Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иосиф Сталин мұражайы – Грузияның Гори қаласында орналасқан, Совет Одағының басшысы Иосиф Сталиннің өміріне арналған мұражай. Сталин Гориде дүниеге келген. Мұражай Кеңес заманының сипаттамаларын сақтап тұр.
Museum in Gori, Georgia
The Joseph Stalin Museum is a museum in Gori, Georgia dedicated to the life of Joseph Stalin, the leader of the Soviet Union, who was born in Gori. The museum retains its Soviet era characteristics.
Ұйым
Мұражайдың үш бөлімі бар, барлығы қаланың орталық алаңында орналасқан. Ол 1957 жылы ресми түрде Сталинге арналған еді. Кеңес Одағының ыдырауы мен Грузияның тәуелсіздік алу қозғалысының нәтижесінде 1989 жылы мұражай жабылды, бірақ кейіннен қайта ашылып, қазір танымал туристік орынға айналды.
The museum has three sections, all located in the town's central square. It was officially dedicated to Stalin in 1957. With the downfall of the Soviet Union and independence movement of Georgia, the museum was closed in 1989, but has since been reopened, and is a popular tourist attraction.
Сталиннің үйі
Греко-итальян стиліндегі павильонның ішінде 1878 жылы Сталин дүниеге келіп, өмірінің алғашқы төрт жылын өткізген шағын ағаш үй орналасқан. Шағын үйдің бірінші қабатында екі бөлме бар. Сталиннің әкесі Виссарион Джуғашвили, жергілікті аяқ шеберi, ғимараттың сол жақ бөлмесін жалдап, жертөледе шеберхана ұстаған. Екінші бөлмеде үй иесі тұрған. Бұл үй бастапқыда ұқсас үйлерден тұратын ауданның бір бөлігі болған, бірақ Кеңес дәуірінде оның орнына заманауи тұрғын үйлер, алаң және мұражай салынды.
Enshrined within a Greco Italianate pavilion is a small wooden hut, in which Stalin was born in 1878 and spent his first four years. The small hut has two rooms on the ground floor. Stalin's father Vissarion Jughashvili, a local shoemaker, rented the one room on the left hand side of the building and maintained a workshop in the basement. The landlord lived in the other room. The hut originally formed part of a neighbourhood of similar dwellings, which was cleared in Soviet times to make way for more modern housing, a square, and the museum.
Сталин мұражайы
Кешеннің негізгі корпусы – сталиндік готика стиліндегі үлкен сарай, 1951 жылы социализм тарихы мұражайы ретінде салынған, бірақ 1953 жылы қайтыс болған Сталинге арналған ескерткіш болуы көзделген. Экспонаттар шамамен хронологиялық тәртіппен алты залға бөлінген және Сталинге тиесілі немесе тиесілі деп есептелетін көптеген заттарды қамтиды, оның ішінде кеңсе жиһаздары, жеке заттары және оған жылдар бойы сыйланған заттар бар. Сонымен қатар, құжаттама, фотосуреттер, картиналар мен газет мақалалары арқылы көптеген иллюстрациялар ұсынылған. Көрме Сталиннің өлімінен кейін жасалған он екі дана бетке қадаудың бірімен аяқталады. Жалпы көрініс – бұл діни емес қасиетті тұлғаға арналған қасиетті орын сияқты.
The main corpus of the complex is a large palazzo in Stalinist Gothic style, begun in 1951 ostensibly as a museum of the history of socialism, but clearly intended to become a memorial to Stalin, who died in 1953. The exhibits are divided into six halls in roughly chronological order, and contain many items actually or allegedly owned by Stalin, including some of his office furniture, his personal effects and gifts made to him over the years. There is also much illustration by way of documentation, photographs, paintings and newspaper articles. The display concludes with one of twelve copies of the death mask of Stalin taken shortly after his death. The overall impression is that of a shrine to a secular saint.
Сталиннің теміржол вагоны
Мұражайдың бір жағында Сталиннің жеке теміржол вагоны орналасқан. 83 тонна салмақты, жасыл түсті Пуллман вагоны Сталин 1941 жылдан бастап, Ялта және Тегеран конференцияларына қатысқан кезде де пайдаланды. 1985 жылы Дондағы Ростовтың теміржол аулаларынан табылып, мұражайға жеткізілді.
To one side of the museum is Stalin's personal railway carriage. The green Pullman carriage, which is armour plated and weighs 83 tons, was used by Stalin from 1941 onwards, including his attendances at the Yalta Conference and the Tehran Conference. It was sent to the museum on being recovered from the railway yards at Rostov on Don in 1985.
Жоспарланған қайта ұйымдастыру
2008 жылғы Оңтүстік Осетия соғысынан кейін, 2008 жылдың 24 қыркүйегінде Грузияның Мәдениет министрі Николоз Вачеишвили Сталин мұражайының жақын арада Ресей агрессиясы мұражайына қайта ұйымдастырылатынын хабарлады. Кіреберісте: "Бұл мұражай – тарихтың бұрмалануы. Бұл советтік пропаганданың классикалық мысалы және тарихтағы ең қанды режимді ақтауға жасалған әрекет". Бірақ, ол 2017 жылға дейін алынып тасталды. Орталық алаңдағы Сталин ескерткіші 2010 жылдың 25 маусымында демонтаждалып, мұражайға орналастыру жоспарланды. 2012 жылдың 20 желтоқсанында Гори қалалық мәслихаты мұражай мазмұнын өзгерту жоспарларын тоқтатуға дауыс берді. Басқа ұсыныстардың арасында, тарихшы және мұражай директоры Лаша Бакрадзенің ұсынысы бойынша, түпнұсқалық экспозицияның көптеген қателіктері мен жалғандықтарын ашып көрсету үшін "көрме туралы көрме" ұйымдастыру идеясы бар. Саяси естеліктер этикасының кең ауқымында мұражайды өзгерту процесінің кез келген болашақ жобасын заңды ету үшін кең жұртшылықтың қатысуын қажет ететіні туралы пікірлер де айтылды.
In the aftermath of the 2008 South Ossetia war, on 24 September 2008, Georgia's Minister of Culture Nikoloz Vacheishvili announced the Stalin museum would be reorganized into the Museum of Russian Aggression in the nearest future. A banner was placed at the entrance stating: "This museum is a falsification of history. It is a typical example of Soviet propaganda and it attempts to legitimise the bloodiest regime in history." However, it was removed by 2017. The Stalin Monument in the central square was removed on 25 June 2010 with plans to place it in the museum. On 20 December 2012, the municipal assembly of Gori voted to put an end to plans to change the museum's content. Other suggestions for a transformation include the idea of including an "exhibition about the exhibition" to highlight the many inaccuracies and falsehoods of the original presentation, a proposal made by the historian and museum director Lasha Bakradze. Commentators have also suggested that, based on a comprehensive Ethics of Political Commemoration, the process of transforming the museum would require extensive public engagement to legitimize any eventual design.