Валентино синдромы: асқынған дуоденаль ойық жараның сирек көрінісі
Valentino's syndrome
Валентино синдромы – асқазан жарасының салдарынан ішекте перфорация тудырып, оң жақ ішек аймағындағы ауырсыздар. Симптомдар, себептері, және емдеу туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Валентино синдромы – ретроперитонеум арқылы тесілген он екі елі ішектің жарасынан туындаған, құрсақтың оң төменгі бөлігіндегі ауырсыну. Бұл синдром итальяндық актер Рудольф Валентиноның есімімен аталады, ол Нью-Йоркте оң жақ төменгі бөлігінде ауырсынумен ауырған, содан кейін перфорацияланған асқазан-ішек жарасы болған. Ол перфорацияны жабу үшін операция жасалғанына қарамастан, инфекция мен органдардың жұмысы бұзылуынан қайтыс болды. Оның үлкен танымалдылығына байланысты, оның жағдайы сол кезде көп назарға ілікті және қазірге дейін сирек кездесетін медициналық жағдай саналады. Дегенмен, перитонеалды белгілердің ауырлығы перфорацияның мөлшері, іш қуысын ластаған бактериялар мен асқазанның ішкі мазмұнының көлемі, перфорация мен симптомдардың пайда болуы арасындағы уақыт, сондай-ақ перфорацияның өздігінен жабылуы сияқты бірнеше факторларға байланысты.
Valentino's syndrome is pain presenting in the right lower quadrant of the abdomen caused by a duodenal ulcer with perforation through the retroperitoneum. It is named after Rudolph Valentino, an Italian actor, who presented with right lower quadrant pain in New York, which turned out to be a perforated peptic ulcer. He subsequently died from an infection and organ dysfunction in spite of surgery to repair the perforation. Due to his popularity, his case received much attention at the time and is still considered a rare medical condition. However, the degree of peritoneal findings is strongly influenced by a number of factors, including the size of perforation, amount of bacterial and gastric contents contaminating the abdominal cavity, time between perforation and presentation, and spontaneous sealing of perforation.
Белгілері мен симптомдары
Перфорацияланған Валентино синдромы бар науқастар көбінесе оң жақ төменгі квадрантта (RLQ) күрт басталатын, қатты, өткір іш ауруына шағымданады, бұл жедел апендицитке ұқсас. Көптеген науқастар ауырсынудың бүкіл ішекке таралуын сипаттайды, ал кейбіреулері жоғары іш аймағында орналасқан қатты эпигастрикалық ауырсынуды сезінеді. Кез келген ең кішкентай қозғалыс та ауырсынуды күшейтетін болғандықтан, науқастар ұрықтың позыциясын қабылдайды. Олар тахикардия (жүрек соғу жиілігінің артуы), гипотония (қан қысымының төмендеуі) және анурия (бүйректердің зәр шығаруын тоқтатуы) сияқты септикалық шок белгілерін де көрсетуі мүмкін. Валентино синдромының нақты кездесу жиілігі белгісіз.
Patients with perforated Valentino's syndrome usually present with a sudden onset of severe, sharp abdominal pain in the right lower quadrant (RLQ), that is similar to acute appendicitis. Most patients describe generalized pain; a few present with severe epigastric pain, located in the upper abdominal area. As even slight movement can tremendously worsen their pain, these patients assume a fetal position. These patients may also demonstrate signs and symptoms of septic shock, such as tachycardia (increased heart rate), hypotension (low blood pressure), and anuria (when no urine is produced from the kidneys). The exact incidence of Valentino's syndrome is unknown.
Патофизиология
Асқазан жарасы – асқазанның немесе он екі елі ішектің шырышты қабығында тіндік өлімнен туындайтын жаралар немесе зақымданулар. Асқазан жарасы жарылған кезде, асқазан-ішек немесе он екі елі ішектің сұйықтығы одан ағылып, оң жақ паракольді ойысқа жиналады, бұл перитонеумның қабынуына алып келеді, соның салдарынан оң жақ төменгі құрсақ аймағында ауыру пайда болады. Пациенттерде сондай-ақ пневморетроперитонеум дамиды, яғни ретроперитонеумдағы ауа, ол он екі елі ішектегі тесіктен туындайды. Емделмеген асқазан жарасы көбінесе қан кету, ішек жолының бітелуі және қатерлі ісік сияқты ауыр асқынуларға ұшыратады.
Peptic ulcers are sores or defects that arise from tissue death, that develop in the mucosal lining of the stomach or duodenum. When a peptic ulcer bursts, the gastrointestinal or duodenal fluid leaks through it and pools in the right paracolic gutter which leads to inflammation of the peritoneum resulting in symptoms right lower quadrant of abdominal pain. Patients also develop pneumoretroperitoneum, which is air in the retroperitoneum, caused by intraperitoneal perforation in the duodenum. Untreated peptic ulcers can often lead to greater complications such as hemorrhage, obstruction, and cancer.
Диагностика
Валентино синдромын диагностикалау қиын болуы мүмкін, себебі бұл жағдайдың апендицитке ұқсас белгілері көп. Дегенмен, науқастың анамнезінде ойық жаралар болуы және НСАҚ (стероид емес қабынуға қарсы препараттар) қолдануы көрсеткіш болуы мүмкін. Науқас оң жақ төменгі бөлігінде ауырсыну сезінсе, оның қан қысымы, пульсі, оттегімен қанығуы және температурасы сияқты көрсеткіштері бақыланады. Қандағы ақ қан клеткаларының санын анықтау үшін толық қан анализі (CBC) жасалады және лейкоцитоз – ақ қан клеткаларының қалыпты деңгейден жоғарылауы тексеріледі. Құрсақ қуысын қарап тексеру кезінде әдетте жалпы сезімталдық, оң жақ иық астындағы қуыста кері сезімталдық, қорғаныш реакциясы және қатаю байқалады. МакБерни нүктесіндегі сезімталдық, Блумберг белгісі, Ровзинг белгісі, Данфи белгісі және псоас белгісі сияқты физикалық тексерулер жедел апендицитті көрсетеді және дұрыс емес диагнозға әкелуі мүмкін. Алайда, бұл физикалық тексеру нәтижелері Валентино синдромында да кездеседі. Валентино синдромын диагностикалау үшін КТ немесе УДТ жасалуы мүмкін, бұл жағдайда ойық жараның жарылғаны және апендикс аймағындағы сұйықтық анықталады. Жедел апендицитті Валентино синдромынан ажырату үшін лапароскопия арқылы да диагноз қоюға болады. Валентино синдромының жағдайлары өте сирек тіркелгендіктен, осы ауруды зерттеу көбінесе науқастың аурудың басталуынан сауығуына дейінгі кезеңдегі бақылануын және медициналық шешімдерді қабылдауын қамтиды.
Diagnosing Valentino's syndrome could be very difficult because of the condition's many similarities to appendicitis. However, a medical history of ulcers and use of NSAIDs could be an indicator. When patients present with right lower quadrant pain their vitals, such as blood pressure, pulse, oxygen saturation, and temperature, are monitored. A complete blood count (CBC) is done to determine the number of white blood cells present in the patient's blood and test for leukocytosis, a condition in which the white blood cells are above the normal levels. Abdominal examination usually discloses generalized tenderness, rebound tenderness in the right iliac fossa, guarding, and rigidity. A physical examination that is positive for abdominal pain categorized as McBurney's point tenderness, Blumberg's sign, Rovsing's sign, Dunphy's sign and psoas sign, could all indicate acute appendicitis and lead to misdiagnosis. However, these physical examination findings are also present in Valentino's Syndrome. In order to diagnose Valentino's syndrome, a CT or ultrasound may be performed, which would reveal a ruptured peptic ulcer and free fluid surrounding the area of the appendix. Diagnosis through laparoscopy can also be done to distinguish between acute appendicitis and Valentino's syndrome. Since there has been very few cases of Valentino's syndrome recorded to this day, most studies on this condition include observations of the patient from onset to recovery and on site medical decision making.
Емдеу
Емдеуге асқазан жарасының жарылуын жабдықтау үшін шұғыл операция жасау кіреді. Бұл, физиологиялық сұйықтықпен шаю, артық сұйықтықты сығып шығару және жарыққа хирургиялық тігіс салу арқылы жасалады. Пациенттер операциядан кейін қандай да бір асқынулар болмаған жағдайда белгілі бір мерзімге бақылауда ұсталады және операциядан кейінгі тексеруден өту үшін дәрігерімен кеңесулері ұсынылады.
Treatment would include emergency surgery in order to repair the ruptured peptic ulcer. This is done by irrigation with saline solution, draining excess fluid, and surgically closing the perforation. Patients are then observed for a certain period of time before being discharged when no post operative complications arise and are advised to follow up with their physician for post operative examination.