Қазым ибн Мухаммад Самандар: Бахаи Дінінің көрнекті қайраткері
Kázim-i-Samandar
Шайх Казым Самандар (1844-1918) – Бахаулланың белгілі жақтасы, 19 Апостолының бірі. Баби және Шейхи отбасында дүниеге келген, Бахаи дініне адал қызмет етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шейх Казим и Самандар (کاظم سمندر; 1918 жылы қайтыс болды), Самандар деп белгілі болған, Бахаулланың – Бахаи дінінің негізін қалаушының көрнекті ізбасары болды. Ол баби және шейхи тарихы бар Қазвин қаласының белгілі Бахаи отбасында дүниеге келді. Бахаулла оған жоғары құрмет көрсетіп, оны Өзінің он тоғыз Апостолының бірі деп атады.
S͟hayk͟h Káẓim i Samandar (کاظم سمندر; died 1918), known as Samandar, was an eminent follower of Baháʼu'lláh, the founder of the Baháʼí Faith. He was born to a prominent Baháʼí family of Qazvin of Bábí and Shaykhi background. Favored by Baháʼu'lláh, he was identified as one of his nineteen Apostles.
Ерте өмір
Самандар 1844 жылдың ақпанында Қазвин қаласында Шейх Мұхаммед Қазвиннің аман қалған ең үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Шейх Мұхаммед бабилердің ерте өкілдерінің бірі болды, кейін бахаи дінін қабылдады. Оның әкесі Қазвинде бекініп, Мах Куда түрмеде отырған Бабтың қасында болды. Кейін Шейх Мұхаммедті Бахаулла Набиль деп атады. Ол Сийид Казимнің құрметіне аталған, оның отбасы осы кісімен тығыз байланыста болған. Оның анасы Тахиридің шәкірті болған. Самандар бай саудагерлер отбасынан шыққан, ал Шейх Мұхаммед Қазвиннің бизнесі сәтті болды. Ол өте ерте жасынан бахаи дініне берілгендігін көрсетті және бала кезіндегі қуғын-сүргін күндерін жақсы есте сақтады.
Samandar was born Muhammad Kázim Qazvíní in February 1844 in Qazvin, the eldest surviving son of Shaykh Muhammad Qazvíní. Shaykh Muhammad was an early Bábí and later accepted the Baháʼí Faith. His father was bastioned in Qazvín and attained the presence of the Báb who was then imprisoned in Máh Kú. Later Shaykh Muhammad was entitled Nabil by Baháʼu'lláh. He was named after Siyyid Kázim whom his family had close connections with. His mother was a disciple of Táhirih. Samandar was of a wealthy mercantile family, and Shaykh Muhammad Qazvini had made a success of the business. From an early age he was a devout Baháʼí, and clearly remembered the days of persecution as a little boy.
Белгілілігі
Самандар Қазвинде тұрғанда, өте белсенді азалилер тобы Бахаулла мен оның талаптарын сынап, дау айта бастады. Самандар Азалилердің де, Бахаулланың да жазбаларын зерттеді. Содан кейін ол Бахауллаға берік сенушіге айналып, азалилерді жамандап, олардың талаптарының негізі жоқ екенін жазған кітапша шығарды. Бұл құжат кеңінен таралды және Қазвинде азалилердің ықпалын азайтты. Бахаулла Мұхаммед Казим Казвинидің есімін, парсы тілінде "феникс" деген мағына беретін Самандар деп өзгертті. Бахаулла Самандарға оның құрметіне көптеген тақталар мен дұғалар жіберді, олардың көп бөлігі бүгінге дейін сақталған. Олардың ең танымалсы – Самандарға арналған «Лаух-и Фуад» (Фуад тақтасы). Ол Персияда дінді үйретуде талмай еңбек етті. Иранды аралап, Бахаи дінінің және оның қағидаларының негіздерін үйретті. Абдул-Баха да онымен үнемі хат алмасып тұрды. Оның көптеген балалары болды – ұлдары мен қыздары, олардың барлығы Персияның белгілі Бахаи отбасыларына үйленді. Оның ең танымал баласы, әлде Таразулла Самандари, Құдайдың ісі үшін белсенді қызметкері. Акрада Самандардың қызы Турая Ханум Бахаулланың кіші ұлы Мирза Дияуллаға үйленді. Кейін ол келісімді бұзып, Самандарды қатты ренжітті. Ол Бахаулла мен Бахаи қасиетті отбасын (Абдул-Баха, Асийе Ханум, Бахийе Ханум және Мунире) көру үшін Аккаға екі рет қажылық жасады.
Samandar was living in Qazvin when a group of very active Azalis begun disputing Baháʼu'lláh and his claims. Samandar studied the writings of both Azali and Baháʼu'lláh. He subsequently became a staunch believer in Baháʼu'lláh, and wrote a pamphlet denouncing the Azali's and stating they based their claims on nothing. The document was read widely, and reduced influence of the Azali's in Qazvin. Baháʼu'lláh then renamed Muhammad Kázim Qazvíní as Samandar a Persian word meaning phoenix. Baháʼu'lláh also sent Samandar numerous tablets and prayers in his honour, much of which is still extant. The most famous is perhaps Lawh i Fu'ád (tablet of Fuʼád) which was addressed to Samandar. He worked tirelessly teaching the faith in Persia. He traveled all around Iran teaching people of the Baháʼí Faith and its principles. ʻAbdu'l Bahá also kept in regular correspondence with him. He had many children; a mixture of boys and girls of whom all married into prominent Baháʼí families of Persia. His most famous child is possibly Tarázʼu'lláh Samandarí, a Hand of the Cause of God. In Acre Samandar's daughter Thurayyá Khánum was married to Baháʼu'lláh's younger son Mírzá Ḍíyáʼu'lláh. She later became a covenant breaker devastating Samandar. He made two pilgrimages to ʻAkká to visit Baháʼu'lláh and the Baháʼí holy family (ʻAbdu'l Bahá, Ásíyih Khánum, Bahíyyih Khánum and Munírih).
Өлім
Саманадар 1918 жылдың 5 ақпанында дүниеден өтті. Шоги Эффенди оны «Құдайға деген махаббаттың жалыны» деп сипаттап, Бахаулланың Апостолдарының бірі деп атады. Оның «Тарих-и Самандар» атты естеліктері жиі сілтеме жасалып, Бахаи тарихының құнды көзі саналды. Оның туыстары Самандари тегімен танымал.
Samanadar died February 5, 1918. Shoghi Effendi described him a “flame of the love of God” and identified him as one of the Apostles of Baháʼu'lláh. His memoirs Tárikh i Samandar was regularly referred to and seen a source of valuable Baháʼí history. His relatives are known by the surname Samandarí.