Қанды шелек

Кіріспе

1959 жылғы фильм
1959 жылғы кино

| экран уақыты = 65 минут
| ел = АҚШ
| тіл = ағылшын тілі
| кассалық түсім = $180,000
| бюджет = $50,000 Чарльз Б. Гриффит жазған бұл фильм – богемиялық кафедегі ақыл-ойы кем, ықпалға оңай берілетін жас официант туралы қараңғы комедиялық сатира. Ол үй иесінің мысығын өлтіріп, дәлелді жасыру үшін денесін сазбен жабады, соның нәтижесінде керемет мүсінші ретінде танылады. Оны осындай туындылар жасауға мәжбүрлегеннен кейін ол сериялық кісі өлтірушіге айналады. "A Bucket of Blood" Корман мен Гриффиттің комедия жанрындағы үш фильмнің біріншісі, соның ішінде "The Little Shop of Horrors" (ол "A Bucket of Blood" түсірілген декорацияларда түсірілді) және "Creature from the Haunted Sea" кіреді. Корман бұрын бұл жанрда тәжірибе жасаған емес, бірақ оның өткен және болашақ фильмдерінің басқа жанрларында комедиялық элементтер кездеседі.

Сюжет

Бір күні кешке The Yellow Door кафесінде өнер көрсететін ақын Максвелл Х. Броктың сөздерін естігеннен кейін, ақылсыз, ықпалданатын, ыдыс-аяқ тасушы Уолтер Пейсли үйге оралып, үй иесі Карланың бейнесін мүсіндеймін деп тырысады. Ол Франкидің мысықтағанын естігенде тоқтайды, ол қызығушылық танытқан үй иесі, миссис Сурчарттың мысығы, ол бірқалай жолмен Уолтердің қабырғасына тығылып қалған еді. Уолтер Фрэнкиді пышақпен босатуға тырысады, бірақ пышақты қабырғаға шаншып, мысықты өлтіріп қояды. Франкиді лайықты жерлеудің орнына Уолтер мысықты сазға жауып, пышақты ішінде қалдырады. Ертесі күні таңертең Уолтер мысықты Карла мен бастығы Леонардқа көрсетеді. Леонард бұл ерекше қайғылы туындыны қабылдамайды, бірақ Карла жұмысына қызығушылық танытып, Леонардты оны кафеде көрсетуге көндіреді. Уолтер Уилл мен кафедегі басқа битниктерден мақтау алады. Наолия оған естелік ретінде героин береді. Оның қандай екенін білмей, ол оны үйіне алып кетеді, ал оның артынан есірткі сақтағаны үшін ұстауға тырысатын жасырын полицей Лу Раби келеді. Лу оны атып тастамақ деп ойлап, Уолтер оны қолындағы табамен ұрып өлтіреді. Содан кейін Уолтердің бастығы оның "Өлі мысық" туындысының құпиясын біледі, саздың арасынан мысық жүнінің көрінгенін көреді. Ертесі күні таңертең Уолтер кафеге келгендерге жаңа туындысы бар екенін айтады, оны "Қырғын" деп атайды. Леонард пен Карла Уолтердің соңғы жұмысын ашқанда бірге келеді, олардың екеуі де таңғалып, қорқып қалады. Карла оны "үркіткіш және әдемі" деп бағалап, оны көпшілікке көрсетуге болатынын айтады. Леонард бұл идеядан қорқады, бірақ дұрыс ойласа, ол байлыққа ие болатынын түсінеді. Келесі күні түнде Уолтерді барлығы патшадай күтеді, бірақ оның әріптестері ұнатпайтын сары шашты модель Алиса болмайды. Кейін Уолтер оның үйіне еріп, оған модель болу үшін ақы төлегісі келетінін түсіндіреді. Уолтердің пәтерінде Алиса жалаңаш болып креслоға отырады, ал Уолтер оны шарфымен тұншықтырып өлтіреді. Уолтер Алисаның мүсінін жасайды, оны ашқанда Брок қатты таңғалып, Уолтердің құрметіне Сары есікте той ұйымдастырады. Карнавал клоуны кейпінде Уолтер тойға шақырылып, көп тамақ жеп, ішімдік ішеді. Тойдан кейін Уолтер үйіне қарай басып кетеді. Мас күйінде ол зауыт жұмысшысының басын арамен кесіп, бюст жасайды. Ол Леонардқа басты көрсеткенде, бастығы Уолтердің кісі өлтірушілікке ұмтылысын тоқтату керек екенін түсінеді және оған соңғы "мүсіндерін" сату үшін көрме ұйымдастыруға уәде береді. Көрмеде Уолтер Карлаға үйлену ұсынысын жасайды, бірақ ол бас тартады. Уолтер қатты ренжіп, оны мүсіндеуді ұсынады, ал ол қабылдаудан кейін қуана келіседі. Бірақ көрмеге оралғанда, ол бір мүсіннің сазы тозығын көрсетеді, одан Алисаның саусағы көрінеді. Ол Уолтерге мүсіндердің бірінде дене бар екенін айтқанда, ол оған "мен оларды өлмес етіп жасадым" дейді және оны да өлмес ете алатынын айтады. Ол қашып кетеді, ол оны қуалайды, ал көрмедегілер Уолтердің құпиясын біліп, оны қуалайды. Уолтер мен Карла ағаш кесетін жерге жетеді, онда Лу мен Алисаның дауысынан қорқып, Уолтер Карланың артынан қууды тоқтатып, үйіне қашады. Оны ұстап алуға жақындағанда, Уолтер "ешкім таба алмайтын жерге жасыруға" ант етеді. Полиция, Карла, Леонард, Максвелл және басқалар Уолтердің пәтерінің есігін бұзып, оның өзін-өзі асып өлтіргенін көреді. Максвелл асылған, сазбен жабысқан денеге қарап: "Ол оны "Асылған адам" деп атаған болар еді, оның ең ұлы туындысы" дейді.

One night after hearing the words of Maxwell H. Brock, a poet who performs at The Yellow Door cafe, the dimwitted, impressionable, busboy Walter Paisley returns home to attempt to create a sculpture of the face of the hostess Carla. He stops when he hears the meowing of Frankie, the cat owned by his inquisitive landlady, Mrs. Surchart, who has somehow gotten himself stuck in Walter's wall. Walter attempts to get Frankie out using a knife, but accidentally kills the cat when he sticks the knife into his wall. Instead of giving Frankie a proper burial, Walter covers the cat in clay, leaving the knife stuck in it. The next morning, Walter shows the cat to Carla and his boss Leonard. Leonard dismisses the oddly morbid piece, but Carla is enthusiastic about the work and convinces Leonard to display it in the café. Walter receives praise from Will and the other beatniks in the café. An adoring fan, Naolia, gives him a vial of heroin to remember her by. Naively ignorant of its function, he takes it home and is followed by Lou Raby, an undercover cop, who attempts to take him into custody for narcotics possession. In a blind panic, thinking Lou is about to shoot him, Walter hits him with the frying pan he is holding, killing Lou instantly. Meanwhile, Walter's boss discovers the secret behind Walter's Dead Cat piece when he sees fur sticking out of it. The next morning, Walter tells the café goers that he has a new piece, which he calls Murdered Man. Both Leonard and Carla come with Walter as he unveils his latest work and are simultaneously amazed and appalled. Carla critiques it as "hideous and eloquent" and deserving of a public exhibition. Leonard is aghast at the idea, but realizes the potential for wealth if he plays his cards right. The next night, Walter is treated like a king by almost everyone, except for a blonde model named Alice, who is widely disliked by her peers. Walter later follows her home and confronts her, explaining that he wants to pay her to model. At Walter's apartment, Alice strips nude and poses in a chair, where Walter proceeds to strangle her with her scarf. Walter creates a statue of Alice which, once unveiled, so impresses Brock that he throws a party at the Yellow Door in Walter's honor. Costumed as a carnival fool, Walter is wined and dined to excess. After the party, Walter later stumbles towards his apartment. Still drunk, he beheads a factory worker with his own buzzsaw to create a bust. When he shows the head to Leonard, the boss realizes that he must stop Walter's murderous rampage and promises Walter a show to offload his latest "sculptures". At the exhibit, Walter proposes to Carla, but she rejects him. Walter is distraught and now offers to sculpt her, and she happily agrees to after the reception. Back at the exhibit, however, she finds part of the clay on one figure has worn away, revealing Alice's finger. When she tells Walter that there is a body in one of the sculptures, he tells her that he "made them immortal", and that he can make her immortal, too. She flees, he chases, and the others at the exhibit learn Walter's secret and join the chase. Walter and Carla wind up at a lumber yard where Walter, haunted by the voices of Lou and Alice, stops chasing Carla, and runs home. With discovery and retribution closing in on him, Walter vows to "hide where they'll never find me". The police, Carla, Leonard, Maxwell, and the others break down Walter's apartment door only to find that Walter has hanged himself. Looking askance at the hanging, clay daubed corpse, Maxwell proclaims, "I suppose he would have called it Hanging Man his greatest work."

Даму

1959 жылдың ортасында American International Pictures Роджер Корманға қорқыныш фильм түсіруді ұсынды, бірақ Корманға бар болғаны 50 000 долларлық бюджет пен бес күндік түсіру кестесі, сондай-ақ "Жоғары мектептің қалыңдығының күнделігі" (1959) фильмінің қалған декорацияларын берді. Корман бұл ұсынысты қабыл алды, бірақ кейіннен ол қарапайым қорқыныш фильм түсіруге қызығушылық танытпағанын айтты. Ол және сценарист Чарльз Б. Гриффит битник мәдениеті туралы сатирикалық қара комедиялық қорқыныш фильм жасау идеясын ұсынды деді. Чарльз Гриффит кейіннен Корман комедия жасау идеясына қатты алаңдағанын мәлімдеді, "өйткені жақсы болу керек. Бізде жақсы болуға уақыт та, ақша да жоқ, сондықтан біз іс-қимылға назар аударамыз". Гриффит Корманды фильмнің өте аз ақшаға және қысқа мерзімде түсірілгендігіне байланысты, ол сәтсіздікке ұшырамайтынына көндірді. Режиссердің айтуынша, кешкісін фильмнің сюжеттік құрылымын жасап болды және түсірілім 1959 жылдың 11 мамырында басталды. Актер Антони Карбоннің сөзіне қарағанда, "[Түсірілім] көңіл көтеру рухымен өтті, менің ойымша, [Корман] осыны түсірді. Менің ойымша, бұл оған басқа фильмдерде де көмектесті, мысалы, "Қанды гүлдер дүкені" – ол "Қанды қамыт" идеясын сол келесі фильмге көшірді". Бұл мультфильмші Жюль Фейффердің "Village Voice" газетіндегі танымал комиксіне және 1958 жылы жарық көрген осы аттас кітабына сілтеме. Фильмнің постері фильмнің қорқынышты мазмұнына әзілмен ишара жасайтын комикс панельдерінен тұрады. Тим Диркстің сөзіне сәйкес, фильм "драйв-ин" нарығы үшін шығарылған "арзан жасөспірімдер фильмдерінің" бір толқыны болды. Олар "жаңадан құрылған жасөспірімдер/драйв-ин жанрында олар үшін [жасөспірімдер] арнайы жасалған, пайдалануға дайын, арзан туындылар" еді. Корман фильмнің "жақсы жұмыс істегенін" байқағаннан кейін, Гриффиттің сценарийі бойынша тағы екі комедиялық фильм түсіруді жалғастырды: MGM 2007 жылы фильмді тағы жеті Корманның туындыларымен бірге жинақ ретінде қайта шығарды. Алайда, жинақта MGM-нің фильмнің бұрынғы нұсқасындағыдай мәзірлер мен көшірмелер болды.

In the middle of 1959, American International Pictures approached Roger Corman to direct a horror film—but only gave Corman a $50,000 budget and a five day shooting schedule—plus leftover sets from Diary of a High School Bride (1959). Corman accepted the challenge but later said he was uninterested in producing a straightforward horror film. He claims he and screenwriter Charles B. Griffith developed the idea for producing a satirical black comedy horror film about the beatnik culture. Charles Griffith later claimed Corman was very uneasy at the idea of making a comedy "because you have to be good. We don't have the time or money to be good, so we stick to action." Griffith says he talked Corman around by pointing out that since the film was made for such a little amount of money over such a short schedule, he could not fail to make money. The director says by the end of the evening they developed the film's plot structure, and filming started 11 May 1959. According to actor Antony Carbone, "[The production] had a kind of spirit of 'having fun,' and I think [Corman] realized that while making the film. And I feel it helped him in other films he made, like The Little Shop of Horrors−he carried that Bucket of Blood 'idea' into that next film." a reference to cartoonist Jules Feiffer's popular Village Voice comic strip and his 1958 book with the same title. The film's poster consists of a series of comic strip panels humorously hinting at the film's horror content. According to Tim Dirks, the film was one of a wave of "cheap teen movies" released for the drive in market. They consisted of "exploitative, cheap fare created especially for them [teens] in a newly established teen/drive in genre." When Corman found that the film "worked well", he continued to direct two more comedic films scripted by Griffith: MGM re released the film as part of a box set with seven other Corman productions in 2007. However, the box set featured the same menus and transfer as MGM's previous edition of the film.

Қабылдау

Заманауи сын тұжырымында, «Айлық кино бюллетені» былай деп жазды: «Қорқыныш соңында тым нақты болып кетсе де, битниктер мен жасөспірімдердің қорқыныш фильмдеріне жасалған бұл қаралы сатирада ерекше шебер диалогтар мен трагикомедиялық жағдайлар бар». Дик Миллер «жартылай ақылды батыр ретінде керемет әсерлі ойын көрсеткені» үшін мақталыпты. Корман кейіннен фильмнің «үлкен табысқа ие болмағанын, бірақ біз өзіміздің заманымыздан озып кеткен деп ойлаймын, себебі «Қараға» – үлкен жетістік, бірақ ол бұл фильмдей қызықты емес. Бәлкім, фильм тым қарапайым болды, өйткені ол жастар туралы фильмнің декорацияларында бес күнде түсірілді. Дистрибьюторлар ешқандай жанрға жатпайтын фильмді қалай таратқанын білмеді. Олар комедиядан әрқашан қорқып жүрді».

Бейімделулер

Фильм 1995 жылы сол атпен теледидар үшін қайта түсірілді, бірақ қайта түсірілім "Өлім суретшісі" деген атпен де таралды. Ремейкті комедия актері Майкл Макдональд режиссерлік етті, ал басты рөлдерді Энтони Майкл Холл мен Джастин Бейтман ойнады. Актерлік құрамға сондай-ақ Дэвид Кросс, Пол Бартел, Минк Стол, Дженнифер Кулидж және Уилл Ферреллтің эпизодтық түсірілімдері де кірді. "Қанды қасық" музыкалық қойылымы 2009 жылы Чикагодағы Annoyance Theatre-де қойылды. Ол 26 қыркүйекте ашылып, 31 қазанға дейін көрсетілді, керемет сын-пикирлерге ие болды, соның ішінде Chicago Reader ұсынды. Музыкалық қойылымды Рей Миз режиссерлік етті, ал музыкасын Чак Малоун жазды. Орындаушылар құрамында Джеймс Стэнтон Уолтер Пейсли, Сэм Локк Леонард, Питер Робардс Максвелл, Джен Спайра Карла, Коллин Брин Наолия, Мари Сурса Элис, Тайлер Паточка Уильям және Питер Кремидас Ли рөлінде болды. 2023 жылдың наурыз айында Ла Мирада театрында "Уолтер Пейсли бүгін не істеді?" атты "Қанды қасық" музыкалық адаптациясының премьерасы өтті. Мұнда Уолтер Пейсли "Қанды қасық" туындысының адаптациясы екені туралы ешқандай промо-материалда тікелей айтылмаса да, музыкалық қойылымның сюжеті мен кейіпкерлері фильмдегідей, тіпті кейіпкерлердің аттары да дәлме-дәл келді. Бір ғана маңызды айырмашылық – аяқталуы, онда Уолтер өзін асып өлтірудің орнына бетон араластырғышқа құлайды. Шоудың либреттосын Рэнди Рогель, хореографиясын Коннор Галлахер жазды, режиссерлік жұмысын БТ Макниколл жүзеге асырды. Шоу 2023 жылдың 16 наурызынан 2 сәуіріне дейін өтті.