Ауғанстандағы адам құқықтарының бұзылуы және тарихы
Human rights in Afghanistan
Ауғанстандағы адам құқығы бұзушылықтары: Талибан билігімен әйелдердің құқығы, білім алуы шектелді. Хазара сияқты аз ұлттар қудаланып, жерлерінен қуылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Талибанның адам құқықтарын бұзуы
The Taliban's violations of Human Rights
Ауғанстандағы адам құқықтары, әсіресе Талибан 2021 жылдың тамызында Кабулды басып алғаннан бері қатты шектеледі. Әйелдердің құқықтары мен бостандықтары қатты шектеледі, олар көпшілік орындарға және жұмысқа қабылдануға тыйым салынған. Ауғанстан – он бір жастан асқан әйелдерге білім алуға тыйым салған әлемдегі жалғыз ел. Талибанның әйелдерге қатысты саясаты көбінесе гендерлік апартеид деп аталады. Хазаралар сияқты азшылық топтары қуғын-сүргінге ұшырап, өз жерлерінен шығарылуда. Билік органдары белсенділер мен саяси қарсыластарға қатысты физикалық зорлық-зомбылық, шабуылдар, негізсіз тұтқындау және қамауға алу, азаптау, мәжбүрлеп жоғалу сияқты шараларды қолдануда.
Human rights in Afghanistan are severely restricted, especially since Taliban's takeover of Kabul in August 2021. Women's rights and freedom are severely restricted as they are banned from most public spaces and employment. Afghanistan is the only country in the world to ban education for women over the age of eleven. Taliban's policies towards women are usually termed as gender apartheid. Minority groups such as Hazaras face persecution and eviction from their lands. Authorities have used physical violence, raids, arbitrary arrests and detention, torture, enforced disappearances of activists and political opponents.
Тарих
Захир Шахтың монархиясы тұсында адам құқықтары көбінесе сақталды. 1949 жылдан бастап Ауғанстан премьер-министрі Шах Махмуд Хан баспасөз бостандығын ұлғайтты, бірақ бұл қадамдар көп ұзамай кері қайтарылды. 1965 жылдың шілдесінде қабылданған Баспасөз заңы алғаш рет баспасөзді едәуір бостандыққа ие етті. Баспасөз көбінесе еркін болғанымен, кейбір жағдайларда патша қауіпті деп саналған диссиденттердің бұқаралық ақпарат құралдарын жапты. 1978 жылғы Саур революциясынан кейін Ауғанстанды басқарған коммунистік Халқ республикасы оппозицияны қатыгездікпен, күшпен басып тастады. Үкімет мыңдаған тұтқындарды, сондай-ақ ауылдық азаматтардан құралған диссиденттерді ұрлап, өлім жазасына кесті. 1987 жылдың сәуір айында Ауғанстан Біріккен Ұлттар Ұйымының азаптауға қарсы конвенциясын (CAT) ратификациялады, ол мемлекетке кез келген адамға азаптау жасауға тыйым салады. Жаңа басшы Бабрак Кармал Халқтың қатыгездігін тоқтатуға уәде берді, ол ішінара орындалды, бірақ адам құқықтарының бұзылуы тоқтамады. Үкімет Кеңес Одағымен бірге (Совет-Афған соғысы кезінде) ауылдық аймандардағы азаматтық елді мекендерді нысанаға алды. Президент Мұхаммед Наджибулланың реформалары кезінде сөз бостандығы одан әрі жақсарды, бірақ жалпы адам құқықтары шектеулі болып қалды. 1990 жылдары түрлі жасақтар тарапынан бейбіт тұрғындарға қарсы көптеген қылмыстар жасалды. Кабул шайқасы кезінде, әсіресе Гүлбұддин Хекматияр жасағының ракеталық шабуылдары мыңдаған бейбіт тұрғындардың өліміне әкелді. 1996 жылдан бастап билікке келген Талибан әйелдерге қатаң шектеулер енгізді, ашық түрде өлім жазасын орындады және аштықтан зардап шеккен азаматтарға халықаралық көмек кіруіне кедергі келтірді. 2004 жылдан 2021 жылға дейін, Талибан құлатқанға дейін Ауғанстан Ислам Республикасының президенттік үкіметі конституциясында мықты адам құқықтары негізін құрды. 2004 жылғы Ауғанстан Конституциясының екінші тарауында құқықтар туралы жарлық бекітілді. Өмірге және бостандыққа құқық, әділ сотқа құқық және барлық адамдар үшін кінәсіздік презумпциясы конституциялық түрде қорғалды. Бұл Ислам Республикасына барлық азаматтарға кепілдік берілген берік адам құқықтары негізін сыйлады.
Under the monarchy of Zahir Shah, human rights were usually respected. As of 1949, the Afghan Prime Minister Shah Mahmud Khan, increased press freedom, but these moves were soon reversed. The Press Law which was implemented in July 1965, gave considerable freedom to the press for the first time. While the press was mostly free, in some cases the King closed down media from dissidents that were considered threatening. The communist Khalq republic that governed Afghanistan after the Saur Revolution in 1978 was brutal, vigorously suppressing opposition. The government abducted and executed thousands of prisoners, rural civilian dissidents. In April 1987, Afghanistan ratified the United Nations Convention against Torture (CAT), which prevents the state from inflicting torture on any individual. New leader Babrak Karmal promised to end the Khalq's brutality, which it partly did, but human rights abuses still continued. The government along with the Soviets (during the Soviet–Afghan War) intentionally targeted civilian settlements in rural areas. Under President Mohammad Najibullah's reforms, freedom of expression was further improved but human rights overall remained restricted. In the 1990s, many atrocities were committed by various militias against civilians. Indiscriminate rocket attacks during the Battle of Kabul, especially those by Gulbuddin Hekmatyar's militia, killed thousands of civilians. The Taliban, in power from 1996, imposed strong restrictions on women, performed public executions, and prevented international aid from entering the country for starving civilians. The presidential government of the Islamic Republic of Afghanistan, which previously ruled Afghanistan, from 2004 until the Taliban overthrew it in 2021, had a strong human rights framework in its constitution. A bill of rights was enshrined in chapter two of the 2004 Constitution of Afghanistan. The right to life and liberty were constitutionally protected, as were the right to a fair trial and the presumption of innocence for all persons. That gave the Islamic Republic a strong human rights framework that was guaranteed to all citizens.
21 ғасыр
2001 жылғы Бонн келісімі Ауғанстанның тәуелсіз адам құқықтары жөніндегі комиссиясын (АҚҚАК) адам құқықтарын қорғау және ілгерілету, сондай-ақ адам құқықтарын бұзушылықтар мен соғыс қылмыстарын тергеу үшін ұлттық адам құқықтары институты ретінде құрды. 2004 жылғы Ауғанстан Конституциясы АҚҚАК-тың құрылғанын бекітті. Қазіргі ахуалдағы тұрақсыздық, зорлық-зомбылық және қайта құру жұмыстарының салдарынан жағдайды нақты бағалау қиын болса да, әртүрлі үкіметтік емес ұйымдардың баяндамалары Ауғанстан үкіметінің түрлі салаларын адам құқықтарын бұзуда айыптап отыр. Сонымен қатар, американдық әскерлер Ауғанстан азаматтарына қатысты адам құқықтарын бұзу фактілерін жасаған, әсіресе Баграм түрмелерінде бейкүнә адамдар азаптауға, қорлауға және адамдық емес қарауға ұшырады. Жауапты әскерлерге берілген жұмсақ жазалар үшін АҚШ-қа қатаң сын танылды. Ауғанстанның Ұлттық қауіпсіздік күштерінің бірқатар өкілдері жердегі операциялар мен әуе шабуылдары кезінде азаматтарды өлтіруге қатысқан.
The Bonn Agreement of 2001 established the Afghan Independent Human Rights Commission (AIHRC) as a national human rights institution to protect and promote human rights and to investigate human rights abuses and war crimes. The Afghanistan Constitution of 2004 entrenched the existence of the AIHRC. While the ongoing turmoil, violence and reconstruction efforts often make it difficult to get an accurate sense of what is going on, various reports from NGOs have accused various branches of the Afghan government of engaging in human rights violations. There have also been various human rights abuses by American soldiers on Afghan civilians, most notably in the Baghram prisons where innocent civilians endured torture, humiliating conditions, and inhumane treatment. The United States was heavily criticized for lenient sentencing for the soldiers responsible. Some members of the Afghan National Security Forces were involved in killing civilians in ground operations as well as in air strikes.
Азаптау туралы келісім
2002 жылдың наурыз айында ABC News телеарнасы ЦРУ-дың жоғары лауазымды шенеуніктері даулы, қатал сұраққа алу әдістерін бекілгенін мәлімдеді. Аталған сұраққа алу әдістерінің қатарында: шайқау және ұру, тұтқындарды тік тұрып қолға пәрмендеу, тұтқындарды суық камерада ұстау, сумен шашу және суға батыру сияқты амалдар бар еді.
In March 2002, ABC News claimed top officials at the CIA authorized controversial, harsh interrogation techniques. The possible interrogation techniques included shaking and slapping, shackling prisoners in a standing position, keeping the prisoner in a cold cell and dousing them with water, and water boarding.
Жарыс кезінде сайлау
2001 жылдан бері Ауғанстанда бірнеше сайлау өтті. Ең соңғы сайлау 2010 жылдың 18 қыркүйегінде Ұлттық Жиналысқа өтті, онда 250 орынға 2499 кандидат бақ сынасты. Сайлау барысында Талибан осы үдеріске қатысқан көптеген адамдарға шабуыл жасап, сайлау учаскелеріне жасалған 300-ден астам шабуылда 11 бейбіт тұрғын мен 3 Ауғанстан ұлттық полициясын қаза қылды. Талибанның салдарынан қаза болғандардың санының аз болуы сайлауға дейін күндері шабуыл жоспарлаған көтерілісшілердің жетекшілерін ұстауға бағытталған күшейтілген операцияларға байланысты, нәтижесінде жүздеген көтерілісшілер мен жарылғыш заттар қолға түсті. Сайлауға қатысу деңгейі 40% құрады.
Several elections have been held in Afghanistan since 2001. The most recent election was held on 18 September 2010, for the National Assembly with a reported 2,499 candidates competing for 250 seats. During the elections the Taliban attacked many of those involved, killing 11 civilians and 3 Afghan National Policemen in over 300 attacks on the polls. The low death toll at the hands of the Taliban can be attributed to stepped up operations specifically targeting the leaders of insurgents planning attacks in the days leading up to the elections, which captured hundreds of insurgents and explosives. Turnout at the election was 40%.
Сот жүйесі
Ауғанстанда екі басым сот жүйесі бар: ресми мемлекеттік жүйе және бейресми дәстүрлі жүйе. Қалыпты сот жүйесі, мысалы, Жоғарғы Сот, Ұлттық қауіпсіздік соты (терроризмге қатысты істерді қарастыратын), бірінші және екінші инстанция соттары бар болғанымен, "джирга" және "шура" сияқты дәстүрлі институттар да жұмыс істейді.
Afghanistan has two dominant justice systems: the formal state system and the informal traditional system. Despite the existence of ordinary judicial system e. g. Supreme Court, National Security Court (dealing with terrorism related cases), first and second instance courts, "jirga" and "shura" traditional institutions are operating.
Заң және тәртіп
Ауғанстанның Ұлттық қауіпсіздік басқармасының (ҰҚБ) кейбір мүшелері өздерінің түрмелерін ұстап, күдіктілерді азаптап, журналистерді мазалағаны айыпталады. Олар үкіметтік рейдтер кезінде бейбіт азаматтарды қасақана өлтіргеніне де айыпталады. Жергілікті жасақтардың қауіпсіздік күштері, олардың өз түрмелері бар, азаптау және өз бетінше кісі өлтіруде айыпталады. Солтүстіктегі әскер басшылары, үйлерінен шығарылған пуштундардың үйлеріне қайта оралуына кедерес келтіру үшін мүлікті жою, зорлау және кісі өлтіруді пайдаланды. Бала еңбегі мен адам саудасы Кабулдан тыс жерлерде кең таралған. Әскер басшылары арасындағы шайқастарда бейбіт азаматтар жиі қаза табады. Түрмелердегі нашар жағдайлар тұтқындардың ауруы мен өліміне әкеп соқты. Бұл жағдайды тоқтату үшін 2003 жылы түрмелерді жаңарту бағдарламасы басталды. Тиімді ұлттық сот жүйесінің болмауы сот арқылы қорғалу құқығын кемсітті, себебі қылмыстық істерде жергілікті стандарттар біркелкі болмады. Әділетті сот принциптері Ауғанстан Конституциясында және қылмыстық процессуалдық кодексте жазылған, бірақ білімді және тәжірибелі кадрлардың (әсіресе қорғаушы адвокаттардың) жетіспеуі, материалдық ресурстардың тапшылығы, сыбайлас жемқорлық және әскер басшылары мен саясаткерлердің заңсыз әрекеттері сияқты түрлі себептермен жиі бұзылады. Соңғы 40 жылда Ауғанстанда мыңдаған адам күштеп жоғалып кетті. 2020 жылдың 27 маусымында Ауғанстан Тәуелсіз Адам Құқықтары Комиссиясымен (ТАҚК) байланысты екі адам құқықтары қорғаушысы бомбалық шабуылда қаза тапты. Олар көлік құралына орнатылған жарылғыш құрылғысының жарылуынан көз жұмды. Бұл шабуыл Кабулдегі қарулы шабуылда екі прокурор мен бас прокуратураның үш қызметкері өлтірілгеннен бір аптадан астам уақыт өткен соң орын алды. 2020 жылдың 14 тамызында Біріккен Ұлттар Ұйымының сарапшылары Ауғанстан үкіметінен адам құқықтары қорғаушыларының өлтірілуін болдырмау үшін шұғыл шаралар қабылдауды талап етті. 2020 жылдың басынан бері тоғыз адам құқықтары қорғаушысы қаза тапты. Бұл көрсеткіш 2019 жылғы көрсеткіштен асып кетті. 2021 жылдан бері, Талибан Ауғанстанның Ислам Әмірлігін құрғаннан бері 100-ге жуық бұрынғы үкімет қызметкері мен олармен байланысты адамдар қаза тапты. Адам құқықтары, азаматтық құқықтар және медиа қызметкерлері жаңа үкімет кезінде "үнемі шабуылға" (қорқыту мен қысымға) ұшырауда.
Some members of Afghanistan's National Directorate of Security (NDS) have been accused of running their own prisons, torturing suspects, and harassing journalists. They have also been accused of deliberately killing civilians during government raids. The security forces of local militias, which also have their own prisons, have been accused of torture and arbitrary killings. Warlords in the north have used property destruction, rape, and murder to discourage displaced Pashtuns from reclaiming their homes. Child labor and human trafficking remain common outside Kabul. Civilians have been killed frequently in battles between warlord forces. Poor conditions in overcrowded prisons have contributed to illness and death among prisoners. To stop it, a prison rehabilitation program had begun in 2003. In the absence of an effective national judicial system, the right to judicial protection has been compromised as uneven local standards have prevailed in criminal trials. Fair trial principles are enshrined in the Afghan constitution and the criminal procedure but frequently violated for various reasons, including the lack of well educated, professional staff (especially defence lawyers), lack of material resources, corruption and unlawful interference by warlords and politicians. Several thousands of people in Afghanistan have been victims of enforced disappearance over the past four decades. On 27 June 2020, two human rights defenders associated with Afghanistan Independent Human Rights Commission (AIHRC) were killed in a bomb attack. They died after an explosive device attached to their vehicle detonated. The attack came less than a week after two prosecutors and three other employees from the attorney general's office were shot dead by gunmen in Kabul. On August 14, 2020, the United Nations experts demanded the Afghanistan government take an early decisive action to prevent the killing of human rights defenders. Nine human rights defenders have been killed since the start of 2020. The number has already surpassed 2019's figure. Since 2021, when the Taliban established the Islamic Emirate of Afghanistan, 100 former government officials and affiliates have been killed. Human rights activists, civil rights activists and media workers are under "constant attack" (threats and intimidation) under this new government.
Сөз бостандығы мен БАҚ
Ауғанстан Конституциясының 34-бабы сөз және баспасөз еркіндігіне мүмкіндік береді, бірақ ислам заңдарын қолдануға немесе басқа дінге қарсы келуге болатын бұқаралық ақпарат құралдарына шектеулер қойылады. Дегенмен, журналистер мен заңгерлерге, әсіресе Кабулдан тыс жерлерде, қорқыныш көрсетіліп, қауіп төндірілді. 2002 жылдың ақпанында уақытша президент Хамид Карзай баспасөз еркіндігіне кепілдік берді. 2004 жылғы Медиа заңына Карзай 2005 жылы қол қойды. 2008 жылы құжатты фильм режиссері Насыр Фаяз, Ariana TV телеарнасындағы апталық бағдарламасында Президент кабинетінің саясаткерлерін сынағандығы үшін тұтқындалды. Бұл тұтқындау журналистердің наразылығын туғызды және «Сөз бостандығы бұзылмайды» деп жазылған 34-бапты бұзды. 2020 жылғы Баспасөз еркіндігі индексі бойынша Ауғанстан 122-орында, 2017 жылғы 120-орыннан 2 саты төмен түсті. Бірақ ол өзінің барлық көршілерінен жақсы жағдайда қалуда. Ауғанстандағы журналистерге қауіпсіздік күштері де, көтерілісшілер де қауіп төндіреді. Журналистерді Ауғанстан билігінің өкілдері, соғыс әміршілері және көтерілісшілер қорқытып, шабуылдап, өлтіреді, оларды хабарлаудан тоқтату үшін. Сонымен қатар, Human Rights Watch есебінде көптеген ауған журналистері сезімтал мәселелерді жарияламай, өздеріне-өздері цензура жасайды деп айтылады. 2017 жылы Ауғанстан журналистерінің қауіпсіздігі комитеті (АЖҚК) ауған журналистеріне жасалған шабуылдардың 46%-ын Ауғанстан үкіметінің жасағанын мәлімдеді, ал қалған шабуылдарға көтерілісшілер жауапты болды.
Article 34 of the Afghan Constitution allows freedom of speech and press, though there are restrictions on media that may invoke Islamic law or be offensive to other sects. However, there has been harassment and threats targeting journalists and legal experts, especially outside Kabul. Freedom of the press was guaranteed by interim President Hamid Karzai in February 2002. The 2004 Media Law was signed by Karzai in 2005. In 2008, documentary filmmaker Nasir Fayaz was arrested for criticising politicians from the President's cabinet on his weekly show on Ariana TV. The arrest caused an outcry from journalists and it violated Article 34 which reads "Freedom of expression shall be inviolable". Afghanistan ranks 122nd in the 2020 dropping by 2 points from 120th rank in 2017 according to Press Freedom Index. But still, it stands in a better position than all its neighbors. Journalists in Afghanistan face threats from both the security forces and insurgents. Journalists are threatened, assaulted and killed by Afghan officials, warlords and insurgents to stop them from reporting. Furthermore, Human Right Watch report claims that many Afghan journalists self censor by steering clear of reporting on sensitive issues. Afghan Journalists Safety Committee (AJSC) in 2017 claim that Afghan government accounted for 46% of the attacks on Afghans journalist. While insurgents were responsible for the rest of the attacks.
Дін еркіндігі
Діни топтарды тіркеу қажет емес; азшылық дінді ұстанушылар өз діндерін еркін өркендетуге мүмкіндік алады, бірақ оларды басқа дінге шақыруға рұқсат етілмейді. Ислам – мемлекеттік дін, барлық заңдар ислами мораль қағидаларымен сәйкес болуы тиіс, ал Президент пен Вице-президент екеуі де мұсылман болуы керек. Ауғанстан Конституциясына сәйкес, діннен бас тарту ресми түрде өлім жазасымен жазаланады. 2006 жылы христиан дініне ауысқаны үшін тұтқындалған ауған мұсылманы Абдул Рахманға елден кетуге президенттің рұқсаты берілді, ол Италияға көшіп, саяси баспана алды. 2014 жылы исламнан бас тартып, атеист болған ауған мұсылманына Ұлыбританияда саяси баспана берілді, себебі ол туған еліне қайтса өлім жазасына кесілуі мүмкін еді. 2022 жылы Freedom House Ауғанстандағы діни еркіндікті 4 балдық шкала бойынша 1 балл деп бағалады.
No registration of religious groups is required; minority religious groups are able to freely practice their religions but they are not allowed to proselytize them. Islam is the official religion; all laws must be compatible with Islamic morality, and the President and Vice President must both be Muslims. Officially, Apostasy remains punishable by death, per the Constitution of Afghanistan. In 2006, Abdul Rahman, an Afghan Muslim who had been arrested for converting to Christianity, was granted presidential permission to leave the country, and he moved to Italy, where he was granted asylum. In 2014, an Afghan Muslim who had renounced Islam and had become an atheist was granted asylum in the United Kingdom, on the grounds that he could face death if he returned to his country of origin. In 2022, Freedom House rated Afghanistan's religious freedom as 1 out of 4.
Әйелдер құқықтары
Ауғанстанның 2004 жылғы Конституциясы ерлер мен әйелдерге тең құқықтарды, соның ішінде әйелдерге үйден тыс жұмыс істеуге, саяси қызметке қатысуға рұқсат беруді және әрбір саяси партияның белгілі бір сандағы әйел кандидаттарын ұсыну талабын уәде етті. Талибан билігінің алғашқы кезеңінде әйелдердің дерлік барлық құқықтары тартылып алынды. Тіпті тырнақ лагынан бастап жұмыс іздеуге дейінгі мәселелерге де қатаң шектеулер қойылды. Талибан әйелдерді үйде ұстап, оларды зияннан сақтаймыз деп мәлімдеді. 2009 жылдың наурыз айының соңында Ауғанстан президенті Хамид Карзай халықаралық қоғамдастық тарапынан айыпталып, сыналып келген «Шығар отбасы заңына» қол қойды. Бұл заңда күйеудің зорлауы (132-бапта), балалардың некесі және тұрмысқа шыққан ауған әйелдеріне парда (жабыну) талаптары көзделген. Заң бір жылдан бері күшін жойғанымен, президент Карзай Ауғанстанның солтүстігіндегі шиит заң шығарушыларының және шииттер басымдығы бар көршілес Иран Ислам Республикасының қолдауын алуға тырысты. Ұлыбританияның «The Independent» газетінің хабарлауынша, «отбасы кодексі» Жоғарғы палатада/Сенатта талқыланбаған, сондай-ақ мұрағалу және әйелдерге қатысты ажырасу мәселелерінде гендерлік дискриминацияны бекітеді. Үкімет Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесінің 1325 қаулысын іске асыру бойынша түрлі уәделер бергеніне қарамастан, заң іске асырыла алмады. 2017 жылдың маусым айында Кабулда өткен бейбіт келіссөздерде 47 үкіметтік және халықаралық өкілдің арасында бар болғаны екі әйел болды. 2020 жылдың 18 қыркүйегінде президент Ашраф Ғани балалардың туу туралы куәліктеріне және жеке куәліктеріне аналарының есімін қосу туралы жаңа заңға қол қойды. Ауғанстандық әйелдер құқықтарын қорғаушылар бірнеше жыл бойы әлеуметтік желілерде #WhereIsMyName хэштегімен ата-ана есімдерін енгізуді талап етіп үгіт жүргізіп келді. 2022 жылдың мамыр айында Талибанның Жақсылықты насихаттау және жамандыққа жол бермеу министрлігі Ауғанстандағы барлық әйелдердің қоғамда толық жабынуы міндетті екенін жариялаған жарлық шығарды (бұрқа немесе көздерінен басқа барлық бөлігін жабатын ниқаппен бірге абайя).
The 2004 Constitution of Afghanistan promised equal rights for men and women, including women being permitted to work outside the home, to engage in political activity, and a requirement for each political party to nominate a certain number of female candidates. During the first period of Taliban rule, women had virtually all their rights taken away. Matters ranging from wearing nail polish to job opportunities were severely restricted. By keeping women indoors, the Taliban claimed to be keeping them safe from harm. In late March 2009, Afghan President Hamid Karzai signed into law an internationally condemned "Shia Family Law" which condones apparent spousal rape (in Article 132), child marriage and imposes purdah on married Afghan women. Although the offending legislation is said to have been dormant for a year, President Karzai was trying to gain the support of Afghan northern Shia legislators and the neighbouring Islamic Republic of Iran, which is Shia dominated. According to Britain's Independent newspaper, the 'family code' was not read in the Upper House/Senate, and also enshrines gender discrimination in inheritance law and divorce against women. Despite various promises from the government to implement United Nations Security Council Resolution 1325, the law could not be implemented. The Kabul peace talks that took place in June 2017, included only two women among 47 government and international representatives. On 18 September 2020, President Ashraf Ghani signed a new law to include mothers' names on their children's birth certificates and identification cards. Afghan women's rights activists had been campaigning on social media for several years to include the name of both parents, under the hashtag #WhereIsMyName. In May 2022, the Taliban's Ministry for the Propagation of Virtue and the Prevention of Vice published a decree requiring all women in Afghanistan to wear full body coverings when in public (either a burqa or an abaya paired with a niqāb, which leaves only the eyes uncovered).
Жыныстық бейімділік
Гомосексуализм және киім ауыстыру Талибан үкіметі кезінде өлім жазасына тартылатын қылмыс еді; алайда, бұрынғы өлім жазасы бір жылдық түрме жазасымен алмастырылды.
Homosexuality and cross dressing were capital crimes under the Taliban; however, the death sentence of old has been replaced by prison terms of one year.
Хазараларды қудалау
Хазаралар Ауғанстандағы этникалық топтардың бірі. Талибандар билікті басып алғаннан кейін көптеген хазаралар өз үйлерінен күштеп шығарылды. Amnesty International ұйымының баяндамасына сәйкес, талибандар хазараларды қудалап, азаптап және заңсыз түрде өлтіруде.
Hazaras are one of the ethnic groups in Afghanistan. After the takeover by Taliban, many hazaras were forcibly evicted from their homes. A report by Amnesty International said that the Taliban are prosecuting, torturing and unlawfully killing hazaras.