Юлий Цезарьдің қызы Жюлияның өмірі мен трагедиясы

Кіріспе

Юлий Цезарь мен Корнелияның қызы Юлия (б.з.д. 76 – б.з.д. тамыз 54) – Рим диктаторы Юлий Цезарь мен оның бірінші немесе екінші әйелі Корнелияның қызы және оның некелерінен туған жалғыз баласы. Юлия Ұлы Помпейдің төртінші әйелі болды және сұлулығымен және ізгілігімен танымал болды.

Өмір

Юлия б.з.б. 76 жылы туған болуы мүмкін. 69 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін оны әжесі Аурелия Котта тәрбиеледі. Әкесі оны Сервилий Кепиоға белгіледі. Бұл Марк Юний Брут (Цезарьдің ең әйгілі өлтірушісі) болуы мүмкін деген пікір бар, ол ағасы асырап алғаннан кейін, белгісіз уақыт бойы Квинт Сервилий Кепио Брут ретінде танылды; алайда, бұл тек болжам. Цезарь бұл келісімді бұзып, оны б.з.б. 59 жылдың сәуір айында Помпейге үйлендірді, осы арқылы Цезарь Бірінші Триумвират құруда Помпеймен берік саяси одақ орнатуды көздеді. Бұл екі ұлы басшының отбасылық байланысы Цезарь мен Помпей арасындағы ең мықты байланыс саналды және сондықтан оптимиаттар (Римдегі олигархиялық партия), әсіресе Марк Туллий Цицерон мен Кіші Катон оны үлкен алаңдаумен қабылдады. Помпей әйеліне ғашық болған деседі. Юлияның жеке сүйкімділігі ерекше болды: ол әдемілік пен ізгілікпен ерекшеленген мейірімді әйел еді; одақтастыққа саясат түрткі болғанмен, ол күйеуінен отыз жас кіші болса да, Помпейде адал күйеу тапты, ал ол да оған адал болды. Аңыз бойынша, орта жастағы жаулап алушы саясатқа деген қызығушылығын жоғалтып, жас әйелімен үй тіршілігін қалауға бейімделген. Шындығында, Помпейге Испания Альтериордың губернаторы лауазымы берілгенімен, ол Римде қалуға рұқсат алды, себебі ол Римнің азық-түлік жағдайын бақылау үшін curator annonae қызметін атқарды және өкілеттіктерін бағыныштылары арқылы жүзеге асырды. Юлия күйеуі мен әкесі арасындағы араздық туғанға дейін қайтыс болды. Плутархтың айтуынша, б.з.б. 55 жылы эдил сайлауы кезінде Помпейді шулы халық қоршап алды, ал оның киімі кейбір бүлікшілердің қанымен дағыланды. Бір құл дағылған тоганы үйіне алып барып, Юлияға көрсетті. Күйеуі өлтірілген деп ойлап, ол ерте босануға түсті, содан кейін түсік тартты. Түсік тартудың нәтижесінде денсаулығы түгелдей қалпына келмейтіндей зардап шекті. Келесі жылдың тамызында, б.з.б. 54 жылы, ол босанғанда қайтыс болды, ал оның баласы – кейбір авторлардың пікірінше ұл, ал басқаларының пікірінше қыз – тірі қалмады және Юлиямен бірге қайтыс болды. Сенеканың мәлімдемесіне сәйкес, Юлияның өлімі туралы хабарды алған кезде Цезарь Британияда болған. Помпей оның күлін өзінің сүйікті Альбан вилласында жерлеуді қалаған, бірақ Юлияны жақсы көрген римдіктер оның күлін Марс алаңында (Campus Martius) жерлеу керек деп шешті. Рұқсат алу үшін Сенаттың арнайы қаулысы қажет болды, ал б.з.б. 54 жылғы консулдардың бірі Люций Домиций Аенобарб Помпей мен Цезарьға деген жеккөрушілігінен туындап, трибундардан тиым салды. Бірақ халықтың еркі үстемдік етті және форумда жерлеу сөйлемін тыңдағаннан кейін, халық оның күлін Марс алаңына қойды. Он жылдан кейін Цезарьдің кремациясы үшін арналған ресми тіктеп орнатылатын орын оның қызының қабіріне жақын болатын, бірақ Марк Антонийдің жерлеу сөйлемінен кейін халық араласып, Цезарьдің денесін Форумда өртеп жіберді. Юлияның өлімінен кейін Помпей мен Цезарь арасындағы одақ әлсіреп, Цезарьдің азаматтық соғысына әкелді. Айтуынша, ерекше белгі ретінде, Август Цезарьдің асырап алған ұлы ретінде Римге кірген күні (б.з.б. 44 жылдың мамырында) Юлияның ескерткішіне шартқы соқты. Цезарь өзінің құрметіне оған арналған рәсімді ұйымдастырды, оны б.з.б. 46 жылы өткізді, онда гладиаторлардың жекпе-жегін қоса алғанда, кең ауқымды жерлеу ойындары көрсетілді. Рәсімнің күні Венера Генетрикс фестивалімен сәйкес келу үшін таңдалды, ол 26 қыркүйекте Юлийлердің құдайлық ата-анасының құрметіне өткізілетін ludi Veneris Genetricis фестивалі болды.

Julia may have been born around 76 BC. Her mother died in 69 BC after which she was raised by her paternal grandmother Aurelia Cotta. Her father engaged her to a Servilius Caepio. There has been a notion that it could have been Marcus Junius Brutus (Caesar's most famous assassin), who, after being adopted by his uncle, was known as Quintus Servilius Caepio Brutus for an unknown period; however, this is just conjecture. Caesar broke off this engagement and married her to Pompey in April 59 BC, with whom Caesar sought a strong political alliance in forming the First Triumvirate. This family alliance of its two great chiefs was regarded as the firmest bond between Caesar and Pompey, and was accordingly viewed with much alarm by the optimates (the oligarchal party in Rome), especially by Marcus Tullius Cicero and Cato the Younger. Pompey was supposedly infatuated with his bride. The personal charms of Julia were remarkable: she was a kind woman of beauty and virtue; and although policy prompted her union, and she was thirty years younger than her husband, she possessed in Pompey a devoted husband, to whom she was, in return, reportedly attached. A rumor suggested that the middle aged conqueror was losing interest in politics in favor of domestic life with his young wife. In fact, Pompey had been given the governorship of Hispania Ulterior, but had been permitted to remain in Rome to oversee the Roman grain supply as curator annonae, exercising his command through subordinates. Julia died before a breach between her husband and father had become inevitable. Plutarch reports that at the election of aediles in 55 BC, Pompey was surrounded by a tumultuous mob, and his robe was stained with the blood of some of the rioters. A slave carried the stained toga to his house and was seen by Julia. Imagining that her husband was slain, she fell into premature labor, miscarrying thereafter. As a result of the miscarriage, her health was irreparably damaged. In August of the next year, 54 BC, she died in childbirth, and her infant—a son, according to some writers, a daughter, according to others,—did not survive and died along with Julia. Caesar was in Britain, according to Seneca, when he received the news of Julia's death. Pompey wished her ashes to repose in his favourite Alban villa, but the Roman people, who loved Julia, determined they should rest in the field of Mars (Campus Martius). For permission a special decree of the senate was necessary, and Lucius Domitius Ahenobarbus, one of the consuls of 54 BC, impelled by his hatred for Pompey and Caesar, procured an interdict from the tribunes. But the popular will prevailed, and, after listening to a funeral oration in the forum, the people placed her urn in the field of Mars. Ten years later the official pyre for Caesar's cremation would be erected near the tomb of his daughter, but the people intervened after the funeral oration by Mark Antony and cremated Caesar's body in the Forum. After Julia's death, Pompey and Caesar's alliance began to fade, which resulted in Caesar's civil war. It was allegedly remarked, as a singular omen, that on the day Augustus entered Rome as Caesar's adoptive son (in May 44 BC), the monument of Julia was struck by lightning. Caesar himself vowed a ceremony to her manes, which he exhibited in 46 BC as extensive funeral games including gladiatorial combats. The date of the ceremony was chosen to coincide with the ludi Veneris Genetricis on September 26, the festival in honor of Venus Genetrix, the divine ancestress of the Julians.