Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мұхаммед Иқбалдың 1927 жылғы "Забур и Ажам" (زبور عجم, парсы псалмдары) – парсы тілінде жазылған, Үндістан субконтинентінің ұлы ақын-философы Аллама Иқбалдың философиялық поэзия кітабы. Ол 1927 жылы жарық көрді.
1927 poetry book by Muhammad Iqbal
Zabur i Ajam (زبور عجم, Persian Psalms) is a philosophical poetry book, written in Persian, of Allama Iqbal, the great poet philosopher of the Indian subcontinent. It was published in 1927.
Кіріспе
Зәбур и Ажамға матнави Гүлшан и Раз и Жадид және Бандаги Нама кіреді. Кітапта төрт бөлім бар. Бірінші екеуі классикалық үлгідегі ғазалдардан, ал қалған екеуі бірнеше ұзын өлеңдерден тұрады. Иқбал өзінің ішкі сенімдерін күшпен жеткізеді және оқырмандарды өзін-өзі тану және нығайту арқылы прогреске және өркендеуге ұмтылуға шақырады. Екі ұзын өлеңнің біріншісі – Гүлшан и Раз и Жадид (گلشن راز جدید, "Жаңа құпиялар бақшасы"). Ол Сад ад-Дин Махмуд Шабистаридің парсы тілінде жазған суфизм туралы трактаты – Гүлшан и Разға сілтеме жасайды. Мұнда Иқбал дискурсивті ойдың мәні, өзіндік және мәңгілік пен уақытша арасындағы қарым-қатынас сияқты философиялық мәселелер бойынша тоғыз сұрақ қойып, оларға жауап береді. Екінші өлең, Бандаги Нама (بندگینامه, "Құлдық кітабы") жеке адамның немесе қоғамның, әсіресе рухани бостандығын жоғалтуы мен оның салдарынан туындайтын жамандықтарды тақырыбына арналған. Ол бірнеше бөлімге бөлінген және құлдардың музыкасы мен өнерлері, олардың діни нанымдары және еркін адамдарды қайта құру өнері туралы айтады. Зәбур и Ажамда Иқбалдың парсы ғазалы өзінің ең жақсы деңгейінде көрінеді, ал урду ғазалы – Бал и Джибрилде. Осы кітапта да, басқа кітаптарында да Иқбал өткенді еске алуды, қазіргі уақытта жақсылық жасауды және болашаққа дайындалуды қажет етеді. Оның сабағы – адамның серпінді, іс-қимылға құштар, махаббат пен өмірге толы болуы керек. Ол, тіпті, поэзияның ешбір түрі ғазалдың күші мен жандылығымен теңесе алмайды екенін дәлелдейді.
Zabur i Ajam includes the mathnavi Gulshan i Raz i Jadid and Bandagi Nama. There are four sections. The first two are sequences of ghazals in the classical form and the other two are single long poems. Iqbal forcefully expresses his inner convictions and urges the reader to advance himself to achieve progress and prosperity by discovering and strengthening the self. The first of the two longer poems is the Gulshan i Raz i Jadid (گلشن راز جدید, "New Garden of Mysteries"). It alludes to the Gulshan i Raz, the treatise on Sufism written in Persian verse by Sa'd ad Din Mahmud Shabistari. Here Iqbal poses and answers nine questions on philosophical problems such as the nature of discursive thought, of the self, and of the relation between the eternal and the temporal. The subject of the second poem, the Bandagi Nama (بندگینامه, "Book of Servitude") is the loss of freedom, particularly spiritual freedom, of an individual or society, and its consequent evils. It is divided into several sections and touches on the music and other arts of enslaved people, their religious tenets and the art of reconstructing free men. In Zabur i Ajam, Iqbal's Persian ghazal is at its best as his Urdu ghazal is in Bal i Jibril. Here as in other books, Iqbal insists on remembering the past, doing well in the present and preparing for the future. His lesson is that one should be dynamic, full of zest for action and full of love and life. Implicitly, he proves that there is no form of poetry which can equal the ghazal in vigour and liveliness.