Жордан Отвиль: Сицилияны жаулаушы және ақсүйек сатқыны

Кіріспе

Жодан О-де-Виль (1092 жылы қайтыс болған) – Роджер I Сицилияның үлкен ұлы және заңды емес баласы. Ол ерте жасынан бастап Сицилияны жаулауда әкесіне көмектесті. 1077 жылы аралдың батысында қалған екі сарацин бекінісінің бірі – Трапани қамалында Жодан гарнизонның мал бағушыларын күтіп отырған күзетшілерін күтпеген шабуылмен таң қалдырды. Бұл оқиғадан кейін қаланың азық-түлікпен жабдықталуы тоқтатылып, жақын арада қарсыластар қарсылық көрсетпей капитуляциялады. Ол 1079 жылы Таормина қамалына қатысты, ал 1081 жылы Роберт Сурдеваль (немесе Сурваль) және Элиас Картоми (сарациннен өткен) бірге Сиракузаның соңғы әмірі Ибн Аббадтан Катания қаласын тағы да бір күтпеген шабуылмен қайтарып алды. Келесі жылы әкесі Роберт Гискарға, Апулия герцогына көмектесуге кеткенде, Жодан басшылыққа тағайындалды. Бірақ 1083 жылдың жазында Жодан наразы болған бірнеше ақсүйектерді бүлікке жетеледі. Әкесі қайтып келген соң, бүлік басшыларын дереу соқыр қылды, бірақ ұлына билікке құрметті сезімін ояту үшін соңғы сәтте кешірім берді. Ол осыдан кейін адал болды. 1085 жылдың 22 мамырында әкесінің флоты Сиракузадан солтүстікке қарай он бес шақырым жерде Жоданның жеке атты әскері жағасында тоқтады. 25 мамырда граф пен әмірдің флоттары портта шайқасты, әмір шайқаста қаза тапты, ал Роджердің әскері жағаға шығып, Жодан қаланы қамалап жатқанын көрді. Қамау жаз бойы жалғасты, бірақ қала ақырында капитуляциялады, тек Ното ғана сарациндердің билігінде қалды. 1091 жылдың ақпан айында Жодан осы қаланы қамауға да қатысты. Жодан Нотоның иесі және Сиракуза графы болды, ол шамамен 1092 жылы қызбадан қайтыс болды. Ол Hauteville әулетінің барлық қасиеттерін мұра еткенімен, ағасы Джеффри мәжбүр болғанға дейін, заңды емес бала болғандықтан, мұрагерлікке үміткер бола алмады, содан кейін ол мұрагер болып тағайындалды. Оның өлімін еске алу үшін тас Мессина қаласына жақын Мили Сан-Пьетродағы Санта-Мария шіркеуінде сақталған. 1089 жылы әкесі оның үйленуін Бонифаций дель Вастоның бауыры Манфредтің қызымен ұйымдастырды. Роджер сол уақытта Манфредтің тағы бір қызы Аделаида дель Вастоға үйленді.

Jordan of Hauteville (died 1092) was the eldest son and bastard of Roger I of Sicily. A fighter, he took part, from an early age, in the conquests of his father in Sicily. In 1077, at the siege of Trapani, one of two Saracen strongholds remaining in the west of the island, Jordan led a sortie which successfully surprised the guards of the garrison's grazing animals. Its food supply now cut off, the city soon surrendered. He was present at the siege of Taormina in 1079 and, in 1081, with Robert of Sourdeval (or Sourval) and Elias Cartomi (a Saracen turncoat), he retook the city of Catania from the last emir of Syracuse, Ibn Abbad, in another surprise attack. The next year, while his father was away helping Robert Guiscard, his brother the Duke of Apulia, Jordan was left in charge. But in the summer of 1083, Jordan led a few disaffected nobles in rebellion. His father returned and immediately blinded the leaders of the revolt, only pardoning his son at the last moment, to instill in him a healthy respect for authority. He was loyal ever thereafter. On 22 May 1085, the fleet of his father anchored offshore of Jordan's own cavalry forces fifteen mile north of Syracuse. On May 25, the navies of the count and the emir engaged in the harbour and, the emir himself dying in battle, the forces of Roger landed ashore to find Jordan already besieging the city. The siege lasted throughout the summer, but the city eventually capitulated, leaving only Noto still under Saracen dominion. In February 1091, Jordan was present at the siege of that city as well. Jordan was made lord of Noto and count of Syracuse and there he died, of fever, probably in 1092. Despite having inherited all the Hauteville attributes which had made their rule in the Mezzogiorno all but inevitable, he had not been in line for the succession on account of his illegitimacy until his brother Geoffrey became a leper, then he had been designated heir apparent. A stone recording his death can still be seen in the church of Santa Maria in Mili San Pietro, near Messina. In 1089, his father arranged his marriage to a daughter of Manfred, brother of Boniface del Vasto. Roger married, at the same time, Adelaide del Vasto, another daughter of Manfred's.