Кіріспе

Адамның артериялық ауруы

Фибромискулярлық дисплазия (ФМД) – артерия қабырғасындағы қалыптан тыс өсуге себеп болатын, атеросклероздық емес және қабыну процесіне байланыссыз қан тамырларының ауруы. ФМД денедегі барлық артериялық тамырларда кездесуі мүмкін, бірақ ең көп зардап шегетіндері – бүйрек және мойын артериялары. ФМД-ның түрлі түрлері бар, олардың ішінде көп ошақты фиброплазия ең көп таралған түрі. Аурудың сирек кездесетін түрлеріне фокалды (бұрын интималық деп аталған) және адвентициалдық фиброплазия жатады. ФМД көбінесе орта жастағы әйелдерде кездеседі, бірақ ол ер адамдарда және барлық жастағы адамдарда да табылуы мүмкін.

Белгілері мен симптомдары

Фибромускулярлық дисплазиямен ауыратын науқастарда білінетін симптомдар көбінесе аурудың қан тамырларға қаншалықты әсер еткеніне байланысты. Науқастарда мүлдем ешқандай симптом болмауы да мүмкін, ал фибромускулярлық дисплазия басқа себептермен жасалған зерттеулер кезінде кездейсоқ анықталуы мүмкін (мысалы, бейнелеу зерттеулері). Фибромускулярлық дисплазияның АҚШ тізілімінен алынған зерттеуде алғашқы симптомдардың орташа жасы шамамен 47 жас болды.

Балалар

Фибромыскулярлық дисплазиясы (ФМД) бар балалар көбінесе нақты емес әртүрлі белгілермен шағымданады немесе әдеттегі медициналық тексеру кезінде гипертензиясы анықталады. Симптомдар көбінесе зақымдалған артерияға байланысты болады. Симптомдардың қатарында бас ауруы, ұйқысыздық, шаршау, кеуде немесе іш ауруы болуы мүмкін. Бас және мойын артерияларын зақымдаған ФМД балалар арасында инсульттың себебі ретінде жиі кездеседі. Бүйрек жетіспеушілігі нәрестелер мен балаларда жиі кездеседі, бірақ ересектерде сирек, алайда кейде ошақтық ауруы бар ересектерде бастапқы проблема болып табылады.

Себеп

Ауырудың себебі әлі де нақты белгісіз, бірақ қазіргі теория бойынша, генетикалық көңілділік болуы мүмкін, себебі жағдайлардың жиынтығы және егіздер арасындағы аурудың таралуы туралы хабарламалар бар. Кливленд клиникасы мәліметінше, жағдайлардың шамамен 10% мұрагерлік болып табылады және ФМД жиі қан тамырларына әсер ететін басқа да генетикалық бұзылыстармен бірге кездеседі. ФМД диагнозы қойылған пациенттердің шамамен 10% отбасында осы ауруға шалдыққан адам бар. ФМД атеросклероздық емес ауру болғанымен, гипертония және гиперлипидемияның отбасылық анамнезі де ФМД диагнозы қойылғандардың арасында жиі кездеседі. ФМД-ның бір ғана себебі бар деп емес, бірнеше жатқызылған факторлар бар деп саналады. Гормоналды әсердің, артерия қабырғаларына травма мен стрестен туындаған механикалық кернеудің, сондай-ақ талшықты зақымдану нәтижесінде қан тамыр қабырғасына оттегінің жеткізілуінің төмендеуі туралы теориялар бар.

Көп фокустық

Көп ошақты (бұрын медиалдық деп аталатын) фиброплазия медианың қалыңдауымен және коллагеннің түзілуімен сипатталады. Ангиографиялық қарап шығу кезінде әдетте "мұның тізбегі" сияқты көрінеді. Бүйрек артериясының стенозы және араласу қажеттілігі болған жағдайларда, перкутанды шарлы ангиопластика ұсынылуы мүмкін. Көптеген зерттеулер осы жағдайларда тері арқылы жасалатын транслюминалды ангиопластиканың (ТТА) тиімділігін бағады және гипертониялық белгілерді жеңілдетуге көмектесетінін анықтады. Процедурадан кейін бүйрек артериясының қан ағысының жеткілікті екенін тексеру үшін дереу дуплекстік ультрадыбыстық тексеру жүргізу қажет.

Цереброваскулярлық емдеу

Каротидтік немесе омыртқалық артериялық диссекциясы бар пациенттерге инсульт қаупін азайту үшін медициналық көмек көрсетіледі. Аспирин 81 мг әдетте каротидтік артериялық диссекциясы бар пациенттерге тағайындалады. Қан қыстыру қаупін азайту үшін антитромбоциттер және антикоагулянттар қолданылуы мүмкін. Егер ТИА немесе инсульт болса, эндоваскулярлық ангиопластика және антитромбоциттерге қарсы терапия қажет болуы мүмкін. немесе прогрессивті бүйрек жеткіліксіздігі, сондықтан оның бағамы қиын және күрделі болуы мүмкін. Балалардағы артериялық диссекцияның ұзақ мерзімді бағамы және нәтижесі туралы ешқандай арнайы зерттеулер немесе хабарламалар жоқ.

Цитаталар

Baert AL, Wilms G, Amery A, Vermylen J, Suy R. Перкутаникалық транслюминалды бүйрек ангиопластикасы: 202 науқаста алғашқы нәтижелер және ұзақ мерзімді бақылау. Кардиоваскулярлық халықаралық радиология. 1990;13;22-28. Tegtmeyer CJ, Selby JB, Hartweel GD, Ayers C, Tegtmeyer V. Фибромискулярлық ауруларда ангиопластиканың нәтижелері мен асқынулары. Айналым. 1991;83(қосымша);I 155-I 161. Mettiger KL, Ericson K. Фибромискулярлық дисплазия және ми – ангиографиялық, клиникалық және генетикалық ерекшеліктері бойынша бақылау. Инсульт. 1982;13;46-52. Schievink WI. Омыртқа және жоғарғы жақ артерияларының спонтанды жарылуы. N Engl J Med. 2001;344;898-906.