Кіріспе

Италиялық тарихшы Леандро Альберти (1479–1552) – итальяндық доминикан тарихшысы.

Өмір

Альберти Болоньяда дүниеге келіп, сонда қайтыс болды. Жастық шағында ол болониялық риторик Джованни Гарцонидің назарын аударды, ол оның тәлімгері болуға ерікті түрде ұсыныс жасады. 1493 жылы Доминикан орденіне кірді, ал философиялық және теологиялық білімін аяқтағаннан кейін оның досы, генерал-майстер, ферраралық Франческо Сильвестри, «Ferrariensis» деп аталған, оны Римге шақырды. Бұл еңбек көптеген басылымдардан өтіп, көптеген қазіргі тілдерге аударылды. Әулиелердің бірнеше өмірінен басқа, олардың кейбіреулері Папеброхтың «Acta Sanctorum» еңбегіне енгізілді, сондай-ақ Мадонна ди Сан-Лука және оған іргелес монастырь тарихын жариялады. Ол туған қаласының хроникасын («История ди Болонья» және т.б.) (Болонья, 1514, 1543) 1273 жылға дейін жазды. Оны Луцио Каччанемичи 1279 жылға дейін жалғастырды. Альбертидің даңқы негізінен оның «Descrizione d'Italia» (Болонья, 1550) кітабында, онда көптеген құнды топографиялық және археологиялық байқаулар бар екендігімен байланысты. Дегенмен, көптеген геральдикалық және тарихи фактілер пайдасыз, себебі Альберти сол тақырыпта Витерболық Анний жазған сынға түспеген еңбекке тығыз ілесіп қалды. Бұл еңбек итальян тілінде үш рет кеңейтілгеннен кейін 1566 жылы латын тіліне аударылды. Ол сонымен қатар 1499-1552 жылдардағы оқиғалар туралы хроника жазды және белгілі венециялықтардың эскиздерін жасады. Иоахим Фиоренің болжамдарын түсіндіруі және Венеция Республикасының бастауы туралы трактаты оның заманының тарихи сын ағымын көрсетеді. Ол замандас әдебиетшілердің көпшілігімен жақын дос болды, олар оған жиі кеңес сұрады. Ол ақын Джованни Антонио Фламинионың хаттарында жиі еске алынады, ол өлеңдерінің он кітабын осы монахқа арнады.