Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рут Ф. Вайс (1908 жылдың 11 желтоқсаны – 2006 жылдың 6 наурызы), сонымен қатар қытайша аты Вэй Лүши (Wèi Lùshī) деп танымал, австриялық қытай педагогы және журналисі болған. Ол Қытай коммунистік революциясының және Қытай Халық Республикасының басталу кезеңдерінің соңғы тірі еуропалық куәгері еді.
Chinese Austrian journalist
Ruth F. Weiss (December 11, 1908 – March 6, 2006), also known by her Chinese name, Wèi Lùshī , was an Austrian Chinese educator and journalist. She was the last surviving European eyewitness of the Chinese Communist Revolution and the beginnings of the People’s Republic of China.
Өмірбаян
Вайс Венада дүниеге келді және Вена университетінде неміс және ағылшын тілдерін оқыды. 1933 жылы ол Шанхайға сапар шекті, ол қала Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін көптеген еуропалық эмигранттарды, соның ішінде испан азамат соғысынан қашқан революционерлерді, еврейлерді және нацистерден құтылуға тырысқан басқа да босқындарды тартты. Ол көптеген басқалар сияқты қалуға шешім қабылдады және дамып келе жатқан Қытай революциясының әлеуметтік және саяси мақсаттарына қызығушылық танытты. Бастапқыда Вайс Шанхайда тәуелсіз журналист ретінде жұмыс істеді. Кейіннен ол Шанхай еврей мектебінде, Қытай зияткерлік ынтымақтастық комитетінің мектебінде және Батыс Қытай одағы университетінде мұғалім болды. 1944 жылы Чунциндегі Канада елшілігінде қысқа уақыт хатшы болып жұмыс істегеннен кейін, 1945 жылы ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Суреттер мен жаңалықтар бюросында (联合国影闻宣传处) тілші болып жұмыс істеді және Қытай игілігі қорына (中国福利会) қосылды. Бір жылдан кейін ол Нью-Йорктегі Біріккен Ұлттар Ұйымының Радио бөлімінде жұмыс істеді. Вайс Шанхай еврей мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді және екі баласы бар қытай инженері Йе Хсуанға үйленді. Олар Йе МТИ-де оқуы үшін АҚШ-қа кетті. Алайда, 1949 жылы Қытай революциясы жеребесіне жеткен кезде Вайс балаларымен бірге Қытайға оралды, ал Йе АҚШ-та қалды. Қытайға оралғаннан кейін ол 1952 жылдан 1965 жылға дейін Пекиндегі Шетел тілдері әдебиеті баспасының (Verlag für fremdsprachige Literatur) лекторы болды. 1965 жылы ол "China im Bild" (人民画报) журналында журналист болып жұмыс істеді. Рут Вайс 1955 жылы Қытай азаматтығын алған жүзге жуық шетелдік тұрғынның бірі болды. 1983 жылы Қытай Коммунистік партиясы оны Қытай Халық саяси кеңес конференциясының құрамына кірген он бір шетелдік сарапшының бірі деп атады. Ол Бейжіңде 97 жасында қайтыс болды.
Weiss was born in Vienna, and graduated in German and English Studies from the University of Vienna. In 1933 she travelled to Shanghai, a city that before World War II attracted many European émigrés including revolutionaries from the Spanish Civil War, Jews and other refugees escaping the Nazis. She decided to stay, as did many others, and became fascinated by the social and political goals of the unfolding Chinese Revolution. Initially Weiss worked as a freelance journalist in Shanghai. Later she became a teacher at the Jewish School in Shanghai, at the School of the Chinese Committee of Intellectual Cooperation, and at the West China Union University. After working briefly as a secretary at the Canadian embassy in Chongqing in 1944, she became a correspondent at the United Nations Picture News Office (联合国影闻宣传处) in 1945 and joined the China Welfare Fund (中国福利会). One year later she took up a post at the Radio Division of the United Nations Organization in New York. Weiss worked as a teacher at the Jewish School in Shanghai, and married Yeh Hsuan, a Chinese engineer, with whom she had two children and went to the U. S. so he could pursue studies at MIT. Once the Chinese Revolution reached a climax in 1949, however, Weiss returned with her children to China, leaving Yeh in the U. S. After she returned to China she became a lecturer for the Verlag für fremdsprachige Literatur (Publishing House for Foreign Literature) in Beijing from 1952 to 1965. In 1965 she worked as a journalist for "China im Bild" (人民画报). Ruth Weiss was one of about one hundred foreign born residents to receive Chinese citizenship in 1955. In 1983 she was named one of eleven foreign experts by the Chinese Communist Party that were part of membership of the Chinese People's Political Consultative Conference. She died in Beijing, aged 97.