Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес революциялық коммунистері (большевиктер) – Кеңес Одағындағы жер асты саяси ұйым деп саналған, ревизионизмге қарсы шыққан алғашқы қозғалыс. Олар Никита Хрущевтің басшылығын ревизионистік деп сынады. Иосиф Сталиннің мұрасын сақтап, Сталиннен кейінгі кеңестік басшылықты социалистік жолдан бұрғандықтарында айыптады. Бұл қозғалыс Қытай-Кеңес Одағының ыдырауынан кейін Қытай Халық Республикасы мен Албания Халық Республикасы ұстанған саясатты бейнеледі. Бұл топ туралы көп мәлімет белгілі емес.
Soviet Revolutionary Communists (Bolsheviks) was an early anti revisionist movement claimed to be an underground political outfit in the Soviet Union which criticized the leadership of Nikita Khrushchev as revisionist. It upheld the legacy of Joseph Stalin and accused the post Stalin Soviet leadership of deviating from the socialist path. It represented the line taken by the People's Republic of China and People's Republic of Albania after the Sino Soviet Split. Little is known about the group.
Бағдарламалық құжат
Ал 1966 жылы Албанияның Еңбек партиясының съезіне орай топтың бағдарламалық құжаты жарияланды. Бұған қоса, бұл құжат Кеңес Одағындағы коммунистер арасында жасырын түрде таратылғаны айтылды. Құжат кеңес бюрократиясының жоғары лауазымды өкілдерінің зәулім өмір салтын қатаң сынап, мұндай өмір салты социализмнің қағидаларына қайшы екенін жеткізді. Осы кезде құжаттың алғашқы ағылшын тіліндегі нұсқасы Албанияда жарық көрді. 1967 жылдың басында француз және бельгиялық солшыл басылымдар арқылы француз тіліне аудармасы жарияланды.
A programmatic document of the group was released in connection with the 1966 congress of the Party of Labour of Albania. It was moreover claimed that the document had been distributed clandestinely amongst communists in the Soviet Union. The document harshly criticized the wealthy lifestyles of the upper sections of the Soviet bureaucracy, argued that such lifestyles were in contradiction to socialism. The first known English language edition of the document was released in Albania at this point. In the beginning of 1967 a French language translation was published through French and Belgian leftwing publications.
Мүмкін албандық қалжың
Топ туралы жалғыз мәлімет заманауи албандық ресми дереккөздерден түскендіктен, топтың шын мәнінде болғандығы немесе ол албан партиясының құрастырған ойдан туған нәрсесі ме деген пікірлер айтылуда. Қай жағдайда болса да, КСРО-дағы "революциялық коммунистердің" болуы албандық риторикада халықаралық коммунистік қозғалыстағы өз позицияларын негіздеу үшін пайдаланылды, яғни олар Ленин мен Сталиннің бастапқы большевиктік бағытын ұстанды.
Since the only information about the group comes from contemporary official Albanian sources, there has been speculation about whether the group actually existed or was simply a fictional construct of the Albanian Party. In any case, the existence of 'Revolutionary Communists' within the Soviet Union was used in the Albanian rhetoric to claim legitimacy for their position within the international communist movement, i. e. that they represented the original Bolshevik line of Lenin and Stalin.
Молотовтың қатысы болуы мүмкін
Бағдарламалық құжат Батыс Еуропада тарала бастаған кезде, оның батыс таратушылары арасындағы басым пікір топтың бұрынғы Кеңес Сыртқы істер министрі В. М. Молотовтың төңірегінде құрылғандығы еді. Бұл пікір мәтінде қолданылған тілді талдауға және Молотов пен оның жақтастарының партия ішіндегі күреске тікелей сілтемелеріне негізделген. Молотов Хрущев билікке келгеннен кейін КОКП-дан қуылды.
At the time the programme document began circulating in Western Europe, a general assumption amongst its Western distributors was that the group had been formed around the former Soviet Minister of Foreign Affairs, V. M. Molotov. This assumption was based on a study of the language used in the text and direct references to Molotov and his associates in inner party struggles. Molotov had been expelled from the CPSU after the takeover by Khrushchev.