Кіріспе

Кристиан Федерико фон Верних (27 мамыр 1938 жылы Конкордияда, Энтре-Риос провинциясында туған) – аргентиналық католик діни қызметкері және Буэнос-Айрес провинциясы полициясының бұрынғы капелланы. Ол генерал Рамон Кампстың басшылығымен диктаторлық кезеңде, «Ұлттық қайта ұйымдастыру процесі» (El proceso) (1976–1983) жылдары қызмет еткен. Верних провинциялық полицияның Мигель Эчеколатц басқарған тергеу бөлімінде инспектор шенімен жұмыс істеді. 2006 жылы әскери хунтаға көмектескендігі үшін адам өлтіру және адам ұрлау айыптарымен сотқа тартылып, халықаралық деңгейде танымал болды. 2007 жылдың қазан айында сотта айыпты деп танылып, өмір бойына бас бостандығынан айырылды.

Ерте өмір және білім

Кристиан Федерико фон Верних 1938 жылы неміс католик отбасында дүниеге келген. Ол приходтық мектепте және семинарияда оқыды. 1960 жылы католик священнигіне рукоположен болды.

Мансап

1970 жылдары Буэнос-Айрес провинциясы полициясының капелланы болды. Бұл күшке генерал Рамон Кампс басшылық етті. Ол уақыт Ұлттық қайта ұйымдастыру процесі (Эль-процесо) (1976–1983) деп аталатын әскери диктатура кезінде болды, онда әскери және қауіпсіздік күштері елдегі саяси наразылықты басу үшін шектен тыс шараларға барды. Бұл кезең «Лас соғыс» деп танылды, кейіннен үкімет ондаған мың адамның күштеп жоғалуына, ұрлануына, азапталуына және саяси тұтқындардың өліміне, сондай-ақ ауылдық көтерілісшілерге жасалған кең ауқымды шабуылдарға жауапты болды, бұл кейін геноцид ретінде бағаланды. Верних полиция мен күдіктілерге рухани кеңес берумен ғана шектеліп қоймай, провинциялық полицияның Мигель Эчеколатц басқаратын Тергеу басқармасында инспектор шенімен де жұмыс істеді. 1983 жылы демократия қайта орнатылғаннан кейін екі жыл өткен соң, үкімет 1985 жылы диктатура кезінде жасалған қылмыстарды тергеуді бастады. Верних «Лас соғысқа» қатысқандығы және саяси тұтқындарды азаптауға қатысқандығы баяндалды. Ол өзінің кінәсіз екенін мәлімдеді. Әскери диктатураға қатысы барларға қарсы шаралар 1986 жылғы Ley de Punto Final заңы қабылданғаннан кейін тоқтатылды, ол осы уақытқа дейінгі барлық оқиғаларға «нүкте қоюға» бағытталған. Ел демократиялық институттар мен заң үстемдігін қалпына келтіру үшін күресті. 1991 жылы президент Карлос Саул Менем 1985 жылы сотталған Рамон Кампс және басқа да жоғары лауазымды шенеуніктерді кешірді, бұл наразылық толқынына әкелді. 2003 жылы Конгресс 1986 жылғы Ley de Punto Final заңын жойды. (Аргентина Жоғарғы соты 2005 жылы бұл заңның конституцияға қайшы екенін шешті.) 2003 жылы үкімет «Лас соғыс» кезінде жасалған адамзатқа қарсы қылмыстар бойынша қылмыстық істерді қайта ашты. Ла-Плата федералды судьясы Арнольдо Корацца фон Вернихтің заңсыз ұстау орталықтарында (Пуэсто-Васко, Коти-Мартинес және Позо-де-Килмес) болғандығын куәландырған куәгерлердің куәліктерін жинады. 2003 жылдың 25 қыркүйегінде судья діни қызметкерді ұстауға бұйрық берді, өйткені Верних Чилидің теңіз жағалауындағы Эль-Квиско қаласында «Кристиан Гонсалес» деген жалған есіммен жасырынып жүргені анықталды. Ол Аргентинаға Чилиге қашып кеткеннен кейін қайтып келгеннен кейін діни қызметкер болып жұмыс істеді. 2006 жылдың 7 наурызында Ла-Плата Федералды соты Вернихке адам өлтіруге қатысқандығы, заңсыз ұстау және азаптау әрекеттері (соның ішінде «La Opinión» редакторы Якобо Тимерманға қатысты) бойынша айыптаманы және қамауға алуды растады. Аман қалған құрбандар Вернихтің оларды азаптап сұраққа тартып, масқаралық оқтар атқан және кеңес беру сыпайымен мойындауға итермелегенін мәлімдеді. Кейбір айыптаушылар Вернихтің шіркеудің құпиясын бұзғанын, яғни мойындауды бұзғанын айтты, бірақ ол бұл айыптаманы жоққа шығарды. Оның айыптаушылары бұл оның қылмыстары үшін жауап беруге мәжбүр болудан өзін кінәлаудан сақтануға тырысып жатқанын көрсетеді. 2007 жылдың 9 қазанында сот оны жеті адамды өлтіруге, 42 адамды ұрлауға және 32 азаптау фактісіне кінәлі деп тапты. Сот оны өмір бойына бас бостандығынан айырды. Вернихтің соты «Лас соғыс кезінде шіркеудің қараңғы жағын көрсетті, онда ол кейде солшыл оппозицияны қуғындауға әскерилерге қолдау көрсетті. Бұл Чили мен Бразилиядағы диктатура кезінде шіркеудің атқарған рөлінен өте өзгеше, онда дін қызметкерлері мен епископтар үкіметтің әрекеттерін ашық айыптады және қудаланып, азаптаудан және өлімнен құтылуға көмектесті».