Жойылып кеткен Атитлан гребі (Podilymbus gigas) – Гватемаланың Атитлан көлінде тіршілік еткен су құсы. 1990 жылы жоғалып, сирек кездесетін түр ретінде тіркелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстың жойылған түрлері
Extinct species of bird
Атитлан қазтұмсығы (Podilymbus gigas), сондай-ақ алып қазтұмсық, алып аяқталған қазтұмсық немесе поц деп те аталады, жойылған су құсы, аяқталған қазтұмсықтың туысы. Ол Гватемаладағы Атитлан көлінде 1700 метр биіктікте эндемик болды. 1926 жылы жиналған үлгіге негізделген және бұрын назардан тыс қалған бұл түрді 1929 жылы Людлоу Гриском сипаттады. Америкалық эколог Энн Лабастиль 25 жыл бойы осы түрдің қысқаруын бақылады. 1990 жылы ол жойылды деп жарияланды.
The Atitlán grebe (Podilymbus gigas), also known as giant grebe, giant pied billed grebe, or poc, is an extinct water bird, a relative of the pied billed grebe. It was endemic at the Lago de Atitlán in Guatemala at an altitude of 1700 m asl. It was described in 1929 by Ludlow Griscom based on a specimen collected in 1926 and had been overlooked in the past. American ecologist Anne LaBastille observed the decline of this species over a period of 25 years. It was declared extinct by 1990.
Сипаттама
Атитлан кенішінің ұзындығы шамамен 46–50 см-ге жетеді. Оның дауысы мен сыртқы түрі әлдеқайда кішірек пид бильді кенішіне ұқсас болған. Мұражайы үлкен және екі түсті болған, бірақ түсі көктемде ақ, ал басқа мезгілдерде қоңыр түске ие болған. Қауырсыны негізінен қара қоңыр түсті, бүйірлері ақ дақты, ал құлақтары сұр болған. Кездігі ақ дақты қара сұр түсті болған. Басы дерлік қара, ал мойны көктемде жылтыр қара қоңыр, қыста ақ дақты болған. Аяқтары құрғақ сұр түсті. Мұражайының ортасында қара түсті тік жолақ болған. Көздің қабықшасы қоңыр түсті. Оның қанаттары кішкентай және ұша алмаған.
The Atitlán grebe reached a length of about 46–50 cm. The call and appearance were similar to the much smaller pied billed grebe. The bill was large and pied but the color varied from white in the spring to brown in other seasons. The plumage was mainly dark brown with white flecked flanks and grey on the ears. The underparts were dark grey flecked with white. The head was almost black and the neck was glossy flecked with dark brown in the spring and white in the winter. The legs were slaty grey. The bill had a bold black vertical band in the middle. The irises were brown. It had small wings and was flightless.
Көбею
Олар 4-5 ақ жұмыртқа туды. Екі ата-ана да жасыған балаларды бірге күтімге алды.
They laid a clutch of 4 to 5 white eggs. Both parents shared the rearing of the hatchlings.
Құрып кету
Атитлан көлі 1958 жылы және 1960 жылы кішкентай ауызды шабақ (Micropterus dolomieu) және үлкен ауызды шабақ (Micropterus salmoides) енгізілгеннен кейін Атитлан қазқылдағының саны төмендеуіне бастама болды. Бұл жат түрлер қазқылдақтардың тамақтанатын шабақтары мен шаяндардың санын азайтты және қазқылдақ балапандарын өлтірді. Атитлан қазқылдағының саны 1960 жылы 200-ден 1965 жылы 80-ге дейін азайды. Анн Лабастильдің қорғау жұмыстарының арқасында 1966 жылы осы түрдің қалпына келуіне жағдай жасаған қорық құрылды. 1973 жылы популяция 210-ға дейін өсті. Алайда, 1976 жылғы Гватемала жер сілкінісінен кейін көлдің түбі жарылды. Су асты дренажы су деңгейінің төмендеуіне және қазқылдақтардың санының одан әрі күрт азаюына әкелді. 1983 жылы бар болғаны 32 құс қалды, олардың көп бөлігі – аққұйрықты қазқылдақтармен будандасқан гибридтер еді. Соңғы екі құс 1989 жылы байқалды, олар жоғалып кеткеннен кейін Атитлан қазқылдағы ресми түрде жойылған деп жарияланды.
The decline of the Atitlán grebe began in 1958 and again in 1960 after smallmouth bass (Micropterus dolomieu) and largemouth bass (Micropterus salmoides) were introduced into Lake Atitlán. These invasive species reduced the crabs and fish which the grebes depended on for food and killed grebe chicks. The population of the Atitlán grebe declined from 200 individuals in 1960 to 80 in 1965. Thanks to the conservation efforts of Anne LaBastille, in 1966 a refuge was established where this species was able to rebound. The population recovered to 210 in 1973. Unfortunately after the 1976 Guatemala earthquake, the lake bed fractured. An underwater drain led to a fall of the water level and to a further severe decrease of the number of grebes. In 1983 only 32 individuals were left, of which the largest part were hybrids with the pied billed grebe. The last two birds were seen in 1989, and after they disappeared the Atitlán grebe was declared officially extinct.