Кіріспе

Фламанд композиторы Андреас Певернаж немесе Андриес Певернаж (1542 немесе 1543 – 30 шілде 1591) – Кейінгі Ренессанс дәуірінің фламанд композиторы, Брюгге, Кортрейк және Антверпен қалаларында хор жетекшісі болған. 16 ғасырдың соңындағы діни қақтығыстардың шарбуылды кезеңінде туған жерінде қалған Төмен елдерден шыққан аз ғана композиторлардың бірі болды. Ол шансон, мотет және мадригалдардың шебер композиторы еді.

Өмір

Певернаж Кортрейкке жақын орналасқан шағын қала Харлебекеде дүниеге келді және балалық шағын Кортрейк шіркеуінде әнші болып өткізген болуы мүмкін. 1563 жылдың 21 қаңтарында Брюггедегі Сент-Сальватор шіркеуінің хормейстері болды, содан кейін сол жылы Кортрейктегі Onze Lieve Vrouwkerk (Notre Dame) шіркеуінің хормейстері болды. 1564 жылы ол онда капеллан болып, 1569 жылы тұрақты викарий лауазымына көтерілді. Сондай-ақ Кортрейкте ол Киркүлдің гильдиясына қосылды және олар үшін өзінің кейбір музыкаларын жазды. XVI ғасырдағы діни соғыстар Нидерландыны және оған жақын аймақтарды қиратты, соғыс Кортрейкке де жетті. Кальвинистер билікті алған кезде 1577 немесе 1578 жылы ол отбасымен бірге қаладан қашып кетті; олар музыкаға көп мән бермеді, ал ол католик болғандықтан осы қуғын-сүргін кезеңінде қауіпсіздігіне кепіл жоқ еді. Оның отбасы Антверпенге кетті, ол жерде келесі жылға дейін тұрды, одан кейін Певернаж Брюггеде хормейстер болып тағайындалды. Бірақ кальвинистер бұл қаланы да басып алды, сондықтан Певернаж 1584 жылға дейін жұмыссыз қалды, содан кейін ол Кортрейкте бұрынғы қызметіне қайта оралды. 1585 жылдың 29 қазанында ол біздің әйелдің соборында (Антверпен) хормейстер болып тағайындалды, бұл испандықтар қаланы басып алғаннан кейін болды (Антверпен қоршауы (1584-1585 жж.)). Певернаждың міндеттерінің бірі – кальвинистер тонап, өртеп жіберген музыкалық кітапхананы қайта құру болды. Ол 1591 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті және соборда жерленді.

Музыка

Певернаж діни және зайырлы вокалды музыканың өте жемісті композиторы болды; оның шығармашылығынан шамамен 235 шығарма (115 діни, 120 зайырлы) сақталған. Аспаптық музыканың ешқайсысы жеткен жоқ. Оның қасиетті шығармаларының ішінде оның қайтыс болғаннан кейін Антверпенде жарық көрген (1602) алты месса, бес-жеті дауысқа дейін; "Cantiones sacrae" (1578) деп аталатын мотеттер жинағы, онда кейбір зайырлы шығармалар да бар, олардың көпшілігі жергілікті ақсүйектердің құрметіне жазылған, соның ішінде Парманың Маргаретасы; және кейіннен жарияланған массалар сияқты 14 Мариан антифоны бар. Стильдік тұрғыдан алғанда, олар 16 ғасырдың аяғына тән, гомофониялық және полифониялық текстураларды кезектестіріп, "cori spezzati" стилінде дауыстар топтарын алмастырып қолданады; Венеция мектебінің ықпалы тіпті Нидерландыға дейін сезілді. Певернаж итальян тілінде итальян мадригалдарын да жазды; бұл форма Солтүстік Еуропада да өте танымал болды (Англияда осы үрдіс 1580-ші жылдардың соңында ғана басталды), сонымен қатар көптеген француз шансондарын жазды, олар төрт жеке кітапта жарияланды. Оларда синкопа, мелизм және күрделі ырғақтар қолданылады.

Анықтамалар және қосымша оқу

Андреас Певернаж, *Cantiones sacrae*. Ред. Джеральд Р. Хоекстра, 3 том, Миддлтон, Висконсин штаты, 2010.

Камиль Куреманс, "Андреас Певернаж", *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ред. Стенли Сейди. 20 том. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980. (ескертпе: 1980 жылғы *New Grove* мақаласы онлайн нұсқасынан мүлдем өзгеше.)

Густав Риз, *Ренессанс кезеңіндегі музыка*. Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1954.