Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пьерфранческо Скарампи (1596 - 14 қазан 1656) - римдік католик ораториан және папаның өкілі.
Pierfrancesco Scarampi (1596 – October 14, 1656) was a Roman Catholic oratorian and papal envoy.
Ерте өмір және діни қызметке тағайындалуы
Скармпи 1596 жылы Монферрат маркизатында, қазіргі Пьемонт аймағындағы асыл Скармпи әулетінде дүниеге келді. Оның ата-анасы оны әскери карьераға бағыттаған, бірақ Рим сарайына сапар барысында ол діни өмірге шақырылғандай сезімге толы болды. Көп дұға жасағаннан кейін және рухани кеңесшісінің кеңесімен ол 1636 жылы Римдегі Сент-Филипп Нери ораториясына қабылданды.
Scarampi was born into the noble Scarampi family in the Marquisate of Montferrat, today a part of Piedmont, in 1596. He was destined by his parents for a military career, but during a visit to the Roman Court, he felt called to a religious life. After much prayer and with the advice of his confessor, he entered the Roman Oratory of St. Philip Neri in 1636.
Ирландиядағы елші
Ирландия католик конфедерациясының Римдегі өкілі Люк Уэддингтің өтініші бойынша папа VIII Урбан 1643 жылы Скарэмпиді Конфедерацияның Жоғарғы Кеңесіне көмекке жіберді. Скарэмпиді ирландтық католиктер жақсы қарсы алды. Ол қайда барса да, епископтар, дін қызметкерлері және ақсүйектермен кездесті. Оған әскери құрмет көрсетілді, зеңбіректер оқ атты. Килкенниге келгеннен кейін ол Конфедерацияның өмір сүруіне қауіп төндіретін негізгі мәселенің мүшелері арасындағы келіспеушілік екенін бірден байқады. Ол Кеңеске барлық келіспеушіліктерден сақтануға және өз діні мен елінің жауларымен ешқандай келісімге келмеуге шақырды. Кеңестің хатшысы Ричард Беллингс Скарэмпиге жаушылықты тоқтатудың себептерін түсіндірді. Скарэмпи дереу соғыстың жалғастырылуы керек екенін және ағылшындардың жаушылықты тоқтатуды қалау себебінің тек қана қазіргі қажеттіліктерін басу екенін көрсететін жауап берді. "Ирландиядағы қазіргі оқиғалар тарихы" еңбегінің авторы Скарэмпиді "өте қабілетті және түсінікті адам" деп сипаттайды. Ол қысқа мерзім ішінде Ирландияның әртүрлі ирландтық әулеттерінің шежірелерін жақсы білді, бұл оның зиялылығы мен еңбекқорлығын көрсетті, сондай-ақ ежелгі және қазіргі ирландтардың барлық іс-әрекеттерін мұқият бақылады, сондықтан ол бүкіл елдегі ең жақсы және ең нашар адамдарды білді. Жоғарғы Кеңес пападан Скарэмпиді архиепископ және апостолдық нунций дәрежесіне көтеруді өтінді, ал Ирландия епископтары оған сол кезде бос тұрған Туам архиепископтығын қабылдауын өтінді. Ол барлық құрметтен бас тартты және Уотерфордта оған дайындалған шатырдың астынан жүруден бас тартты. Ол Конфедерация күштерімен бірге Дунканнон қамалына қатысты, ал бекініс Әулие Патрик күні қарсаңында алынғанда, ол киеліге құрмет көрсету үшін бірден шіркеу салуға бұйрық берді және алғашқы қасиетті миссаны өткізді.
At the request of Luke Wadding, the agent at Rome for the Irish Catholic Confederation, Pope Urban VIII sent Scarampi to assist at the Supreme Council of the Confederation in 1643. Scarampi was well received by the Irish Catholics. Wherever he went he was met by the bishops, clergy, and nobility. He was received with military honours and firing of canon. On his arrival in Kilkenny, he immediately saw that the danger that threatened the existence of the Confederation was dissension amongst its members. He made an earnest appeal to the Council to avoid all dissension and to make no compromise with the enemies of their religion and country. Richard Bellings, Secretary of the Council, addressed to Scarampi a statement of the reasons in favour of a cessation of hostilities. Scarampi immediately gave an answer showing why the war should be continued, and that the English desired the cessation of hostilities solely to relieve their present necessities. The author of "Contemporary History of Affairs in Ireland" says that Scarampi was a "verie apt and understandinge man, and was receaved with much honour. This man in a shorte time became soe learned in the petegrees of the respective Irish families of Ireland, that it proved his witt and diligence, and allsoe soe well obsearved that all the proceedings of both ancient and recent Irish, that to an ince, he knewe whoe best and worst beheaved himself in the whole kingdome." The Supreme Council decided to supplicate the pope to raise Scarampi to the dignity of archbishop and Apostolic nuncio, and the bishops of Ireland entreated him to accept the Archbishopric of Tuam, which was vacant at the time. He declined all honours and refused to walk under the canopy prepared for him in Waterford. He was present with the Confederate forces at the siege of Duncannon, and when the fort was taken on the eve of St. Patrick, he ordered a chapel to be immediately erected in honour of the saint and celebrated the first Mass.
Римге қайта оралу
1645 жылы 5 мамырда Рим папасы Иннокентий X оны Римге қайтарды. Бас ассамблеямен қоштасып, ол барлық мүшелеріне көрсеткен мейірімдері үшін алғыс айтты және оларды нық бірлікте болуға тағы да шақырды. Ассамблея төрағасы, Скарэмпидің ирландтық мәселесі үшін бастан өткерген барлық қиындықтарды еске алғаннан кейін, «Католик дінінің аты Ирландияда сақталғанша, Скарэмпидің есімі махаббатпен еске алынып, құрметтеледі» деді. Апостолдық нунциу Ринуччиниді қабылдағаннан кейін ол Римге жолға шықты. Ол Римде өз қаражатымен білім беруді және қолдау көрсетуді ниеттенген бес ирланд жасын алып жүрді. Олардың арасында кейін Армағ архиепископы болған Оливер Планкетт те болды. Римге келген соң, ол Ирландиядағы үлкен еңбегі үшін Пападан алғыс пен мақтау алды.
On 5 May 1645, he was recalled to Rome by Pope Innocent X. In taking leave of the General Assembly, he thanked all the members for their kindness to him, and again urged them to be firmly united. The President of the Assembly, after referring to all the fatigues that Scarampi had endured for the Irish cause, said "that as long as the name of the Catholic religion remained in Ireland, so long would the name of Scarampi be affectionately remembered and cherished". After receiving the Apostolic nuncio, Rinuccini, he set out on his journey to Rome. He was accompanied by five Irish youths destined for the priesthood, whom he wished to educate and support at his own expense in Rome. Among these youths was Oliver Plunkett, later the martyr Archbishop of Armagh. On his arrival in Rome, he was thanked and praised by the pope for the great work he had done in Ireland.
Римдегі қызметі және өлімі
1656 жылы Римде қара өлім басталганда, ол лазареттегі науқастарға қарауға рұқсат сұрады. Ол өзі де ауруға шалдығып, қайтыс болды. Ерекше рұқсатпен ол Аппий жолындағы Санти Нерео және Ахиллео базиликасында, кардинал Барониусқа тиесілі шіркеуде жерленді. Папа Бенедикт XIV Киелі сарайдың басшысына Ораторияның әкелеріне Скармпи туралы жазганда және оның суреттерінде «Құрметті» атағын беру керектігін жеткізуді бұйырды.
When the black plague broke out in Rome in 1656, he asked to be allowed to attend the sick in the lazaretto. He caught the sickness and died. By special permission, he was buried in the Basilica of Santi Nereo e Achilleo on the Appian Way, the titular church of Cardinal Baronius. Pope Benedict XIV commanded the Master of the Sacred Palace to make known to the Fathers of the Oratory that the title of Venerable was to be given to Scarampi when writing about him and on his pictures.