Уильям Герберт, 2-ші Пембрук графы: өмір және саясат жолы
William Herbert, 2nd Earl of Pembroke
Уильям Герберт, 2-й граф Пембрук (1451-1491) – ағылшын аристократы, саяхатшы. Әкесінен графтық атаны мұра етіп, кейіннен Эдвард IV-ке өткізіп, Хантингдон графы атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Герберт, Пемброк графының 2-і (5 наурыз 1451 – 16 шілде 1491) – ағылшын ақсұлтаны және саясаткер.
English nobleman
William Herbert, 2nd Earl of Pembroke (5 March 145116 July 1491) was an English nobleman and politician.
Ерте өмір
Ол Пемброктың 1-ші графы Уильям Герберт пен Энн Девероның ұлы еді. Оның әкесі тарапынан ата-бабалары Уильям ап Томас және Даффид Гамның қызы Гвладыс болды, ал анасы тарапынан Ирландияның лорд-канцлері Уолтер Деверо және Элизабет Мербери оның ата-бабалары еді. 1469 жылы ол әкесінен кейін графтыққа ие болды. 1479 жылы Эдуард IV оны графтығын және Уэльстегі оған тиесілі жерлерін Эдуардтың ұлы, болашақ Эдуард V-ге беруге мәжбүр етті, содан кейін ол Хэнтингдон графы атанды. Уильям отбасына Пемброк графтығын қайтаруды үміттенеді. Англияның оңтүстік-батысындағы жерлерді беру арқылы Эдуард отбасының ықпалын Уэльстен шығарды. Йоркшы болған ол королева Елизавета Вудвиллдің қарындасы Мэри Вудвиллге үйленді және олардың бір қызы болды, ол 3-ші баронесса Елизавета Герберт еді.
He was the son of William Herbert, 1st Earl of Pembroke and Anne Devereux. His paternal grandparents were William ap Thomas and Gwladys, daughter of Dafydd Gam, and his maternal grandparents were Walter Devereux, Lord Chancellor of Ireland and Elizabeth Merbury. He succeeded his father in the earldom in 1469. In 1479, he was forced by Edward IV to surrender the earldom with its accompanying lands in Wales to Edward's son, the future Edward V, and was created Earl of Huntingdon. William had hoped to restore to his family the Earldom of Pembroke. Awarding lands in the south west of England meant that Edward had moved the family influence out of Wales. A Yorkist, he married Mary Woodville, sister of the queen, Elizabeth Woodville, and they had one daughter, Elizabeth Herbert, 3rd Baroness Herbert.
Кейінгі мансап
Герберт Ричард III-ге адал болды. 1483 жылғы көтерілістен кейін ол Оңтүстік Уэльстің бас судьясы лауазымын иеленді, бұл лауазым бұрын Букингем герцогында болған. Екатеринаның 1487 жылға дейін қайтыс болғаны болжамдалады, себебі Уильям бірінші әйелі Елизаветаның қызының, Йорк Елизаветасының тәж кию рәсіміне қатысқанда жесір екені тіркелді. 1485 жылы Генрих Ричмонд Оңтүстік Уэльске қонғанда Герберттің орны Генрихті Англияға тікелей емес жолмен өтуге мәжбүр етті. Дегенмен Герберт Босворт шайқасына қатыспады.
Herbert remained loyal to Richard III. After the rebellion of 1483 he received the post of Chief Justice of South Wales, which had been the Duke of Buckingham's. Katherine is presumed to have died by 1487, because when William participated in the coronation of his first wife's niece, Elizabeth of York, he was noted to have been a widower. When Henry of Richmond landed in south Wales in 1485 Herbert's position forced Henry to take a roundabout route into England. Herbert did not, however, fight at Bosworth.
Өлім және мұрагерлік
Ол қайтыс болғаннан кейін, оның жалғыз баласы Элизабет Герберт Герберт жерлерін, соның ішінде Раглан қамалын мұраға алды, бірақ оның аты мен лауазымын алмады. Дегенмен, оның графы атағы кіші інісі Уолтер Гербертке өтпеді, себебі ол бұрыннан-ақ Коронаға біріктірілген еді. Алайда, графтық атақ 1551 жылы Герберт отбасына қайта берілді – оның немересі, сэр Уильям Гербертке, сэр Ричард Герберттің ұлына, ал Ричард Уильямның әкесінің заңды емес ұлы еді. Герберттер отбасы бүгінгі күнге дейін Пемброк графы атағын және басқа да атақтарды сақтап келеді.
When he died, his only child, Elizabeth Herbert, received the Herbert lands, including Raglan Castle, but not his title. However, his earldom did not pass to his younger brother, Walter Herbert, as it had already been merged into the Crown. The earldom would however be granted again to the Herbert family in 1551 as the tenth creation to his nephew, Sir William Herbert, the son of Sir Richard Herbert, an illegitimate son of William's father. The Herbert family today still retains the earldom of Pembroke, among others.