Кіріспе

Альфонсо, сондай-ақ Анфузо немесе Анфусус деп аталған (шамамен 1120 – 10 қазан 1144), 1135 жылдан бастап Капуаның князі, ал 1139 жылдан бастап Неаполь герцогы болды. Ол итальяндық норман, әулетті Хаутвиль әулетінен шыққан. 1130 жылдан кейін, оның әкесі Рожер Сицилия королі болғанда, ол таққа мұрагерлікте үшінші болды; 1138 жылы үлкен ағасы қайтыс болғаннан кейін екінші болды. Ол әкесі бәсекелес нормандық Дренгот әулетінен княздықты жаулап алғаннан кейін Капуаның алғашқы Хаутвиль князі болды. Сонымен қатар, ол соңғы грек герцогының қайтысынан кейін герцогтік бос қалғаннан кейін Неапольдің алғашқы нормандық герцогы болды. Ол сондай-ақ отбасының билігін солтүстікке қарай кеңейтіп, Папалық талас қылған жерлерді де иеленді, бірақ ол Капуа княздығы үшін Папаның вассалы еді.

Ерте өмір

Альфонсо 1130 жылы патша болған Сицилия графы Роже II мен оның бірінші әйелі Кастилияның Эльвирасының үшінші ұлы болды. Ол, мүмкін, анасының әкесі, Кастилия королі Альфонсо VI атымен аталған, бірақ заманауи дереккөздер әдетте Anfusus, Anphusus немесе Amphusus деп жазады. Александр Телезе айтуынша, 1135 жылдың тамызында Альфонсо ағалары Роджер (1148 жылы қайтыс болған) және Танкред (1138 жылы қайтыс болған) сияқты шақырылуға тым жас "бала" (puer) болған. Латын тіліндегі puer сөзі 28 жасқа дейінгі еркектерді білдірсе де, Альфонсо он алты жасқа толмаған, ортағасырлық Сицилияда балалар шақырылатын жас. Ол сондай-ақ, Уильям мен Генри атты тағы екі ағасынан үлкен болды, олар он төрт жасқа толмаған, "балалар" (infantes) деп сипатталды. Сондықтан Альфонсо шамамен 1120 жылы дүниеге келген. 1135 жылдың маусымында Капуа князі Роберт II патша Роджерге бағынудан бас тартқаннан кейін, Роджер оны тақтан түсірді деп жариялады және қазан айында "барлық ең жақсы рыцарьлардың қолдауымен" Альфонсоны князьдікке тағайындады. Патшалық билікті нығайту үшін Роджер мен оның ұлдары Капуаға салтанатты түрде кірді және князьдіктің вассалдарынан жаңа князьға, патшаға және оның мұрагеріне адалдық ант қабылдады. Осылайша, Оңтүстік Италияның дәстүрлі княздіктері номиналды түрде өздерінің тәуелсіздігін сақтап қалды, бірақ патшалықтың ажырамас бөлігі ретінде, патшалық иеліктеріне айналды. Роджердің канцлері Гуарин, 1134 жылы патша әскерлері Капуаны басып алғаннан бері Роджердің атынан Капуаны басқарып келді, жас Альфонсоның атынан басқаруын жалғастырды. Гуариннен кейін Альфонсо есейгенге дейін Капуаны басқаруға Селбидің Роберті тағайындалды. Ол 1137 жылғы императорлық шабуыл кезінде де сол жерде билік етіп тұрды, ол кезде неміс императоры Лотар II әскері Капуаны қысқа мерзімге басып алып, князь Робертті қайта орнатты.

Капуа мен Неапольдің әкімшілігі

25 шілдеде 1139 жылы Мигнанодағы кездесуде Папа Иннокентий II Роджерді Сицилия патшасы деп мойындады, ал Роджер Иннокентийді өзінің феодалдық тәуелділігінде қабылдады. Папа Альфонсоны Капуа князі деп танып, оған ту алқап берді. Ту алқап беру Капуаның тікелей Папалық феоды екенін көрсете білсе де, шындығында ол екіншілік феод болды. Альфонсо әкесіне, ал әкесі Папаның вассалы еді. Бірақ Папалық киелілік алғаннан кейін Альфонсо өз княздығын өзі басқарды. 1137 жылы Неаполь герцогы Сергий VII қайтыс болды және оның герцогтығы бос қалды. 1139 жылы неаполитандықтар Папалық территориясындағы Беневенто қаласында король Роджерге адалдық серт берді. Сол кездегі тарихшы Фалько Беневентолық: «Сол күндері Неаполь азаматтары Беневентоға келіп, Неаполь қаласын корольге бағындырды, оның ұлын (өздеріне) герцог етіп тағайындады және оның [Альфонсоның] адалдығына мойынсұнды» деп жазды. Бұл оқиға 1139 жылдың шілде айында болды. Неапольді бағындыру және Папалық туды алу шамамен бір уақытта болды, соның салдарынан Альфонсо он тоғыз жасында екі кішкентай княздықтың билеушісіне айналды. Альфонсо бастапқыда княздығының кірісін өзі басқармады, оны корольдің камерарийі Жоселин басқарды. Оның қандай сот билігін жүзеге асырғаны да нақты белгісіз. Оның княздығы корольдік әділеттің бір округіне сәйкес келді, кейіннен ол Terra di Lavoro деп аталды. Алғашқы әділет иелері, Капуа архиепископы сайланған Вильгельм және Ариенцо лорды Хамо 1135 жылы тағайындалды. Кейінірек, король Танкредтің билігі кезінде алынған мәліметтер, Капуа князі өз провинциясында жоғары сот билігіне ие болғанын көрсетеді. Альфонсо Капуада сирек тұрып, көбінесе Сицилияға сапар шегетін. Жалпы алғанда, оның лауазымы негізінен әскери болған сияқты, ол ескі және жақсы орналасқан елдің князі емес, корольдік биліктің өкілі ретінде әрекет етті. Ол бастапқыда латын тілінде princeps Capue деген атақты алды, бірақ Неапольді бағындырғаннан кейін princeps Capuanorum et dux Neapolitanorum, «Капуандар князі және Неаполь герцогы» деген ұзақ атақты қолданды. Капуада ол ескі княздар стилінде, бірақ көлемі кішкентай мыс фолларий монеталарын шығарды. Алты түрі белгілі, кейбіреулерінде AN (Anfusus үшін) немесе A P (Anfusus princeps үшін) деген жазулар бар, ал кейбіреулерінде тіпті псевдо-куфия жазулары да кездеседі. Оның жеке соты мен шенеуніктері болды, олар құжаттарды оның билік ету жылдарымен даталады. Капуан барондарының тәуелсіздікке бейімділігіне байланысты Альфонсоның Капуадағы үкіметі Апулиядағы ағасы Роджерге қарағанда формальды түрде ұйымдастырылған. 1135 жылдан кейін, шамамен 1140 жылға қарай, Гаета герцогы Ричард III король Роджерге, герцог Роджерге және князь Альфонсоға адалдық серт беруге мәжбүр болды.

Солтүстік соғыс

1140 жылдың наурыз айында әкесінің бұйрығымен Альфонсо Италия патшалығының бір бөлігі болған Сполето герцогтығына қарасты Абруццоны жаулап алуды бастады. Көп ұзамай оған ағасы Роджер қосылды. Олар Арсе және Сораның стратегиялық бекіністерін басып алып, патшалықты Пескара өзенінен Тронтоға дейінгі барлық аумаққа дейін кеңейтті. Беневентолық шежіреші Фалько олардың көптеген қамалдар мен елді мекендерді басып алғанын, ал басқаларын өртеп, көптеген олжамен кетіп қалғанын жазды. Содан кейін король ұлдарына қосылып, 1140 жылдың 28 сәуірінде Альфонсо Палермода Каппелла Палатинаны құрған король жарғысына куә болды. 1140 жылдың шілдесінде патшалық шекарасы папалық мемлекеттегі Сепраноға дейін солтүстікке қарай жылжыды. Хроника Ферраренсис бойынша, Папа Иннокентий Альфонсоға өз жерлерін басып алуды тоқтатуды талап еткенде, ол "басқа біреудің жерін іздемеймін, тек Капуа княздығына тиесілі жерлерді қайтадан біріктіргім келеді, соның арқасында Капуа княздығы мен Апулия герцогтығының барлық жерлерін өзіме бағындырамын" деп жауап берді. 1142 жылдың шілдесінде король мен Альфонсо Арианоға жақын Сильва Маркада құрлықтағы барлық графтар қатысқан үлкен сот отырысын өткізді. Содан кейін Альфонсо папаның Марсия аймағына шабуыл жасады, ол Альфонсоның пікірінше Капуа князьдеріне тиесілі болған, бірақ олар 1070 жылдардан бері князь Ричард I билігінен бастап билік жүргізбеген еді. Альфонсо Террамо графтарының отбасындағы дауға да араласты. Ол граф Мэтьюді қызметтен алып, оның орнына ағалары Уильям мен Робертті қойды. 1143 жылдың қарашасында Марсияның жаулап алуы аяқталды және оның феодалдары Сицилия королінің билігін қабылдады. Абруццо мен Лациумдағы барлық бағындырылған аумақтар содан кейін Апулия мен Капуа арасындағы шекара арқылы бөлінді, Альфонсо Гран-Сассо д'Италияның батысындағы жерлерді алды. 1144 жылдың маусым айының басында Кепранода король Роджер мен Альфонсо папа Люций II-мен келіссөздер бастады, ол Капуа княздығын толыққанды папалық феод ретінде қайта жаңартуды талап етті. Он бес күннен кейін келіссөздер тоқтатылды. Король теңіз экспедициясын дайындауға кетіп, Альфонсо папа мемлекетіне басып кіріп, Риети және Амитерно қалаларын басып алды. Луций Альфонсомен жеті жылдық бітімге келісті, бірақ Роджер оны бекітуден бас тартты. Капуа князі 1144 жылдың 10 қазанында, мүмкін осы жорық барысында қайтыс болды. Роджер Луциймен келісімге қол қойып, Альфонсоның соңғы жеңістерінен бас тартты. Капуа мен Неапольде Альфонсоның орнын оның інісі Вильгельм басқарды, ал Капуа билігі қайтадан Роберт Сельбиге сеніп тапсырылды. Сицилиялық ақын Абуль Даудың "Франк Роджерінің ұлы, Сицилияның иесі" деген аты аталмаған элегиясы Альфонсо немесе оның ағасы Танкред туралы болды.