Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эппенштейннің Адалберосы (шамамен 980 – 28 қараша 1039) – Каринтия герцогы және 1011 немесе 1012 жылдан 1035 жылға дейін Верона маркграфы болған.
Adalbero of Eppenstein (c. 980 – 28 November 1039) was Duke of Carinthia and Margrave of Verona from 1011 or 1012 until 1035.
Өмірбаян
Адалберо Бавария графы Марквардтың ұлы болды, ол шамамен 970 жылы Эберсберг графы Адалбероның қызы Хадмудқа үйленді және Штирияның маркграфы ретінде билік жүргізді. 1000 жыл шамасында Адалберо әкесінен кейін Штирия маркгравы болды. Ол Беатрикске үйленді, ол Конрадиндер әулетінен шыққан Швабия герцогы Герман II-нің қызы және кейінірек Салиялық император Конрад II-нің қарындасы болған. 1011 жылы Салиялық герцог Конрад I қайтыс болғаннан кейін, неміс патшасы Генрих II Адалбероға Каринтияны иелік етіп берді. Адалбероның Каринтиядағы иеліктеріне Карниола маршы, Виндик маршы және Трентинодан Изонзо өзеніне дейін созылған Веронаның кең маршы кірді. Кейінгі герцог Конрадтың ұлы және мұрагері, Конрад Кіші әкесі қайтыс болғанда кәмелетке толмағандықтан ескерілмеді, соның салдарынан ащы қарсыласқа айналды. 1024 жылы Оттониндер әулеті император Генрих II-нің қайтысымен жойылды және Салиялық Конрад II оның орнына сайланды, осы кезде жағдай өзгерді. Бастапқыда Адалберо жақсы қарым-қатынас орнатуға тырысты, тіпті 1027 жылы Франкфурттағы синодта императордың қылыш ұстаушысы болып қызмет етті және 1028 жылы Пасхада Конрадтың ұлы Генрих III-ті Аахенде римдіктердің патшасы етіп таққа отырғызды. Алайда, 1035 жылдың 18 мамырында өткен сарайлық кеңестен кейін герцог Адалберо барлық лауазымдары мен иеліктерінен бас тартуға мәжбүр болды. Дегенмен, Конрадтың ұлы, патша Генрих III-нің кеңесшісі Фрайзинг епискобы Эгильберт ханзадаларға және Генрихтің өзіне осы шешімді мойындамауға кеңес берді. Осыған қарамастан, Адалберт герцогтығы мен Карантания маршын жоғалтты, бірақ герцогтық 1036 жылдың 2 ақпанына дейін бос тұрды. Ашуға булыққан ол Каринтиядағы Салиялықтарға қарсы қанды кек қайтару науқанына кірісіп, Гурктың Әйелі Сент Хемманың күйеуі Фризах графы Вильгельмді өлтірді. Соңында ол 1039 жылы қайтыс болған анасының Эберсбергтегі Бавария иеліктеріне қайтаруға мәжбүр болды. Каринтиядағы үлкен Эппенштейн иеліктері оның үлкен ұлы Марквард IV-нің қолында болды, оның ұлдары Лиутольд пен Генрих 1077 жылдан 1122 жылға дейін герцогтықты басқарды.
Adalbero was the son of the Bavarian count Markward of Eppenstein, who around 970 had married Hadmud, a daughter of Count Adalbero of Ebersberg and ruled as Margrave of Styria. About 1000 Adalbero succeeded his father as Styrian margrave. He was married to Beatrix, probably a daughter of Duke Herman II of Swabia from the Conradine dynasty and sister in law of the later Salian emperor Conrad II. Upon the death of the Salian duke Conrad I in 1011, the German king Henry II enfeoffed Adalbero with Carinthia. Adalbero's Carinthian dominions then included the March of Carniola, the Windic March and the rule over the vast March of Verona stretching from the Trentino up to the Isonzo River. Late Duke Conrad's son and heir, Conrad the Younger was a minor when his father died and therefore was not taken into account, becoming a bitter rival. The tide began to turn when the Ottonian dynasty became extinct with the death of Emperor Henry II in 1024 and the Salian scion Conrad II was elected his successor. Initially Adalbero sought a good relationship, he even acted as the emperor's swordsman at a 1027 synod in Frankfurt and during the coronation of Conrad's son Henry III as King of the Romans in Aachen at Easter 1028. However, after the court diet on 18 May 1035 Duke Adalbero was forced to renounce all his offices and fiefdoms. Nevertheless, the Freising bishop Egilbert, a councillor to Conrad's son King Henry III, advised the Princes and Henry himself to not recognise the deposition. Despite this, Adalbert lost his duchy and the march of Carantania, though the duchy would remain vacant until 2 February 1036. Furious, he began a bloody revenge campaign against the Salian liensmen in Carinthia, thereby killing Count William of Friesach, the husband of Saint Hemma of Gurk. Finally he had to retire to the Bavarian estates of his mother in Ebersberg, where he died in 1039. The large Eppenstein estates in Carinthia were held by his eldest son Markward IV, whose sons Liutold and Henry went on to rule over the duchy from 1077 to 1122.