Мэри Линкольн: Бостондық ас әйгілі шебері және рецепттер авторы
Mary Johnson Bailey Lincoln
Мэри Линкольн: Бостондық ас үй шебері, «Домашар ғылымы» қозғалысының негізін қалаушы. Тамақ дайындаудың ғылыми негіздерін зерттеген, танымал рецепттер авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мэри Джонсон Бейли Линкольн (8 шілде 1844 – 2 желтоқсан 1921) – Бостон қаласындағы ықпалды аспаздық шебері және аспаздық кітаптардың авторы. Ол күйеуі тірі кезінде және жарияланған еңбектерінде миссис Д. А. Линкольн деген атпен танысты; күйеуі қайтыс болғаннан кейін Мэри Дж. Линкольн деген атты қолданды. Америка Құрама Штаттарындағы «Үй шаруашылығы ғылымы» қозғалысының негізін қалаушылардың бірі саналады және тағам дайындаудың ғылыми және тағамдық негіздерін алғаш болып зерттеді.
Mary Johnson Bailey Lincoln (July 8, 1844 – December 2, 1921) was an influential Boston cooking teacher and cookbook author. She used Mrs. D. A. Lincoln as her professional name during her husband's lifetime and in her published works; after his death, she used Mary J. Lincoln. Considered one of the pioneers of the Domestic Science movement in the United States, she was among the first to address the scientific and nutritional basis of food preparation.
Ерте өмір
Массачусетс штатының Оңтүстік Атлеборо қаласында туған ол, әкесінің жеті жасында қайтыс болуына байланысты отбасының қаржылық жағдайына көмектесті. 1864 жылы ол Нортон, Массачусетс штатындағы Уиттон әйелдер семинариясын бітірді, қазір ол Уиттон колледжі деп белгілі.
Born in South Attleboro, Massachusetts, she contributed to the family income due to the death of her father when she was aged seven. In 1864 she graduated from the Wheaton Female Seminary, Norton, Mass., now known as Wheaton College.
Бостондық аспаздық мектеп
Бостондық аспаздық мектеп 1879 жылдың көктемінде құрылғанда Мэри Линкольн оның алғашқы мұғалімі болуға шақырылды. Кейін ол былай деп еске алды: "Мен бұл ұсынысты қарастырудан бас тарттым, себебі мен тамақ пісіре алатынымды білсем де, аспаздық мектептер туралы ештеңе білмейтін едім. Бұл мәселе тоқтатылып, Мисс [Жоанна] Суини мұғалім ретінде жұмысқа алынды". 1879 жылдың қараша айында оған Мисс Суиниден сабақ алу және Мария Парлоаның көпшілік алдындағы демонстрациялық лекцияларына қатысу мүмкіндігі ұсынылды, одан кейін ол "алты айға айына 75 доллар жалақымен сабақ беруге" жұмысқа қабылдануы керек еді. Бұл өте кеңпейіл ұсыныс болды, және басқалар маған осылай сенім артса, мен міндетті түрде тырысып бақылауым керек деп ойладым, сондықтан мектепті бір айға сынап көруге келістім.
When the Boston Cooking School was founded in the spring of 1879, Mary Lincoln was invited to become its first teacher. As she later recalled, "I refused to consider the proposition, for while I knew that I could cook, I knew nothing about cooking schools. The matter was dropped and Miss [Joanna] Sweeney was engaged as a teacher." In November, 1879 she was offered the opportunity to take lessons from Miss Sweeney and attend the public demonstration lectures by Maria Parloa, following which she would be engaged "to teach for six months at a salary of $75 per month. This was a most generous offer, and I felt that if others had so much confidence in me I certainly ought to be willing to try, and I consented to take the school a month on trial. "
Ас дайындайтын кітаптар мен жазу
Бостондық аспаздық мектепте оқыған жылдары ол зерттеулер жүргізіп, 1884 жылы Робертс Бразерс фирмасының Бостон баспасынан шыққан «Линкольн ханымның Бостондық аспаздық кітабы: тамақ пісіруде не істеу керек және не істеуге болмайды» деген кітабын жазды. Кейін ол: «Бұл, ең алдымен, оқушыларымызға оқулық қажеттігін қанағаттандыру және рецепттерді көшіруден арылу үшін жасалды» деп атап өтті. Линкольн ханым кітабын «тек рецепттер жинағы ғана емес, сонымен қатар физиологияның, тағам химиясы мен философиясының жеткілікті түрде қамтылған кітабы» деп бағалады, осылайша әрбір қағиданы балаға түсінікті, ересек санаға қызықты етуді көздеді.
During her years at The Boston Cooking School, she researched and wrote Mrs. Lincoln's Boston Cook Book: What to Do and What Not to Do in Cooking, published by the Boston firm of Roberts Brothers in 1884. She later observed, "This was done primarily to meet the need of a textbook for our pupils and save the copying of recipes " Mrs. Lincoln touted her book as “not only a collection of recipes,” but a book “which shall also embody enough of physiology, and of the chemistry and philosophy of food, to make every principle intelligible to a child and interesting to the mature mind.”
1885 жылы, әпкесінің қайтысынан кейін, Линкольн ханым мектептен кетіп қалды. Алайда, ол жас қыздардың біліміне деген қызығушылығын тоқтатпады. Ол 1889 жылға дейін Массачусетс штатының Аубурндейл қаласындағы Ласселл семинариясында (қазіргі Ласселл колледжі) сабақ берді. Жаңа Англия әйелдерінің баспасөз қауымдастығының белсенді мүшесі болған ол, журнал үшін «Күнделікті» атты синдикаттық бағананың асхана редакторы және авторы болды. Одан өзге, ол басқа мерзімді басылымдарға материалдар жазып, кітаптар шығарды және азық-түлік және аспаздық жабдықтар компаниялары үшін көптеген жарнамалық буклеттер жасады. Оның мәртебесі мен даңқының арқасында ол көптеген өнімдерге, соның ішінде өзінің жеке компаниясы – Бостон қаласындағы Линкольн ханымның нан пісіру ұнтағы компаниясына қолдау көрсетті. Ол 1921 жылы миға қан құйылудан қайтыс болғанға дейін аспаздық және журналистика салаларында белсенді қызмет етті.
In 1885, following the death of her sister, Mrs. Lincoln resigned from the school. Her interest in the education of young women continued, however. She subsequently taught at the Lasell Seminary (now Lasell College) in Auburndale, Massachusetts until 1889. An active member of the New England Woman's Press Association she was the culinary editor and wrote the syndicated column “Day to Day” for the magazine. In addition, she wrote for other periodicals, published books, and devised a large number of advertising pamphlets for food and cooking equipment companies. Due to her status and fame, she provided endorsements for a range of products including her own company, Mrs. Lincoln's Baking Powder Company of Boston. She remained active in the culinary and journalism fields until her death from a cerebral hemorrhage in 1921.