Кіріспе

Британдық ғалым және жазушы Джон Кейси (1939 жылы туған) – британдық ғалым және The Daily Telegraph газетінде жазады. Ол Роджер Скрутонның «ұстазы» деп сипатталған, сондай-ақ Кембридж университетінде ағылшын тілінен бұрынғы лекторы және Гонвилл және Каиус колледжінің бұрынғы лекторы және өмір бойына мүшесі болған. 1975 жылы Скрутонмен бірге Консервативті философия тобын құрды. Питерхауз колледжінің мүшесі болмаса да, ол Кембриджтің оңшылдарының құрамына кірді, оған Сельвин, Гонвилл және Каиус, сондай-ақ Христос колледждерінің ғалымдары да кірген. 1975-1979 жылдар аралығында «The Cambridge Review» журналының редакторы қызметін атқарды.

Кембридж

Джон Кейси Бристольдегі Сент-Брендан колледжінде ирландтық христиан бауырластармен тәрбиеленді, содан кейін Кембридждегі Кингс колледжінде оқыды, онда ағылшын тілі пәнінен емтиханның екі бөлігінде де үздік нәтиже көрсетті. Кейін ол Гонвилл және Каиус колледжінде ағылшын тілінен лекция оқуға оралды. Ричард Кокетт Кейсиді Кембридждегі жас консерваторлардың бір буынына нақылдаған ұстаз деп сипаттады.

Сын-пікір тілі

"Сын-пікір тілі" бастапқыда Кейсидің докторлық диссертациясы болған. Кейси сындық бағалау объективті екенін, себебі сындық аргументтер рационалды екенін айтты. Олардың рационалды болуының себебі – олар міндетті түрде құндылықтар туралы бағалаулар болмаса да, "критериологиялық" тұрғыдан оларды қамтитын қарастыруларға байланысты. Мысалы, егер өлең сезімтал болса, "критериологиялық" тұрғыдан алғанда, ол жас екенін білдіреді. Кристофер Рикс бұл кітап туралы: «Егер философтар осы мәселені түсіндірсе, біз, ақыры, сынды рационалды процесс ретінде негіздеудің ықшам, нақты және адамгершілікке толы дәлелін аламыз» деп жазды.

Жалған қасиеттер

Кейси "мәжүси қасиеттерді" классикалық Грекия мен Римнің "еріншекті, мақтанды этикалық дәстүріне" жататындар деп атады. Христиандық қасиеттерден өзгеше, мәжүси қасиеттер өзіне деген құрмет, дүниелік құндылықтар және өмірде сәттілікке жетуді қамтиды. Кейси физикалық батылдықты да мәжүси қасиет деп атады, "оның басты себептері – отансүйгіштік және ар-намысқа құштарлық". Бұл мәжүси қасиеттерді сипаттау моральдық дәстүрді күшейту және жақсы ниетті қастерлеген Канттың идеяларына қарсы тұру мақсатымен жасалды.

Журналистика

Кейси The Spectator, Sunday және Daily Telegraph, Daily Mail және Evening Standard газеттеріне тұрақты үлес қосып келген. Оның ерекше қызығушылығы – шетелдік талдамалар, ол Жапония, Ирак, Иран, Сирия және Бірмадан жазған. Оның мақалаларында Латын Америкасының азаттық теологтарымен, Ливанның «Хезболла» тобымен және Иранның Ұлы аятоллаларымен сұхбаттары жарияланған. Ол исламға көңіл жарыққан, түсіндіру мақалаларының авторы болды. Солтүстік-Батыс Пәкістанда талибандармен кездейсоқ кездесуі нәтижесінде, олар Кейсиді Ауғанстанда қонаққа шақырды, мұның себебі оны Осама бен Ладенмен таныстыру мүмкін еді; бірақ ол бұл шақыруды қабылдамады. The Cambridge Review редакторы ретінде Кейси саясат, дін және мәдениет бойынша консервативті философиясын білдірді. 1976 жылы ол әлеуметтік инженерияға және қазіргі білім беру саясатының теңдікке ұмтылуына қарсылық танытты, мүмкіндіктер теңдігінің идеалдарын іске асыру отбасының құрылымын қиратуға әкеледі деп мәлімдеді. 1977 жылы ол бір жынысты колледждерді қорғады және үкіметтің университеттің білім беру саясатын саяси негізде өзгерту құқығына қарсы тұрды. Кейси сондай-ақ консервативті католик көзқарасын Триденттік миссаның тоқтатылуын қатаң сынап, Жаңа рәсімді либералдық деп айыптады және консервативті жандарға жоғарыдан таңылған деп бағалады. 1978 жылы Папа Павел VI қайтыс болғаннан кейін Кейси шіркеудің үшінші әлем елдерінен папа сайлау туралы ұсынысына қарсы шықты. 1979 жылы Норман Сент Джон Стевас Папа Иоанн Павел II-де «Мәсіхтің бір бөлігі» бейнеленгенін мәлімдегеннен кейін, Кейси бұған қарсы шығып, Папаның билігі адамның жеке қасиеттеріне емес, оның лауазымына байланысты екенін айтты. Кейси сондай-ақ «Нақты сенім жүйесіне тәуелсіз «әдептік билік» деген нәрсе жоқ. Папа тек оның билігін мойындайтын және оның сенімдерін бөлісетін адамдарға ғана билік ете алады» деді. The Cambridge Review журналында алғаш рет жарияланған жазушылардың арасында Гавин Стамп, Роджер Скрутон, Чарльз Мур, Оливер Летвин және Адаир Тернер болды.

Солсбери рецензиясының дау-дамайлары

1977 жылы Кейси 1976 жылғы «Расалық қатынастар туралы» заңға нәсілдік жеккөрушілікті қоздырудағы «қасақана ниет» талабын жоюына шабуыл жасады. Ол бұл талаптың сөз бостандығын қорғау екенін, ал нәсілдік мәселе – «барлық басқа саяси мәселелер сияқты», «ұқсас рационалды талқылау мүмкіндіктері мен шектеулеріне» ие саяси мәселе екенін мәлімдеді. 1978 жылы Кейси либералдық дәстүрге негізделген либералдық миф ретінде расизмге қарсы идеологияны сынады, бұл дәстүр Роберт Нозиктің тілге, қоғамға және тарихқа байланысы жоқ «минималды мемлекетіне» әкелді. Ол сондай-ақ, расизмге қарсы идеология ұлтшылдықтың күшін ескермейтіндіктен, нақты әлемді бейнелемейтінін айтты. Кейси Ирландия, Израиль және Африканың отарсыздануы жағдайларын қазіргі ұлтшылдықтың мысалдары ретінде келтірді және Еуропа елдері демократиялық үрдістер күшейген сайын ұлтшыл бола түсті деп мәлімдеді. Ең бастысы, Кейси либерализмді азаматтың мемлекетке адалдығын жеткілікті түсіндірмегені үшін сынады, себебі ол патриотизмді және «институттардың сабақтастығын, ортақ тәжірибені, тілді, дәстүрді және туыстықты» «тамырсыз жекелеушілікке» басымдық беріп елемеді. Кейсидің «Солсбери шолуында» жарияланған «Бір ұлт: Раса саясаты» атты мақаласында Ұлтастық достастықтан келген иммигранттарды елге қайтару мәселесі талқыланды. 2011 жылы The Observer газетінің Лео Робсон «Кейси бұрын-ақ «Бір ұлт: Раса саясаты» лекциясында айтылған сияқты идеялардан бас тартқан» деп хабарлады. Кейси The Spectator журналында бұл мақаланы «ақылсыз және адамдыққа сыймас» деп сипаттап, оны жоққа шығарды.

Паскаль Ху Тведі құтқару

1988 жылдың ақпан айында Кейси Мандалайда (Бирма) бір студентпен кездесті, себебі оған Джеймс Джойсты жақсы көретінін естіген еді. Одан кейін көп ұзамай, Паскаль Ху Тве (шалқардағы бір тайпаның мүшесі) мыңдаған адамдармен бірге сәтсіз көтеріліске қатысқандықтан, джунглиге қашуға мәжбүр болды. Ол Кейсиден көмек сұрады, Кейси күзетшімен бірге Тайланд шекарасына сапар шегіп, Ху Тведі Англияға жеткізуге қол жеткізді. Кейін Ху Тве Кембридж университетіне оқуға түсіп, осы оқиғаны "Жасыл жын-перілер елінен" атты кітабында баяндады. Кітап 2002 жылы Кирияма сыйлығын жеңіп алды, ал француз тіліне аудармасы 2009 жылы Францияда жарық көрген ең үздік шетелдік беллетристикалық еңбек сыйлығына ие болды.

Өмірден кейінгі өмірлер: Көк, тозақ және тазарту орнына арналған нұсқаулық

Бұл кітап ежелгі египеттіктерден бастап, Месопотамиялықтар, ежелгі гректер мен римдіктер, христиандар мен мұсылмандарға дейін, сонан соң ХХ ғасырға дейінгі өмірден кейінгі өмір туралы теорияларды қарастырады. Әдеби сыншы Джеймс Вуд кітапты шолуында "магнум-оппстың тынышталған құштарлығы" деп сипаттап, ал Кейсиді "язықша" жазады, "жасы ұлғайған сайын консервативтігі азая түскен адамның қызықты бейнесін" көрсетеді.

Мақалалар

"Гегельдің эстетикасы", TLS, 1976 ж. "Оксфордтық марксистер мен Кембридждік сыншылар (Терри Иглтон туралы)", TLS, 1977 жылдың мамыр айы. "Традиция және билік" Морис Коулинг (ред.), Консервативті эсселер (Лондон: Cassell, 1978), 82–100 б. Т. С. Элиот: Тіл, шыншылдық және өзіндік, Британ академиясы Чаттертон лекциясы, 1979 ж. "Бір ұлт: нәсіл саясаты", The Salisbury Review, 1 том, № 1, 1982 жылғы қазан, 23–28 б. "Өлілерге қарыздылық сезімі қалай болу мүмкін?", The Salisbury Review, 2 том, № 3, 1983 жылғы сәуір, 4–6 б., Роджер Скрутон (ред.), Консервативті ойлар: The Salisbury Review-дан эсселер (Лондон: The Claridge Press, 1988), 173–180 б. "Таймс газетімен не келіспейміз?", The Spectator, 1987 жылғы наурыз. "Бірма кештері", The Spectator, 1988 жылғы қыркүйек. "Газза және басқа да қасиетті тұлғалар", Evening Standard, 1990 жылғы тамыз. "Сенушілер арасында (Никарагуа)", Sunday Telegraph, 1991 жылғы сәуір. "Рияқорлық: ол – сіз бе?", The Independent, 1991 жылғы қараша. "Көлдегі жаулар (Бирма)", Independent Magazine, 1991 ж. "Майкл Оукшотт", TLS, 1991 жылғы наурыз. "Еңбек етпейтін ерінге қараңдар", The Spectator, 1993 жылғы қараша. "Куба – иә, бірақ...", Sunday Telegraph, 1993 ж. "Неліктен исламнан қорқу керек?", Daily Telegraph, 1994 жылғы шілде. "Классиканың тамыры", Sunday Times Culture, 1994 жылғы наурыз. "Өкінішсіз жауынгерлер (Жапония)", Telegraph, 1995 ж. "Қатты есірткіні заңдастыру керек", Daily Mail, 1995 жылғы мамыр. "Канон олардың оң жағында", TLS, 1995 жылғы қараша. "Фундаментализм дәуіріндегі өнер", TLS, 1996 жылғы маусым. "Джон Кейси Хезболламен сұхбаттасады", The Spectator, 1997 жылғы мамыр. "Египет Хатешпсут қырғынынан кейін", Daily Telegraph, 1998 жылғы қаңтар. "Католик балалық шақтың естеліктері", Daily Telegraph, 1998 жылғы сәуір. "Кубаның нағыз діні", The Spectator, 1998 жылғы қаңтар. "Гаванадағы гомосексуалдар", The Spectator, 1998 жылғы тамыз. "Алыс павильондар (Талибанмен кездесу)", The Spectator, 2000 жылғы сәуір.