Кіріспе

Уэльстік саясаткер (1888–1956)

Сер Рис Хопкин Моррис (5 қыркүйек 1888 – 22 қараша 1956) – Уэльстік либерал саясаткер, 1923–1932 және 1945–1956 жылдары парламент депутаты болған.

Ерте өмір

Моррис Гламорган, Маэстег, Бланкерау қаласында Джон Моррис, Каэраудағы конгрегациялық пастордың және Мэридің ұлы болып дүниеге келді. Ол Гламорган қаласындағы жергілікті мектептерде, содан кейін 1912 жылы философия факультетін бітірген Уэльс университетінде, Бангорда білім алды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Лондон Корольдік колледжінде заң оқыды. Моррис соғыс жылдары, 1914 жылдың желтоқсанынан 1919 жылдың қаңтарына дейін қарулы күштерде үздіксіз қызмет етті. Соғыс аяқталғанда ол 2-ші Корольдік Уэльс фузилер батальонында лейтенант шеніне ие болды және екі рет жарақаттанды, екіншісі ауыр болды. Ол жеделхаттарда есімдері тізілді және әскери дивизиясының мүшесі ретінде MBE орденімен марапатталды. Соғыстан кейін, әскери қызметінің есесінен оған арнайы жеңілдіктер беріліп, адвокаттыққа қабылданды және 1919 жылдың 2 шілдесінде сотқа шақырылды. Оның әйелі, Гвадис Перри Уильямспен Бангорда танысып, 1918 жылдың қыркүйегінде үйленді. Сол жылы Моррис Лондондық Уэльс қорының президенті болды, ол Лондондық Уэльс орталығын басқарады және 1937 жылға дейін осы лауазымда қалды. Он үш жылдан кейін Моррис парламентке қайта оралып, тағы да сенсациялық жеңіске жетті. 1945 жылғы жалпы сайлауда ол Кармартен округін жеңіп алды, Лейбористік партияның Моелвин Хьюзден орынды тартып алды, бірақ елдің қалған бөлігінде Лейбористердің үлкен жеңісі тіркелді. Моррис өмірінің соңына дейін осы округтің депутаты болды. 1951 жылы ол Төменгі палатадағы Жолдар мен қаражат комитетінің төрағасының орынбасары, демек, спикердің орынбасары болды. Бұл лауазым мен оның жасының есесінен, 1956 жылдың қазан айында Клемент Дэвис басшылықтан кеткен кезде Либералдық партияның төрағасы болуға қарастырылмады. Моррис келесі айда 68 жасында қайтыс болды. Өмірі бойы Моррис бейшаралықты қолдайтын адам болды және бірде өзінің саяси философиясын былай деп түйіндеді: "Көршісінің өмірін басқаруға лайық адам жоқ!" Көптеген адамдар оны Парламенттегі дәстүрлі Гладстондық либерализмнің соңғы өкілі деп есептейді.