Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
химия профессоры Чарльз Стирлинг (1760 жылдың 28 сәуірі – 1833 жылдың 7 қарашасы) – британдық Корольдік теңіз күштерінің вице-адмиралы.
the professor of chemistry
Charles Stirling (28 April 1760 – 7 November 1833) was a vice admiral in the British Royal Navy.
Ерте өмір және мансап
Чарльз Стирлинг 1760 жылғы 28 сәуірде Лондонда дүниеге келді және 15 мамырда Сент-Олбанста крещениеден өтті. Адмирал сэр Уолтер Стирлингтің ұлы, ол теңіз салт-дәстүрімен ұзақ тарихы бар мақтан тұтатын отбасында өсті. Стирлинг Корольдік теңіз күштеріне қатысып, 1783 жылы капитандық шеніне көтерілді. 1789 жылғы 11 тамызда ол Лондонның Гринвич қаласында Шарлотта Гройтқа үйленді. Ол 1798 жылғы 30 маусымда "Сен" кемесін басып алуға қатысты, сол шайқаста жараланды, ал 1801 жылғы шілдеде 74 зеңбірекке ие кеменің капитаны ретінде Алхесирас шайқасына қатысты. Сол жылы ол Ямайка кемежайында комиссар болып тағайындалды.
Charles Stirling was born in London on 28 April 1760 and baptised at St. Albans on 15 May. The son of Admiral Sir Walter Stirling, he was born into a family with a long and proud naval tradition. Stirling joined the Royal Navy and was promoted to captain in 1783. On 11 August 1789 he married Charlotte Grote at Greenwich, London. He was involved in the capture of Seine at the action of 30 June 1798 during which he was wounded, and took part in the July 1801 Battle of Algeciras as captain of the 74 gun Later that year he was appointed Commissioner at Jamaica Yard.
Әмірші
Стирлинг 1804 жылдың соңында Англияға қайта шақырылды, және келген кезде контр-адмирал шеніне көтеріліп, 98 зеңбірекке ие болған кемесінде туын көтерді. Бұл кеме «Даңқты Бірінші маусым» шайқасына қатысқан белгілі кемелердің бірі болған және қазір Рошфорт эскадрильясының флагманы еді. Стирлинг бірден жүрегі туыс немересі Джеймстің кемеге мичман болып ауысуын ұйымдастырды. Джеймс Стирлинг 1808 жылға дейін ағасының басшылығында болды және кәсіби тұрғыдан да, жеке өмірінде де оның ықпалына ілесе өсті. 1805 жылдың 22 шілдесінде Стирлинг Сэр Роберт Кальдердің басшылығымен Финистерре мүйісіндегі шайқасқа қатысты, онда оның эскадрильясы Финистерре мүйісі жанында француз және испандық біріккен флоттарына шабуыл жасады. 1806 жылдың шілдесінде оған кемеге қолбасшылық ету және генерал Сэмюэл Аучмутидің әскерін Буэнос-Айреске жеткізу міндеті жүктелді, онда ол Уильям Карр Бересфордтың әскерлерімен Буэнос-Айресті басып алған адмирал Сэр Хоум Риггс Попхэмды алмастыруға тиіс болды. Ол келген кезде Буэнос-Айрес испандықтардың бақылауына қайта өткен еді, сондықтан Попхэмды босатқаннан және оның кемесіне ауысқаннан кейін Стирлинг Аучмутиге Монтевидеоға сәтті шабуыл жасауға көмектесті. Ол Парламенттің екі палатасында да және британдық баспасөзде де жақсы шешімдері үшін мақтауға ие болды. Монтевидеоның басып алынуынан кейін көп ұзамай Стирлинг қызметтен босатылып, Жақын арадағы теңіз күштерінің бас қолбасшысы лауазымына тағайындалды. Ол шамамен бес айдан кейін Лондонға қайта шақырылды. 1810 жылдың 31 шілдесінде вице-адмирал шеніне көтеріліп, Лондон қаласының құрметті азаматы атанды. Ол сонымен қатар, қылышының сабында «Монтевидео бекінісін басып алу кезіндегі батылдығы мен еңбегі үшін» деген жазуы бар қылыш алды. Стирлинг ұзақ мерзімге демалысқа кетті, бірақ 1811 жылдың қазан айында қайтадан қызметке оралып, Ямайка теңіз күштерінің бас қолбасшысы лауазымын иеленді. Америкамен соғыс басталғанда, ол 1812 жылдың қыркүйегінде адмирал Сэр Джон Борлаз Уорреннің басшылығына бағынып, эскадрильясын американдық кемелерді мазалауға және Бермуд аймағында жағалау шабуылдарын жүргізуге жетекшілік етті.
Stirling was recalled to England in late 1804, and on arrival was promoted to rear admiral and hoisted his flag in the 98 gun , which had been one of the famous ships involved in the Glorious First of June battle, and was now the flagship of the Rochefort squadron. Stirling immediately arranged for his nephew James to transfer to his ship as a midshipman. James Stirling would remain under his uncle's command until 1808, and would be enormously influenced by his uncle, both professionally and personally. On 22 July 1805, Stirling took part in the Battle of Cape Finisterre under Sir Robert Calder, during which his squadron attacked the combined French and Spanish fleets off Cape Finisterre. In July 1806 he was given command of the ship and order to convoy General Samuel Auchmuty's troops to Buenos Aires, where he would relieve Admiral Sir Home Riggs Popham, who, with troops under William Carr Beresford, had captured Buenos Aires in the first of a series of British invasions of the River Plate. By the time he arrived, Buenos Aires had been retaken by the Spanish, so after relieving Popham and transferring to Popham's ship, , Stirling aided Auchmuty in a successful attack on Montevideo. He was later praised in both Houses of Parliament and in the British press for his good judgement. Shortly after the capture of Montevideo, Stirling was relieved and ordered to take up the office of naval Commander in Chief at the Cape of Good Hope Station. He was recalled to London after about five months. On 31 July 1810, he was promoted to vice admiral, and given the Freedom of the City of London. He also received a sword with "gallant and meritorious conduct at the capture of the Fortress of Monte Video" inscribed on the hilt. Stirling took an extended period of leave, but in October 1811 returned to active service to take up an appointment as Commander in Chief of the Jamaica Station. When war broke out with America, he was placed under the command of Admiral Sir John Borlase Warren in September 1812, and led his squadron in harassing American shipping and conducting coastal raids in the Bermuda area.
Әскери соттың
1813 жылдың маусым айында Стирлинг қызметтен босатылып, Лондонға оралуға бұйырылды. 1813 жылдың соңында Лондонға келгеннен кейін ол шетелдік теңізшілерді қорғағаны үшін ақы алғаны туралы айыппен сотталуға шақырылғандығын білді. Нақты айыптамалар Ямайкадағы комиссар Вуллидің хатында жазылған, ол «Оның Ұлыбританиялық Әскери-теңіз қызметінің беделі Испанияға баратын кемелерді сүйемелдеу үшін соғыс кемелерін жалға беру туралы көпке тараған әңгімелер салдарынан төмендеді» деп мәлімдеді. Вулли нақты бір оқиғаға сілтеме жасады, онда Стирлингтің Оның Ұлыбританиялық шалуаны жалға бергені үшін 2000 доллар алғаны айтылды. Айыптаманың кейбір аспектілері қабылданбады, бірақ 1814 жылдың мамыр айында жарияланған үкімде «айыптаманың бір бөлігі дәлелденді» делінді. Стирлингтің әрекеттері гуманитарлық негізде түсінікті болғанымен, ол ережелерге қайшы әрекет еткен. Ол жартылай жалақымен зейнеткерлікке шықты және одан әрі қызметке көтерілу мүмкіндігінен айырылды. Стирлинг шілдеде шағымданып, бірқатар жеңілдіктерге қол жеткізді: флаг-офицер мәртебесін қайтару және «ақтардың аға вице-адмиралы» деп аталу құқығы. Алайда, Адмиралтейство оны қайтадан активті қызметке қайтарудан бас тартты.
In June 1813 Stirling was relieved and ordered to return to London. On arriving in London late in 1813, he learned that he had been recalled to face charges of accepting payment for protecting foreign seamen. The specific charges were contained in a letter written by Commissioner Wolley at Jamaica, who claimed "that His Majesty's Naval Service had been brought into disrepute in consequence of it being spoken of publicly that ships of war were hired out to convoy vessels going to the Spanish Main." Wolley cited a specific incident, when Stirling was said to have received $2000 for the hire of His Majesty's sloop Aspects of the charge were dismissed, but the verdict that was handed down in May 1814 was "that the charge had been in part proved." Although it was agreed that Stirling's actions were excusable on humanitarian grounds, he had acted against regulations. He was retired on half pay, and barred from further promotion. Stirling appealed in July and won a number of concessions: a restoration to flag officer status and the right to continue to be addressed as "senior vice admiral of the white". The Admiralty, however, refused to return him to active service.
Кейінгі өмірі
Стирлингтің әйелі 1825 жылғы 25 наурызда Суррейдегі Чертси қаласындағы Вобурн фермасында қайтыс болды. 1833 жылдың қыркүйегінде Стирлингтің ауыр сырқаты туралы хабар берілді, ол 7 қарашада Вобурн фермасында қайтыс болды. Оның жалғыз қызы Шарлотта Доротея Стирлинг 1827 жылғы 1 мамырда Муйравонсайд үйінің иесі, кузені Чарльз Стирлингке тұрмысқа шықты.
Stirling's wife died on 25 March 1825 at Woburn Farm, Chertsey, Surrey. Stirling was reported as seriously ill in September 1833, and he died at Woburn Farm on 7 November 1833. His only daughter Charlotte Dorothea Stirling married her cousin Charles Stirling of Muiravonside House on 1 May 1827.
Мәдени сілтемелер
Чарльз Стирлинг Патрик О'Брайанның "Мэстер және Командир" кітабында кейіпкер ретінде кездеседі.
Charles Stirling appears as a character in the book Master and Commander by Patrick O'Brian.