Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аугустин Ндиндилиймана (15 сәуір 1943 жылы туған) – Руанданың бұрынғы генералы және Руанда Ұлттық жандармериясының бастығы. Ол Руанда бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналда геноцид жасады деп айыпталған, бірақ апелляциялық сотта оның кінәсі жоқ деп танылды.
Augustin Ndindiliyimana (born April 15, 1943) is a former Rwandan General and Chief of the Rwandan National Gendarmerie. He was convicted of genocide by the International Criminal Tribunal for Rwanda but he was acquitted by the tribunal upon appeal.
Әскери қызмет
Ндиндилийимана Бутаре префектурасындағы Ньярухенгери коммунасында дүниеге келген. 1966 жылы әскери қызметке қабылданып, әскери академияға түсті. 1968 жылы академияны бітіргеннен кейін 1971 және 1974 жылдары Брюссельдегі Корольдік жоғары қорғаныс институтында оқыды. 1993 жылы ол Халықаралық Олимпиада комитетінің 4-аймағының хатшысы болып тағайындалды, ол Орталық және Батыс Африка аймақтарына жауапты болды.
Ndindiliyimana was born in Nyaruhengeri commune in Butare prefecture. He joined the military in 1966 and enrolled in the military academy and following his graduation in 1968 he attended the Royal Higher Institute of Defence in Brussels from 1971 and 1974. Along with that role in 1993 he was selected as the secretary of Zone 4 of the International Olympic Committee responsible for the Central and West African zones.
Жандармерия қызметі
1992 жылдың маусым айында ол Ұлттық жандармерия штабының бастығы болып тағайындалды. Тағайындалғаннан кейін ол ұйымның басқару құрылымын қайта жаңартуға кірісті, жандармерияның мүмкіндіктерін қарастырды және 1993 жылдың маусымында РПФ-ті жандармерияға интеграциялау туралы есеп дайындады. Даллере сотта Ндиндилиймананы неліктен жұмбақ деп атағанын түсіндірді: ол Ндиндилиймананың үкіметке қарсы төңкеріс жасауға тырысады деп күткен, бірақ Даллере күткендей төңкеріс болған жоқ. Генерал Даллаир сотта оның қорғанында куәлік берді және Ндиндилиймана 1994 жылдың 7 сәуірінен бастап басқару құқығынан айырылғанын, соғыс бойында Даллаирмен бірге кісі өлтіруді тоқтату және азаматтарды қорғау үшін жұмыс істегенін мәлімдеді. Пол Русесабагина өзінің автобиографиясында Ндиндилиймана геноцидті толығымен қолдамаған, орташа көзқарастағы адам болғанын айтады. Ол сондай-ақ Ндиндилиймана "Миль Коллинс" қонақ үйінің алдындағы қауіпті болуы мүмкін кедергіні жоюға жауапты болғанын атап өтті. Шындығында, Әскери II соттағы дәлелдер Ндиндилиймананың жандармдары бастапқыда "Миль Коллинс" қонақ үйінде тутсилерді қорғады, ал кейін Ндиндилиймананың өтініші бойынша ЮНАМИР бөлімшелері де көмектесті. 2006 жылдың қараша айында сотта доктор Элисон Дефорджес Ндиндилиймана геноцидке қарсы болғанын, кісі өлтіруді тоқтатуға тырысқанын және оның жанында тутси офицерлері мен сақшылары болғандықтан өзі де қауіп-қатерге ұшырағанын куәландырды. Осы куәліктердің көшірмелерін оның адвокаты, Канаданың Торонто қаласынан Кристофер Блэк және ICTR-ден алуға болады.
In June 1992 he was appointed Chief of Staff of the Gendarmerie nationale. Following his appointment he began rebuilding the organisation’s command structure, reviewing the Gendarmerie’s capacity and in June 1993 he wrote a report on the integration of the RPF into the Gendarmerie. Dallaire admitted at the trial that the reason he called Ndindiliyimana an enigma was because he expected Ndindilyimana to mount a coup against the government but the coup never took place as Dallaire had expected. General Dallaire testified on his behalf at his trial and stated that Ndindiliyimana was essentially stripped of his command as of April 7, 1994 and that he worked with Dallaire throughout the war to try to stop killings and to protect civilians. In his autobiography, Paul Rusesabagina says that Ndindiliyimana was more of a moderate who did not seem to entirely approve of the genocide. He also notes that Ndindiliyimana was responsible for dismantling a potentially disastrous roadblock in front of the Hôtel des Mille Collines. In fact, the evidence in the Military II trial was that Ndindiliyimana's gendarmes initially protected Tutsis at the Hotel Milles Collines assisted later, at Ndindiliyimana's request, by UNAMIR units. Dr. Alison Desforges testified at his trial in November 2006 that Ndindiliyimana was opposed to genocide, and acted to stop killings and was himself threatened because he had Tutsi officers and men in his close protection escort. The transcripts of these testimonies are available from his counsel, Christopher Black of Toronto, Canada and the ICTR.
Қамауға алу және ақталу
2000 жылдың 28 қаңтарында ICTR Ндиндилийиманаға және тағы үш руандалық әскери офицерге – Аугустин Бизимунгу, Франсуа Ксавье Нжувонемее және Инносент Сагахутуға – қарсы айыптау актісі шығарды. Айыптау актісінде Ндиндилийимана геноцид жасауға құлықтанды, немесе геноцидке серік болды, адамзатқа қарсы қылмыс ретінде қастандық жасады, адамзатқа қарсы қылмыс ретінде кісі өлтірді, адамзатқа қарсы қылмыс ретінде жоқ қылуға тырысты, саяси, нәсілдік немесе діни негізде адамзатқа қарсы қылмыс ретінде қуғынға салды, «басқа да адамдық емес әрекеттерді» адамзатқа қарсы қылмыс ретінде жасады, сондай-ақ түрлі соғыс қылмыстары жасады деген айыптар қойылды. Прокурорлар айыптау актісінде Ндиндилийимана тутси халқының және хуту үкіметінің саяси қарсыластарын жою жоспарын жасауда, сонымен қатар тутси халқына қарсы нақты қырғындар мен адамзатқа қарсы қылмыстарға бұйрық беруде басты рөл атқарғанын мәлімдеді. Осы айыптаулармен қатар, Ндиндилийимананың Руанда премьер-министрі Агата Увилингиймананы өлтіруге қатысқандығын, оның күзетіндегі бельгиялық және ганалық сарбаздар руандалық сарбаздармен ұрып-соғылып, кейін өлтірілгенін білгенімен, оны тоқтатуға ештеңе істемегенін де айтты. 2014 жылдың қыркүйек айының соңында Бельгия үкіметі оған Бельгияға оралып, отбасымен қайта қосылуға рұқсат берді, ол Танзаниядағы қамауда шамамен 15 жылдан кейін оралуда болды.
On January 28, 2000 the ICTR issued an indictment against Ndindiliyimana along with three other Rwandan military officers, Augustin Bizimungu, François Xavier Nzuwonemeye, and Innocent Sagahutu, charging Ndindiliyimana with conspiracy to commit genocide, genocide or alternatively complicity in genocide, assassination as a crime against humanity, murder as a crime against humanity, extermination as a crime against humanity, persecution on political, racial or religious grounds as a crime against humanity, "other inhumane acts as a crime against humanity" and various war crimes. In their indictment prosecutors alleged that Ndindiliyimana played a central role in drawing up a blueprint to exterminate the Tutsi population as well as political opponents of the Hutu government along with ordering specific massacres and crimes against humanity upon the Tutsi population. Alongside those allegations, they alleged that Ndindiliyimana was complicit in the assassination of Rwandan Prime Minister Agathe Uwilingiyimana by allegedly having been aware that the Belgian and Ghanaian soldiers protecting her were being beaten and then executed by Rwandan soldiers but to having done nothing to stop it. In late September, 2014 the Belgian government permitted his return to Belgium to rejoin his family after almost 15 years in detention in Tanzania.