Mauser 1871 мылтығы: тарихы, қабылдануы, ерекшеліктері. Paul Mauser жасаған алғашқы модель, Осман империясында қолданылған. Gewehr 71 туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маузердің 1871 жылғы үлгісі Gewehr 71 немесе «Infanterie Gewehr» 71, яғни "Жаяу әскер мылтығы 71" ("I. G. Mod.71" мылтықтардың өзіне қадалған) ретінде қабылданып, Пауль Маузер мен Вильгельм Маузердің Маузер компаниясында жобаланған және өндірілген, содан кейін Spandau қару-жарақ арсеналында жаппай шығарылған тұңғыш мылтық үлгісі болды.
The Mauser Model 1871 adopted as the Gewehr 71 or ''Infanterie Gewehr'' 71, or "Infantry Rifle 71" ("I. G. Mod.71" was stamped on the rifles themselves) was the first rifle model in a distinguished line designed and manufactured by Paul Mauser and Wilhelm Mauser of the Mauser company and later mass produced at Spandau arsenal.
Тарих
Пауль Маузер 1867-1871 жылдары бұрандалы мылтығын жасады. 1870-71 жылдары 2500 сынақ мылтығымен сынақтар өтті, М1869 бавариялық Вердер Маузерлердің басты бәсекелесі болды. Бұл нұсқа Gewehr 1871/84 деп аталды, оның миллионнан астам данасы өндірілді. Бұл ретранслятордың нұсқасын Осман империясы қабылдады. M1887 деп аталатын бұл мылтық M71/84-тен айырмашылығы, оның жанында тазалау таяғы, бұранданың артқы жағында екінші құлыптауыш және 9.5×60 ммR калибрі болды, оны Пол Маузер ең тиімді (қара ұнтақ) патрон деп атады. XX ғасырдың басында Анкарадағы арсенал бірнешеуін 7.65×53 мм түтінсізге айналдырды. Ұзындығы қысқартылған нұсқасы, M1871 Jägerbüchse, жеңіл жаяу әскері үшін жасалды және инженерлер, бекініс және әскери-теңіз бөлімшелерімен қолданылды. Бұл М71-дің қысқартылған және жеңілдетілген нұсқасы болды. Неміс атты әскерін жарақтандыру үшін Карабонер 1871 да жасалды, бірақ 1876 жылға дейін толық көлемде өндіріске енгізілген жоқ. Модель 1871 үлгісінің қысқартылған нұсқасы, M1879 Grenzaufsehergewehr, 1880 жылы шекара күзетшілеріне берілді. Ол 11.15×37.5 ммR патронынан атылды, бұл толық қуатты әскери патрондардың қысқартылған нұсқасы. M71 мылтығын түрлі неміс арсеналдары мен австриялық Steyr компаниясы да өндірді. Сербия 1881 жылы мылтықтың жаңартылған нұсқасын қабылдады, ол M1878/80, әлі де бір рет атылатын, бірақ өзінің 10.15×63R калибрінде болды. Оның ерекшелігі, оның бұрандалы жетекшісі (италиялық M1870 Vetterli-ге ұқсас) және серб майоры Коста "Кока" Милованович (Коста "Кока" Миловановић) әзірлеген "прогрессивті рефлер" (пуля бұрғыға көтерілген сайын бұралу жылдамдығы артады) болды. Ол көбінесе "Маузер Кока", "Маузер Милованович" немесе "Кокинка" ("Кокинка") деп аталады. "Маузер Коканың" оқтан шығу жылдамдығы... Ол алғаш рет серб-болгар соғысында қолданылды. Сербияның қару қоймасына шамамен 110 000 "Маузер Кока" мылтығы келді. 1907 жылдан бастап олардың жартысы Крагуевацта 5 ұңғылы 5 мм-ге арналған 7×57 мм-ге айналдырылды; жаңа баррельдер Steyr-ден сатып алынды. Ескі және жаңа мылтықтар (M80/07 деп аталды) Балқан соғыстары мен Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылды. М80/07 түрлендірілген мылтықтар көбінесе "Đurić Mausers" (Ђурић Маузер) деп аталады. 1894 жылы Уругвайдағы M71 мылтықтары Франциядағы Société Française d'Armes Portatives Saint Denis компаниясымен түтінсіз 6.5×53.5 мм SR (Daudeteau жүйесі) мылтығына айналдырылды. Оларға жаңа шұңқырлар, баррельдер, көзге түсіретін құралдар, ленталар және тазалау таяқшалары берілді. Алайда, мылтықпен бірге жіберілген оқ-дәрілердің бастапқы партиясы дұрыс емес және қаруларда қолдануға жарамсыз болды.
Paul Mauser developed his bolt action rifle from 1867 to 1871. In 1870–71 trials with 2,500 test rifles took place, with the M1869 Bavarian Werder being the Mausers' chief competitor.). This version was designated the Gewehr 1871/84, of which over a million examples were produced. A version of this repeater was adopted by the Ottoman Empire. Designated M1887, it differed from the M71/84 in that it had a side mounted cleaning rod, a second locking lug on the rear of the bolt and that it was in 9.5×60mmR, which Paul Mauser touted as the most efficient (black powder) cartridge. In the early 20th century, a few were converted to 7.65×53mm smokeless by the arsenal in Ankara. A short version, the M1871 Jägerbüchse was developed for the Jäger or light infantry and served with engineers, fortress and navy units. It was a shortened and lightened M71. A Karabiner 1871 was also developed to equipped the German cavalry but did not enter full scale production until 1876. A shorter version of the Model 1871, the M1879 Grenzaufsehergewehr, was issued to the border guards in 1880. It shot a unique 11.15×37.5mmR cartridge, a trimmed down version of the full power military cartridge. Various German arsenals and the Austrian company Steyr also manufactured the M71 rifle. Serbia adopted a more up to date version of the rifle in 1881, the M1878/80, still single shot, but chambered in its own 10.15×63R caliber. It had unique additions in that it had a bolt guide (much like the M1870 Italian Vetterli) and the "progressive rifling" (rifling which increases in twist rate as the bullet travels up the bore, to more gradually impart spin) developed by the Serbian Major Kosta "Koka" Milovanović (Коста "Кока" Миловановић), and it is commonly known as "Mauser Koka", "Mauser Milovanović", or "Kokinka" ("Кокинка"). The muzzle velocity of the Mauser Koka was It saw first combat in the Serbo Bulgarian War. Approximately 110,000 Mauser Koka rifles entered the Serbian arsenal. Starting 1907, about half of these were converted in Kragujevac to shoot the 7×57mm from a 5 shot box magazine; the new barrels were purchased from Steyr. Both the old and new guns (designated M80/07) saw action in the Balkan Wars and World War I. The converted M80/07 are often referred to as "Đurić Mausers" (Ђурић Маузер). In 1894, Uruguay had their stockpile of M71 rifles converted to smokeless 6.5×53.5mm SR (Daudeteau system) by Société Française d'Armes Portatives Saint Denis in France. They were given new stocks, barrels, sights, bands, and side mounted cleaning rods. However, the initial batch of ammunition that was sent with the rifles was incorrect and unusable in the guns.
Қызмет
M71 Корея империясының әскері (әсіресе, күзетші бөлімдері) қолданды. Бұл мылтық Ресейдің Бердан мылтығын ығыстырды. Қолданылған мылтықтардың саны нақты белгісіз, бірақ Корея империясы оларға оқ-дәрі жасады, демек Корея империясы олардан мол пайдаланды. 1876 жылдан бастап қытайлық Цин әулеті Маузер, Штайр және Спангенберг & Сауер компанияларынан M71 мылтықтары мен карабиндерін сатып алды. Германия Gewehr 1888 үлгісін қабылдағаннан кейін, 1 миллионнан астам ескі 1871 және 1871/84 үлгілері қытай әскеріне берілді. Оңтүстік Африка Республикасы жасырын түрде көптеген M71 мылтықтарын алды, олар Бірінші Бур соғысы, Джеймсонның шабуылы және Екінші Бур соғысында қолданылды. Кейбір мылтықтар Эфиопияға контрабанда арқылы жеткізіліп, 1894-1896 жылдардағы италиялықтарға қарсы соғыста пайдаланылды.
The M71 was used by the Korean Empire Army (especially Guard units—this rifle replaced the Russian Berdan rifle). The number of rifles used is uncertain but the Korean Empire manufactured ammunition for them, which means that the Korean Empire used a respectable number of them. From 1876, the Chinese Qing dynasty bought M71 rifles and carbines from Mauser, Steyr and Spangenberg&Sauer. After the Germans adopted the Gewehr 1888, over 1,000,000 discarded Model 1871 and 1871/84 were put into Chinese service. The South African Republic secretly received many M71 rifles, that saw combat during the First Boer War, the Jameson Raid and the Second Boer War. Some rifles were smuggled to Ethiopia and they were used during the 1894 1896 war against the Italians.
Көркем әдебиет пен танымал мәдениетте
11 мм Маузер – Курт Воннегуттың «Титанның сиреньдері» романындағы Марс армиясының табельдік мылтығы. Бірақ кітапта олар испан-американ соғысынан қалған артық заттар ретінде сатып алынғаны айтылады, яғни бұл 1893 жылғы 7×57 мм Маузер моделі. «Соңғы самурай» фильмінде Жапон императорлық армиясы неміс инелі Mauser M1871/84 мылтықтарын қолданады. Фильм жасаушылар 1884 жылғы модельдердің сыртқы түрін өзгертіп, оларды дәуірге сәйкес келетін 1871 жылғы модельдерге ұқсатып көрсеткен.
11 mm Mauser is the service rifle of the Martian Army in The Sirens of Titan by Kurt Vonnegut. However, the book states these were bought as surplus from the Spanish–American War, which would in fact make them Model 1893 7×57mm Mauser. In the film The Last Samurai, the Japanese Imperial Army carries German bolt action Mauser M1871/84 rifles. The 1884 models were altered in appearance by the filmmakers to resemble the more period accurate 1871 models.