Кіріспе

Навахо скауттары 1873 және 1895 жылдар аралығында АҚШ армиясының үнді скауттарының құрамында болды. Әдетте, скауттар Форт-Уингейтте алты айлық мерзімге тіркелді. 1873-1885 жылдар аралығында әдетте бірліктерге оннан жиырма беске дейін скауттар бекітілді. АҚШ армиясының мәліметтеріне сәйкес, 1886 жылғы Джеронимо науқанында генерал Нельсон А. Майлз далаға 5000 адамдық күшпен шықты, оның ішінде шамамен 150 навахо скауты үш компанияға бөлінген. 1891 жылы олар үш жылға әскери қызметке алынды. Скаут ретінде жұмыс істеген навахолар 1895 жылы армияның тұрақты бөлімшелеріне қосылды. Кем дегенде бір адам жиырма бес жылдан астам үзіліссіз қызмет еткен.

Әскерге шақыру

300-ден 400-ге дейін навахо тайпасының өкілдері үнді скауттары ретінде қызмет етті. Олардың көпшілігі резервацияның оңтүстік-шығыс бөлігінен және шахматтақ аумағынан келген. 1920-1940 жылдар аралығында 125-тен астам навахо скауттары немесе олардың жұбайлары зейнетақы алды. Навахо тайпасының ұзақ жорығынан кейін армиялық құжаттарда 8-ші атқыштар полкінің майоры Уильям Редвуд Прайс 1871 жылғы сәуір айында Форт-Уингейттен Форт-Апачеге саяхатқа 15 навахоны алып кеткені, бірақ олар "скауттар" емес екені көрсетілген. 1873 жылғы қаңтарда Нью-Мексико территориясында "50 үнді скаутын жұмысқа алуға және босатуға" рұқсат берілді. Майор Прайс Форт-Уингейттегі алғашқы әскери қызметке кем дегенде 25 навахоны жұмысқа алды және олар 1873 жылғы тамыз айында босатылғанға дейін өте қарбалас болды. Скауттардың көпшілігі резервацияның оңтүстік-шығыс бөлігінен және шахматтақ аймағынан келген. Кейбір ер адамдар қызметін қайтадан жалғастырды. Навахо тайпасының өкілдері Марианоның, егер олар скаут болғысы келмесе, резервация емес жерден кетуге мәжбүр болатынын айтқандығын хабарлады, сондықтан олар скаут болуға келісті. 1876 жылғы 21 қарашада подполковник П. Т. Суэйн Нью-Мексико округіне "соңғы скауттарды (табып алу) үшін бас маршал Марианомен кездескенін" хабарлады. 1877 жылғы 1 маусымда 9-шы кавалерияның лейтенанты Генри Райт "21 навахо үндісін скауттар ретінде таңдап алды, оларды жұмысқа түсуге ниет білдірген шамамен 100 адамнан іріктеді, олар жас және қабілетті, жақсы атқа мінген ерлер еді". Армия 1895 жылға дейін навахо тайпасының өкілдерін барлаушы ретінде пайдаланды.

Үнді соғыстары

Форт-Вингейттегі барлаушылар 1876 жылдан 1880 жылға дейін Викторионың апачи батырларымен күресті. 1877 жылы олар Нью-Мексикодағы Флорида тауларында болған шайқасқа, ал 1879 жылы Лас-Анимас өзеніндегі шайқасқа қатысты. Лейтенант Генри Райт және скаут Хосе Чавес 1877 жылғы әрекеттеріндегі батылдығы үшін мақталып, соңғысы 1891 жылы Форт-Вингейтте әлі де армияда болды. 1881 жылдан 1886 жылға дейін генерал Джордж Крук Юх, Нана және Джеронимоны табу үшін навахо барлаушыларын пайдаланды. Генерал Нельсон А. Майлз 150 навахоны майданға жіберді. Осы төрт айлық әскери есептерден офицерлердің оқиғалардың навахолық нұсқасына көбірек сенгені көрінеді. 1891 жылы 60-тан астам қарулы хопилер өз балаларын интернат мектебіне жібермеу үшін соғысуға дайын болғанда, навахо барлаушылары армиямен ынтымақтасты. 1891 жылғы әскери есепте хабарлаушы офицердің 1853 жылдан бері навахоларды білгені және Бенджамин Бонневиллдің 1857 жылғы апачтарға қарсы экспедициясында 50 навахоға қолбасшылық еткені, олардың достығына толық сенімді болғаны туралы мәлімет бар. 1920 жылдардың соңында барлаушылар зейнетақы алуға құқылы болды. Көптеген адамдар лақап аттармен тіркелді және босату құжаттарын жоғалтқан. Бұл адамдар өз қызметтері туралы куәліктер берді және 1920 жылдардың соңынан 1940 жылдардың басына дейін Crown Point үнді агенті S. F. Stacker және зейнетақы сарапшысы C. R. Franks-ке басқаларға кепілдік берді.