Жаяқ аяқ Августин орденінің тарихы мен ерекшеліктері
Discalced Augustinians
Дискальцеат тәртібі – Августин орденінен шыққан реформалық қозғалыс. 1610 ж. Италияда қалыптасып, қарапайым өмір мен рухани ізденіске бағытталған. ордені
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Августин орденінен таралған діни өмір салты. Аяқсыз августиндіктер ордені (Ordo Augustiniensium Discalceatorum; аббревиатурасы: OAD) – реформалық қозғалыс ретінде Сент-Августин орденінен бөлініп шыққан кешірімшіл орден.
Religious lifestyle that branched off from the Order of Saint Augustine
The Order of Discalced Augustinians (Ordo Augustiniensium Discalceatorum; abbreviation: OAD) is a mendicant order that branched off from the Order of Saint Augustine as a reform movement.
Тарих
Контрреформация кезінде августиндік монахтардың арасында сол кездегі теологиялық пікірталастарға ерекше қызығушылық оянды, сонымен қатар олардың өмір салтының бастауларына қайта оралу қажеттілігі туды. Пайдалырақ және рухани өмірді іздеу ниетімен, түрлі монахтар бірігіп, басқа жалқаулар ордендеріндегідей, қарапайым киім және қатаңрақ дұға мен тәуба өмірін қабылдады. Ақсақалдар 1610 жылы Италияда Орденнің реформалық қозғалысы ретінде құрылды және басқа августиндіктерден өзгеше конституцияларына ие. Августиндіктер арасында олардың Орденінің шөлгеушілік бастауларына оралуға да күш салысты. Олардың оразалары күштірек, ал басқа да аскетикалық тәжірибелері қатаңрақ. Кармелит реформасы сияқты, бұл монахтар кедейлерге ұқсап өмір сүру үшін аяқ киімнің орнына сандал киюмен белгілі болды (содан аяқсыз немесе жалаңаяқ деген термин пайда болды). Бұл реформа 1592 жылдың мамыр айында Римдегі Сент-Августин монастырында өткен, Орденнің барлық үйі үшін ана үйі саналатын, августиндік монахтардың 100-ші жалпы бас жиналысымен бекітілді. Осылайша пайда болған жаңа тармақ 1610 жылы Ватиканмен жеке Орден ретінде мақұлданды. Олардың қазіргі ана үйі Римде орналасқан. Аяқсыз августиндіктер төртінші, ерекше кішіпейілділік сертін қабылдайды. 2018 жылғы мәліметтер бойынша, Италия, Бразилия және Филиппинде орналасқан 38 үйдің ішінде шамамен 220 монах болды, олардың 144-і діни қызметкерлер еді.
During the Counter Reformation, there was a special interest among the Augustinian friars in the theological debates of the day, as well as a need to return to the roots of their way of life. In an effort to seek a more simple and spiritual life, various friars banded together and followed a pattern seen in other mendicant orders, in which simplicity of dress and a stricter form of a life of prayer and penance were embraced. The Discalced Augustinians were formed in 1610 in Italy as a reform movement of the Order and have their own constitutions, differing from those of the other Augustinians. Among the Augustinians, there also was an effort to return to the eremitical origins of their Order. Their fasts are more rigorous and their other ascetic practices stricter. As with the Carmelite reform of the same period, these friars came to be known by their practice of wearing sandals, as opposed to shoes (thus the term discalced or barefoot), in an effort to live more like the poor. This reform was approved by the 100th General Chapter of the Augustinian friars, which was held during May 1592 at the Friary of St. Augustine in Rome, motherhouse of the entire Order. The new branch which thus developed was approved by the Vatican as a separate Order in 1610. Their current motherhouse is in Rome. Discalced Augustinians take a special fourth vow of humility. As of 2018, there were about 220 friars, of which 144 were priests, in 38 houses located in Italy, Brazil and the Philippines.
Монахинялар
XVI ғасырдың соңына қарай Испанияда жалаңаяқ августиндік әйелдер қауымдары пайда болды. Бірінші монастырь – Визитация монастырі 1589 жылы Мадридте асыл текті әйел Пруденсия Грилломен құрылды және оның Конституциясын Орозколық Альфонсо әке берді. Валенсия архиепископы Хуан де Рибера (1611 жылы қайтыс болды) 1597 жылы Алкойда екінші жалаңаяқ августиндік қауымын құрды. Ол көп ұзамай Испанияның түрлі аймақтарындағы үйлерге ие болды, ал 1663 жылы Португалия королевасы Луиза Лиссабонда оны құрды. Бұл дін қызметкерлері Сент-Августин ережесімен қатар Сент-Терезаның реформаланған кармелиттерінің тәжірибелерін сақтады. "Сент-Игнатийдің қарындастары" деген атпен августиндік монахтар қауымы жалаңаяқ августиндік шөлгештер арқылы Филиппин мен Оңтүстік Америкаға енгізілді. Олар аралдағы миссияларға, мектептерге және жетім үйлерге ынталы көмек көрсетті, Манила қаласындағы Қамқоршы Мария және Сент-Анна колледждерін, сондай-ақ Пасигтегі Неува Сеговия, Себу және Мандалоядағы үйлерді құрды, онда олар қыздардың білімі үшін көп еңбек етті.
Towards the end of the 16th century communities of female Discalced Augustinians appeared in Spain. The first convent, that of the Visitation, was founded at Madrid, in 1589, by Prudencia Grillo, a lady of noble birth, and received its Constitution from Father Alfonso of Orozco. Juan de Ribera, Archbishop of Valencia (d. 1611), founded a second Discalced Augustinian congregation at Alcoy, in 1597. It soon had houses in different parts of Spain, and in 1663 was established at Lisbon by Queen Louise of Portugal. In addition to the Rule of St. Augustine these religious observed the exercises of the Reformed Carmelites of St. Teresa. A congregation of Augustinian nuns under the title "Sisters of St. Ignatius" was introduced into the Philippines and South America by the Discalced Augustinian Hermits. They worked zealously in aid of the missions, schools and orphanages in the island, and founded the colleges of Our Lady of Consolation and of St. Anne at Manila, and houses at Neuva Segovia, Cebú and Mandaloya on the Pasig, where they have done much for the education of girls.