Кіріспе

1814 жылғы "Мемлекеттік қасірлік туралы" заң (54 Geo. 3. c. 146) – Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігі Парламентінің қабылдаған заңы. Бастапқыда мемлекеттік қасірлік жасаған ер адамға (монета соғу немесе жалған монета дайындаудан басқа) міндетті жаза – асылу, кесіп-кесу және төрт бөлікке бөлу еді. 1814 жылғы заң бұл жазаны өзгертіп, асылу арқылы өлім жазасын, одан кейін денені төрт бөлікке бөлумен алмастырды. 1870 жылғы Мүлікті тәркілеу туралы заң (Англияда) және 1949 жылғы Қылмыстық әділет (Шотландия) заңы (Шотландияда) арқылы заңға түзетулер енгізілді, соның салдарынан жаза тек асылуға дейін қысқартылды, ол кісі өлтіру үшін қолданылатын атқару тәсілі еді. Әйелдерге қатысты бастапқы жаза – оларды атқару орнына алып барып, тірідей өртеу еді. Ұлыбританияда 1790 жылғы "Мемлекеттік қасірлік туралы" заңмен, ал Ирландияда 1796 жылғы "Әйелдердің мемлекеттік қасірлігі туралы" заңмен өртеу жазасы жойылды. 1814 жылғы заң патшаға балама атқару тәсілін – басын кесуге рұқсат берді, ол 1973 жылға дейін жойылмады (бірақ одан көп бұрын қолданыстан шығып қалған). 1998 жылғы Қылмыс және тәртіпсіздік туралы заңмен заңға өзгерістер енгізілді, нәтижесінде өлім жазасы жойылды және соттың қаулысы бойынша өмір бойы бас бостандығынан айыру жазасымен алмастырылды. Осы заң бойынша соңғы атқару 1946 жылы Уильям Джойстың Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үшінші рейхке көмектескені үшін жасалды. Ескеріңіз, монета соғу немесе монетаны кесу үшін ешқашан асылу, кесіп-кесу және төрт бөлікке бөлу жазасы болған емес (бұл 1832 жылға дейін мемлекеттік қасірлік болып саналды). Бұл қылмыстың жазасы қарапайым мемлекеттік қасірлікке тең болды, яғни ер адамдар атқару орнына апарылып, асылып, ал әйелдер жазаланбай тірідей өртеліп жіберілді. Мөрлерді және Корольдік қолтаңбаны жалған жасау үшін, басқа мемлекеттік қасірлік түрлері сияқты, 1832 жылы өлім жазасы жойылды, бірақ ол әлі де мемлекеттік қасірлік болып саналды.