Кіріспе

Австралияның Солтүстік территориясындағы аборигендік австралиялық қала, Австралия.

Гунбаланья (кейде Кунбарланья деп те жазылады, ал тарихи түрде Оенпелли деп аталған) – Австралияның Солтүстік территориясындағы Арнем жерінің батысында, Дарвинден шамамен шығысқа қарай орналасқан аборигендік австралиялық қала. Қоғамда кеңінен қолданылатын тіл – Куниньюнгку (Биньинь Куньок тілінің диалектісі). 2021 жылғы Австралия халық санағы бойынша Гунбаланьяның халқы 1177 адамды құрады. Жауын-шашын маусымында тек әуе арқылы ғана қолжетімді Гунбаланья аборигендік өнерімен, әсіресе тасқа салынған суреттермен және қабыққа салынған өнермен танымал. Мұнда полиция бөлімі, мектеп және қоғамдық өнер орталығы – Инжалак өнер орталығы бар. Гунбаланья Ауунбарнаға (сондай-ақ Маунт Боррадейл деп те аталады) ең жақын қала, ол аборигендердің қасиетті жері және Австралияның жергілікті халқының маңызды тас өнері орналасқан жер.

Этимологиясы мен тарихы

Қазіргі Гунбаланья деп аталатын аймақты бұрынғы тұрғындары, ерзе тілін сөйлейтін халық "Уунбарланья" деп атаған. Oenpelli – бұл 1863-1923 жылдары өмір сүрген, аймақтағы алғашқы мал шаруашылығы станциясын құрған Пэдди Кэхиллдің жергілікті сөзді айтуының нұсқасы. Қазіргі топоним – Кунвиньку тіліндегі Кунбарланья сөзінің ағылшыншаға аудармасы, бұл тілде қазір сол жерде тұратын адамдар сөйлейді. Олар 1909 жылы Кэхилл мал шаруашылығы станциясын құрғаннан кейін шығыстан осы аймаққа қоныс аударуды бастады. Сол кезде Оенпелли деп аталған бұл жерге 1925 жылы Англия шіркеуінің миссионерлік қоғамы арқылы пастор Альфред Дайер миссия орнатып, бұрынғы мал шаруашылығы станциясын пайдаланды. Дайер мен оның әйелі Мэри шіркеу, мектеп, емхана, бақша және дүкені бар стандартты миссия станциясын құрды. Оларға жабайы мал мен жылқыға қатысты шаруашылық жұмыстарын да қосты. Миссия мектебінде оқығандардың арасында Гагуджу қауымының танымал ақсақалы және мәдениетті түсіндіруші Билл Нейджи де болды. Жердің аға дәстүрлі иесі Ниппер Маракарраның үлкен ұлы Нарлим 1909 жылы дүниеге келіп, миссияда өсті. Ол балаларына ағылшын тілін үйретуді қалағандықтан, онда тұруын жалғастырды, сонымен қатар оны дәстүрлі қамқоршы ретінде өз жерінде қалудың жолы деп қарастырды. Бірақ 1930 жылдардың соңында келген полиция қызметкері Нарлимде жұқпалы ауру бар екенін анықтағаннан кейін, оны Дарвинге жіберілген басқа адамдармен бірге тізбектеп байлады. Нарлимді полициямен бірге, иығында сәби қызымен бірге жіберді. Ол ешқашан қайтып оралмады, бірақ оның қызы Пегги кейін оралды және қоғамдық лидер болды. 1933 жылы 29 жастағы Нелл Харрис жергілікті халықтан Кунвиньку тілін үйреніп, Ханна Мангиру мен Рейчел Маралнгурамен бірге Марк ілтебігін осы тілге аударды.

Oenpelli атауын пайдалану

Ірі және сирек кездесетін Оенпелли питоны, Morelia oenpelliensis, осы қауымның тарихи атын бөліседі, сондай-ақ Оенпелли қан ағашы, Corymbia dunlopiana да осылай аталады. Оенпелли долериті деп белгілі геологиялық құбылыс шамамен 1,720 миллион жыл бұрын болған.

Адамдар және қоршаған орта

Жергілікті халық Куньюньку (Биньинь Куньвок диалектісі) тілінде сөйлейді және олар Биньинь халықтарының бір тобын құрайды. 2016 жылғы Австралия халық санағы бойынша Гунбаланьяның халқы 1116 адамды құрады. Халықтың 88,6 пайызы аборигендер және/немесе Торрес бұғазы аралдарының тұрғындары деп көрсетілген. Гунбаланья – аймақтағы ең ірі қала және Ауунбарнаға ең жақын елді мекен, ол сондай-ақ Борадайл тауы деп те аталады. Ауунбарна қасиетті орын және көптеген тас суреттерінің орналасқан жері. 2020 жылы жарияланған зерттеуде Маливава суреттері батыс Арнем жеріндегі 87 орында, Ауунбарнадан бастап Веллингтон жотасына дейін сипатталған.

Қолжетімділік, нысандар және туризм

Арнем тас жолы Дарвинді Какаду ұлттық паркіндегі Джабиру қаласымен байланыстырады. Джабируға жеткенге дейін шамамен, жабық жол Убирге, Шекара дүкеніне, Шығыс Алигатор өзеніндегі Кахилл өткеліне және Оенпеллиге бұрылады. Бұл жол Шығыс Алигатордан Гунбаланьяға дейінгі аралықта топырақты, шамамен алғанда. Бұл жол көбінесе төрт дөңгелекті көлікпен жүруге қолайлы болғанымен, өзен өткелінің арнасы жауын-шашын маусымында (қарашадан сәуірге дейін) және үлкен толқындар кезінде су тасқынынан жабылады. Құрғақ маусымда саяхатшылар Дарвиннен үш сағатта, ал Джабирудан бір сағаттан кем уақытта бара алады. Арнем жерінің батыс шекарасы – Шығыс Алигатор өзенінен өтіп, Гунбаланьяға қарай шығу үшін Солтүстік Жер Кеңесінен рұқсат алу қажет, оны Дарвин немесе Джабирудағы кеңселерден алуға болады. Рұқсат алуға екі аптаға дейін уақыт кетеді, сондықтан көптеген келушілер Арнем жерін ұйымдастырылған тур арқылы көруді жөн көреді. Оенпелли әуежайы Гунбаланьяда орналасқан, кез келген ауа райында қолданылатын құлыпталған ұшу-қону жолағы. Бірнеше компания осы әуежайға және одан чартерлік рейстер ұсынады. Қала Арнем жеріндегі маңызды аборигендердің бірі болып саналады және мектеп (балабақшадан 12-ші сыныпқа дейін), денсаулық сақтау орталығы, сервистік станция, полиция бөлімі, зейнеткерлерге арналған күтім, демалыс клубтары, қоғамдық өнер орталығы (Injalak Arts) және түрлі дүкендерді қамтиды. Тас елі фестивалі (бұрынғы Гунбаланья мәдени күні) әдетте тамыз айында өтеді және рұқсатсыз қатысуға болады. Жыл сайын өткізілетін шара болғанымен, кей жылдары оны ұйымдастыру мүмкін болмайды. Жергілікті радиостанция "RIBS" деп аталады, яғни Алыс орналасқан аборигендердің радио хабар тарату қызметі.

Тас сурет

Батыс Арнем аймағында әлемдегі ең маңызды тас өнерінің үлгілері кездеседі. Жергілікті суретшілік дәстүрлер Инжалак өнер орталығында жалғастырылып, жаңарып келеді. Инжалак өнер орталығының аты жақын орналасқан Инжалак төбесінен алынған, онда көптеген тас өнер галереялары бар және ол Гунбаланьяның негізгі туристік орталығы болып табылады.

Қабық бояуы

1960 жылдары Оенпеллидегі миссия дәстүрлі тас суретшілерін қабыққа сурет салуға ынталандырды. Осы суреттелген қабықтар антропологтар мен саяхатшыларға сатылды. Бұл көп ұзамай қолөнерге айналды, және Лофти Бардаял, Мик Кубаррку және Дик Муррамура сияқты бірнеше маңызды абориген суретшілері тасқа салу дағдыларын қабыққа көшірді. Бұл қабық суреттері қазір Австралия мен әлемнің әртүрлі өнер галереяларында сақталады. Австралия Ұлттық мұражайындағы "Ескі шеберлер" және Жаңа Оңтүстік Уэльс өнер галереясындағы "Елден өту" сияқты қабық суреттерінің көрмелері бар.

Фильмде

2020 жылы түсірілген «Жоғары жер» фильмінің бір бөлігі осы аймақта түсірілді, ал сюжеті аймақтың тарихының кейбір оқиғаларын, соның ішінде Ған Ған қырғынының көркемделіп бейнеленген нұсқасын көрсетеді.