Пруссия округтары (Kreise) – Германия тарихындағы әкімшілік бірліктер. 1815-1918 ж. реформалармен құрылған, қазіргі Германия округтарының үлгісі. Тарих, әкімшілік құрылым.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пруссия округтері (Kreise) – 1871 жылдан 1918 жылға дейін Германия империясының бөлігі болған Пруссия Корольдігінің және оның мұрагері Пруссия Еркін мемлекетінің әкімшілік бірліктері, графтықтарға немесе округтарға ұқсас. Олар 1815-1818 жылдардағы Штайн-Харденберг реформалары барысында жоғары провинциялар мен үкіметтік округтер (Regierungsbezirke) және төменгі муниципалдық биліктер (Gemeinden) арасындағы аралық деңгейде құрылды. Заманауи және өте тиімді мемлекеттік басқару құрылымының бір бөлігі болған олар, Германияның қазіргі округтері үшін үлгі болып қызмет етті.
Prussian districts (Kreise) were administrative units in the former Kingdom of Prussia, part of the German Empire from 1871 to 1918, and its successor state, the Free State of Prussia, similar to a county or a shire. They were established in the course of the Stein Hardenberg Reforms from 1815 to 1818 at an intermediate level, between the higher provinces and the government districts (Regierungsbezirke), and the lower municipal governments (Gemeinden). Then part of a modern and highly effective public administration structure, they served as a model for the present day districts of Germany
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Пруссияның Юпен және Малмеди (Бельгия) округтері 1925 жылы Бельгияға қосылды, соның салдарынан неміс тілді азшылық пайда болды.
In the aftermath of World War I, the Prussian districts of Eupen and Malmedy (Belgium) were annexed by Belgium in 1925, thereby causing the presence of a German speaking minority.
Әкімшілік
Наполеон соғыстары мен 1815 жылғы Вена конгресінен кейін Пруссия жерлері он провинцияға бөлінді, олардың үшеуі – Шығыс Пруссия, Батыс Пруссия және Позеннің Ұлы Герцогтығы – Германия Конфедерациясының шекарасынан тыс қалды. Провинциялар ішкі түрде алты Regierungsbezirk-ке, ал жергілікті деңгейде округтерге бөлінді, олардың басшысы Ландрат әкімшісі болды. Округтер әдетте өз орталық қаласының (Kreisstadt) атын, әкімшілік кеңсесі орналасқан жердің (Landratsamt) атын алды. Типикалық округтің диаметрі шамамен 30-40 шақырымдай болатын, бұл тіпті ең шалғай ауылдарға да бір күн ішінде атпен жетуге мүмкіндік беру үшін жасалған, бірақ олардың көбі дөңгелек пішінде болған жоқ. Кейбір аймақтарда үлкен округтер екі кішірек округке бөлінді немесе көршілес округтермен біріктіріліп, қайта құрылды. Ірі қалалар көбінесе дәстүрлі неміс қала заңдарына сәйкес өздерін-өздері басқару құқығын сақтап, тәуелсіз қалаларға ұқсас босатылған қалалық округтерді (Stadtkreise) құрды. Көбінесе осы қалалар айналасындағы ауылдық округтерге (Landkreise) қосылған кіші қалалар мен ауылдар үшін де әкімшілік орталық ретінде қызмет етті, оларды ажырату үшін осылай атады (мысалы, Stadtkreis және Landkreis Кенигсберг). Өнеркәсіптік революция барысында және одан кейінгі 1830 жылдардан бастап урбанизацияның өсуімен қалалық округтердің саны артты.
After the Napoleonic Wars and the 1815 Congress of Vienna, the Prussian lands were re arranged into ten provinces, three of them—East Prussia, West Prussia and the Grand Duchy of Posen—beyond the borders of the German Confederation. The provinces were internally divided into up to six Regierungsbezirke and further into the districts on local level, headed by a Landrat administrator. The districts usually took the name of their capital (Kreisstadt), seat of the administrative office (Landratsamt). A typical district had a rough diameter of , in order to ensure that even the remotest villages could be reached by carriage within a day, though few were circular in shape. In some areas, larger districts were split into two smaller districts or were resized with neighboring ones. Larger cities usually retained their self administration according to traditional German town law and formed exempt urban districts (Stadtkreise) comparable to independent cities. Often these cities also served as the administrative seat responsible for the smaller towns and villages incorporated into the surrounding rural districts, which then were called (Landkreise) for the purpose of differentiation (e. g. Stadtkreis and Landkreis Königsberg). The number of urban districts increased in the course of the Industrial Revolution and the following urbanization from the 1830s onwards.