мерзімді басылым – 400 данамен шығарылған «Der Religiöse Botschafter» (Діни хабаршы) журналын жариялады. Қаржылық қиындықтар мен уақыттың жетіспеуі салдарынан үш жылдан кейін басылым тоқтатылды. 1856 жылы 92 акционердің қаржысымен Меннониттер баспа одағы құрылып, «Das Christliche Volksblatt» атты журнал басылып қайта жаңғыртылды. Осы жаңа орында журналдардан басқа кітаптар мен басқа материалдар да басылды. Оберхольцердің баспагер және редактор ретіндегі еңбегі Солтүстік Америкадағы меннониттерге елеулі әсер етті. Оберхольцердің жазбалары сол заманғы мәселелерге оның жауабын көрсетті. Ол басқа дін өкілдерінің де қатысуына мүмкіндік бере отырып, ашық қатысуды жақтады. Эмоционалды дұға жиналысы қозғалысына қатысты, ол адамның үнемі дұға етуі керек екенін, арнайы ұйымдастырылған дұға жиналыстарына қатысу міндетті емес деп сенді. Ол шіркеу мүшелерінің құпия қоғамдарға қатысуына қарсы болды және аяқ жуу рәсімін әдеби мағынада түсіну керек деп ойлады. Оберхольцер соғысқа қатысудың әрқашан дұрыс емес екеніне сенді.

Бас конференция

Оберхольцердің жазбалары, бір ойлы меннониттермен байланыс құру мақсатында, Шығыс Пенсильвания конференциясының шекарасынан тысқары таратылды. Оберхольцер Онтарио, Огайо және Айовадағы меннониттермен байланыс орнатып, меннониттер арасындағы ынтымақтастық туралы идеяларын насихаттады. 1859 жылы Айова штатында жаңа құрылған меннониттер тобы, миссионерлік жұмысты дамыту үшін бірлесіп жұмыс істеу үшін одақ құруға барлық қызығушы меннониттерді шақырды. Шақыру Das Christliche Volksblatt газетінде жарияланды, Оберхольцер осы идеяны қолдады. 1860 жылдың 29 мамырында ресми кездесу өтті, нәтижесінде Бас конференция меннонит шіркеуі құрылды. Ол ұйымның конституциясын жасауға қатысқан басты комитет мүшесі болды және алғашқы төрт отырыстың төрағасы болды. Келесі жылы Дэниел Хеге жаңа конференцияның мақсатын түсіндіру үшін Пенсильванияға келгенде, Оберхольцердің Шығыс Пенсильвания конференциясы оған қосылды және осы жаңа құрылымдағы Шығыс аймақтық конференциясы болды. Жаңа конференцияның бастапқы мақсаттарының бірі миссионерлерді даярлау үшін жоғары білім беруді ұйымдастыру болды. Бұл мақсат Wadsworth институтының құрылуымен іске асырылды. Оберхольцер осы жобаның белсенді қолдаушысы болды және оның конституциясын жазуға көмектесті. Ол өмірінің соңына дейін Бас конференция меннонит шіркеуінде белсенді жетекші болып қалды.

Отбасы және соңғы жылдары

Оберхольцер Мэри Рейнге үйленді. Олардың бір ұлы мен бір қызы болды. Мэри Рейн 1871 жылы қайтыс етті, және екеуі де Оберхольцерден бұрын дүниеден озды. Оберхольцер 1872 жылы Сюзанна Мойерге үйленді. Ол 86 жасында қайтыс болды және ол пастор болып қызмет еткен Swamp Mennonite Church шіркеуіне жерленді.