Ұлыбританиядағы денсаулықтағы теңсіздік: Блэк есебінің тарихы
Black Report
Ұлыбританиядағы денсаулықтағы теңсіздіктерді зерттеген Блэк есебі (1980) экономикалық айырмашылықтардың себебін көрсетті. Әлеуметтік таптар арасындағы өлім-жүртімге қатысты айырмашылықтарды талдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Блэк есебі – 1980 жылы Ұлыбританияның Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру департаменті (қазіргі Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамқорлық департаменті) жариялаған құжат. Бұл сэр Дуглас Блэк төрағалық еткен денсаулықтағы теңсіздіктерді зерттеген сарапшылар тобының есебі. Есебінде, әл-ауқат мемлекеті енгізілгеннен бері жалпы денсаулық жағдайы жақсарғанына қарамастан, денсаулықта кеңінен теңсіздіктер бар екені көрсетілді. Сонымен қатар, осы теңсіздіктердің негізгі себебі экономикалық теңсіздік екені анықталды. Есепте V әлеуметтік тобындағы ерлердің өлім-жітім көрсеткіші I әлеуметтік тобындағы ерлерге қарағанда екі есе жоғары екені және күтілгендей азаймай, керісінше, олардың арасындағы айырмашылық ұлғайып бара жатқаны көрсетілген.
The Black Report was a 1980 document published by the Department of Health and Social Security (now the Department of Health and Social Care) in the United Kingdom, which was the report of the expert committee into health inequality chaired by Sir Douglas Black. It was demonstrated that although, in general, health had improved since the introduction of the welfare state, there were widespread health inequalities. It also found that the main cause of these inequalities was economic inequality. The report showed that the death rate for men in social class V was twice that for men in social class I and that gap between the two was increasing, not reducing as was expected.
Іске қосу
Блэк баяндамасы 1977 жылғы наурыз айында Еңбек партиясының министрі Дэвид Энналс тапсырыс берді, бұл Ричард Г. Уилкинсонның 1976 жылғы 16 желтоқсанда «Жаңа қоғам» журналында жариялаған «Құрметті Дэвид Энналс» деген екі беттік мақаласынан кейін болды. Баяндама 1979 жылдың басында жариялануға дайын тұрды. 1979 жылғы 3 мамырда өткен жалпы сайлауда консерваторлар жеңіске жетті. «Блэк баяндамасы» консервативтік үкімет тарапынан 1980 жылға дейін жарияланбады. Баяндама тамыз айындағы демалыс күні жарияланды, сол күні бұқаралық ақпарат құралдарына тек 260 дана таратылды. Патрик Дженкиннің кіріспе сөзінде «денсаулықтағы теңсіздіктердің себептері соншалықты тереңге сіңгендіктен, тек мемлекеттік шығыстардың ауқымды бағдарламасы ғана осы жағдайды өзгерте алады» деген пікір жоққа шығарылды. Ол «баяндама ұсыныстарынан туындайтын қосымша шығындар – бұл сома жылына 2 миллиард фунт стерлингтен асып түсуі мүмкін – қазіргі және болашақтағы экономикалық жағдайларда мүлдем орынсыз, сондай-ақ анықталған мәселелерді шешуде мұндай шығыстардың тиімділігіне қатысты кез келген бағалаудан бұрын» делінген. Бұл баяндама Ұлыбритания және басқа елдердегі саяси ойларға зор әсер етті. Осы баяндама нәтижесінде Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымы мен Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы 13 елдегі денсаулықтағы теңсіздіктерді бағалау жүргізді.
The Black report was commissioned in March 1977 by David Ennals, Labour Secretary of State, following publication of a two page article by Richard G. Wilkinson in New Society, on 16 December 1976, entitled Dear David Ennals. The report was nearly ready for publication in early 1979. In the General Election on 3 May 1979, the Conservatives were elected. The Black Report was not issued until 1980 by the Conservative Government. The Black report was published on August Bank Holiday with only 260 copies made available on the day for the media. The foreword, by Patrick Jenkin rejected "the view that the causes of health inequalities are so deep rooted that only a major and wide ranging programme of public expenditure is capable of altering the pattern." He made "it clear that additional expenditure on the scale which could result from the report’s recommendations – the amount involved could be upwards of £2 billion a year – is quite unrealistic in present or any foreseeable economic circumstances, quite apart from any judgement that may be formed of the effectiveness of such expenditure in dealing with the problems identified." The report had a huge impact on political thought in the United Kingdom and overseas. It led to an assessment by the Office for Economic Co Operation and Development and the World Health Organization of health inequalities in 13 countries.
Әсері
Профессор Клэр Бэмбра 2016 жылы бұл есепті кейінірек жарық көрген Ачесон есебімен және Майкл Мармоттың одан кейінгі есебімен салыстырды. Ачесон есебі екеуінен де жақсы жағдайларда жарияланды. Оның сөзіне қарағанда, 1997 мен 2003 жылдар аралығында Ұлыбританияның денсаулық саясаты Блэк пен Ачесон есептерінде баяндалған кейбір идеяларды қамтыды. Денсаулықтағы теңсіздіктің әлеуметтік және экономикалық себептерін жою қажеттігіне тұрақты назар аударылды, сондай-ақ денсаулықтағы теңсіздікті жою үшін салалық үкіметтік саясатты қолдануға міндеттеме берілді. Ең маңыздысы, 2004 жылы денсаулықтағы теңсіздікті азайту бойынша ұлттық мақсаттар белгіленді, олар өмір сүру ұзақтығы мен нәресте өліміне баса назар аударды. Денсаулық сақтау аймақтары, салауатты өмір салты орталықтары, денсаулықты жақсарту бағдарламалары және қоғам үшін жаңа келісім сияқты бірқатар бастамалар іске қосылды. Бірақ, бәлкім, осы бастамалардың нәтижесінде 2004-2007 жылдар аралығында денсаулық саясаты әлеуметтік және экономикалық факторлардан алшақтап, денсаулық сақтау қызметтері мен өмір салтына көбірек назар аударды. 2011 жылы Ұлыбританияда денсаулықтағы теңсіздіктерді азайту мақсаттарына қолдау көрсету тоқтатылды. Саясаттың денсаулықтағы теңсіздікті азайтудағы әсері шамалы болды.
Professor Clare Bambra in 2016 compared the report with the later Acheson Report and the subsequent report by Michael Marmot. The Acheson report was released into a more favourable climate than either. She said that at least between 1997 and 2003, health policy across the UK reflected some of the ideas set out in the Black and Acheson Reports. There was a consistent emphasis on the need to tackle the social and economic determinants of health inequalities as well as a commitment to employing cross cutting government policies to tackle health inequality. Most importantly, by 2004, national targets to reduce health inequalities were also introduced with a focus on life expectancy and Infant Mortality Rate. A series of initiatives were introduced Health Action Zones, Healthy Living Centres, Health Improvement Programmes and the New Deal for Communities. But, perhaps because of these initiatives, from 2004 to 2007, public health policy moved away from social and economic determinants and instead focused more on health services and lifestyle behaviours. The health inequalities targets were abandoned across the UK in 2011. The effect of policy in reducing health inequality was modest.