Кіріспе

Ирландия теңізіндегі Мэн аралының жанындағы құм сілкінісі.

Багам аралдарының көп бөлігін құрайтын су асты карбонат платформалары Багам жағалаулары деп аталады. Бұл термин көбінесе Андрос аралының айналасындағы Ұлы Багам банкіне немесе ең ірі платформалар болып табылатын Ұлы Багам аралы мен Ұлы Абаконың Кіші Багам банкіне, сондай-ақ Кубаның солтүстігіндегі Кай-Сал банкіне қатысты қолданылады. Бұл жағалаулардың аралдары саяси тұрғыдан Багам аралдарының құрамына кіреді. Басқа банктерге Түркі және Кайкос аралдарындағы үш банк кіреді: Кайкос аралдарындағы Кайкос банкі, Түркі аралдарындағы банк және толығымен су астында қалған Мушур банкі. Одан әрі оңтүстік-шығысқа қарай Доминикан Республикасының солтүстігінде орналасқан, толығымен су астында қалған Сильвер Банкі мен Навидад Банкі жатады.

Геологиялық тарихы мен құрылымы

Банктерді құрайтын әк тас кем дегенде бор кезеңінен бері жинақталып келеді, мүмкін тіпті юра кезеңінен бастап; бүгінде Ұлы Багама Банкінің астындағы жалпы қалыңдығы 4,5 шақырымнан астам. Әк тас қалыңдығының шалшық суға шөгуіне байланысты, осы алып бағананың қалыптасуын түсіндірудің жалғыз жолы – бүкіл платформаның өзінің салмағынан 1000 жылда шамамен 3,6 сантиметрге (2 дюйм) құлдырағанын болжау. Дегенмен, олардың айналасындағы беткейлер, мысалы Ұлы Багама Банкіндегі Океан тілінің шекарасы, өте тік. Банктер өткен мұз дәуірінде құрлық болған, сол кезде теңіз деңгейі қазіргі деңгейден 120 метрге (390 фут) төмен болған; сондықтан Багам аралдарының бүгінгі ауданы олардың ежелгі аумағының аз бөлігін ғана құрайды. Олар атмосфераға ұшырағанда, әк тас құрылымы химиялық тозуға түсті, нәтижесінде карст жер бедеріне тән үңгірлер мен шұңқырлар пайда болды, осының салдарынан көк шұңқырлар сияқты құрылымдар қалыптасты.