Кіріспе

Француз кресткері Конон де Бетюн (1160 жылға дейін Артуа аймағында, қазіргі Па-де-Каледе туған, 17 желтоқсан 1219 жылы, мүмкін Адрианопольде қайтыс болған) – француз кресткері және трувер ақыны, кейіннен Константинопольдің Латын империясының жоғары лауазымды шенеунігі және регенті болған. Оның есімінің басқаша жазылу түрлері: Коно, Конес, Квенс, Конайн және Кенон.

Өмір

Шамамен 1160 жылға дейін туған, ол Бетюннің мұрагерлік иесі және бүгінгі Па-де-Каледегі Арас қаласындағы Сент-Васт аббаттығының қорғаушысы Роберт V де Бетюннің бесінші ұлы, 1191 жылы Акрыны қоршауда үшінші крест жорығында қаза тапқан және оның әйелі Элис, Гюг III, Сент-Пол графының қызы. Палестинаға үшінші крест жорығына қатысқаннан кейін Конон де Бетюн 1203 жылы ағасы Гийоммен бірге Фландрия және Эно графы Бальдуиннің рыцарьларын ертіп, төртінші крест жорығына қатысты. Алғашқыда ол барлық көлік және жабдықтауды басқаруға тағайындалған алты рыцарьдің бірі болып таңдалды, ал әскер Константинопольге келген кезде Византиямен келіссөздер жүргізу үшін өкіл ретінде тағайындалды. Оның шешендігі, даналығы және рыцарьдық қасиеттері жолдас крестші Джеффри де Вильгардуэннің мақтауына ие болды, ол Конон туралы: “Жақсы және дана рыцарь, әрі өте шешен” деді. Ол Бальдуиннің болгарларға қарсы Адрианополь шайқасы алдында Монферраттың Бонифацийімен келісуіне маңызды рөл атқарды, сол шайқаста Бальдуин тұтқынға алынып, кейін өлімге кесілді. 1209 жылы ол императордың атынан Сапиенца шартының жасалуын қадағалады. Содан кейін Конон 1217 жылы Бальдуиннің інісі Генрих Фландрия императорының қайтысына дейін қызмет етті, одан кейін Бальдуиннің әпкесі Иоланда Фландрия, осы уақытта ол Адрианополь қаласын қорғады және севастократор дәрежесіне көтерілді. 1219 жылы Иоланда қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Роберт Куртенэ император болды, бірақ ол Францияда болды. Оның болмауында Империя барондары Кононды регент (байул) етіп сайлады, бірақ ол көп ұзамай қайтыс болды. Бальдуин сондай-ақ Византия дәстүрінен алынған Цезарь атағын иеленді.