Кіріспе
Ислам діни мұралары – Исламның қасиетті мұралары (Mukaddes emanetler), сондай-ақ қасиетті мұралар деп те аталады, олар жиынтығында Қасиетті Сенім деп танылады. Бұл мұралар 16 ғасырдан 19 ғасырдың соңына дейін Осман сұлтандарына жіберілген діни заттардан тұрады. Сұлтан Селім I (1517) Араб әлемін бағындырғаннан кейін, халифат жеңілген Аббасидтерден Осман сұлтандарына көшті. Ислам пайғамбары Мұхаммедтің соңғы Аббасид халифасы Мутаваккил III сақтаған жолбарысы Селім I-ге сыйға тартылды. Мұхаммедтің, оның ізбасарларының және Мұхаммедке қатысты деп есептелетін басқа да заттардың түрлі мұралары Стамбулдағы Топкапы сарайына әкелінді және осы күнге дейін сол жерде сақталып тұр. Мұралар сарайдың үшінші ауласында орналасқан, бұрынғыда сұлтанның жеке палаталары болған құпия палаталарда сақталады. Дестималдық бөлмеде Ыбырайымның құмырасы, Жүсіптің тұлпары, Мұсаның таяғы және Дәуіттің қылышы орналасқан. Жолбарыс шамамен екі метр ұзын, қара жүннен тігілген және ішкі жағы кремі түсті матамен астарланған. Дәстүр бойынша, сұлтан, оның отбасы және сарай өкілдері жыл сайын Рамазан айының он бесінші күні жолбарыстың алдына барып, оған құрмет көрсеткен. Жолбарыстың бір түймесі гүл суына малынған. Гүл суының тамшылары ыдыстарға құйылып, олар маңызды адамдарға сыйға берілген. Бұл су "Бақытты жолбарыстың суы" (Hırka ı Saadet Suyu) деп аталды және керемет қасиеттері бар деп есептелді. Салтанатты рәсімнен кейін сұлтан жолбарысты қырық кішкентай қапқа (бохта), кішкентай алтын қорапқа, содан кейін үлкен алтын қорапқа орап, оны күміс торы бар шатырдың астына, келесі жылға дейін сақтап қойды.
The Islamic Sacred Relics (Mukaddes emanetler), also known as the Holy Relics, known collectively as the Sacred Trust, consist of religious relics sent to the Ottoman Sultans between the 16th century to the late 19th century. With the conquest of the Arabic world by Sultan Selim I (1517), the Caliphate passed from the vanquished Abbasids to the Ottoman sultans. The Islamic prophet Muhammad’s mantle, which was kept by the last Abbasid Caliph Mutawakkil III, was given to Selim I. The various Relics of Muhammad, his followers, and other items purportedly associated with Muhammad were brought to Topkapı Palace in Istanbul, where they remain to this day. The relics are housed in the former private chambers of the sultan, the Privy Chambers, which are located in the Third Courtyard of the palace. The Destimal Chamber is the room in which Abraham's Pot, Joseph's Turban, Staff of Moses, David's Sword, The mantle is almost two yards long and made of black wool lined with a cream colored fabric. Traditionally the mantle was visited by the sultan, his family, and the court during a ceremony on the fifteenth day of Ramadan each year. A button of the mantle was dipped in rose water. Drops of the rose water were poured into pitchers which in turn were given to important people. This water was called the Water of the Blessed Mantle (Hırka ı Saadet Suyu) and was purported to have miraculous qualities. After the ceremony, the sultan had the mantle packed back into its forty bohças, the small golden box, the other bohças and then into the large golden box which itself was placed under the silver latticed canopy until next year.
Қасиетті байрақ
Екінші маңызды жәдігер – Мұхаммедтің қасиетті туы (Санчак-ы Шериф, сөзбе-сөз «Асыл Ту»). Бұл – Мұхаммедтің өзіне тиесілі немесе оның заманында пайда болған ту деп есептеледі. Осман империясының осы жәдігерге қалай қол жеткізгені туралы пікірлер әртүрлі. Ту алғаш рет 1593 жылы Австрия Габсбургтарына қарсы шайқаста, ал 1594 жылы Венгриядағы соғыста қолданылған. 1595 жылы ту Топкапы сарайында болды. Мехмед III туды алып, 1596 жылы Эгер қамалын басып алғаннан кейін, ол Осман әскерлері үшін жеңістің символына айналды. Туды кейде әскерлерді жігерлендіру және жеңіске қол жеткізу үшін шайқасқа алып шығатын. Сұлтан туды қораптан алып, таяққа бекітетін. Ол оны қасиетті жәдігерлер бөлмесінен тақ бөлмесіне алып өтетін, ал шенеуніктер «Аллаху Акбар!» деп дауыстайтын. Содан кейін ту тақ бөлмесінен Бақыт қақпасына жеткізіліп, онда қойылды. Ұлы визир туды тақ бөлмесіндегі рәсімде сұлтаннан қабылдайтын. Ұлы визир мен шейхулислам куә болғанда, сұлтан қасиетті туды сүйіп, оны үлкен визиріне тапсырып, былай дейтін: «Мен қасиетті туды сенің қолыңа сеніп, сені Құдайға сеніп тапсырамын. Ол – сенің көмекшің болсын!» Шайқас аяқталғаннан кейін ту сол жолмен қайтарылатын, сұлтан оны бөлмеге алып барып қорапқа қоятын, ал Құран аяттары оқылып, құрбандық шалынатын. Ту 1651 жылы янычерлердің көтерілісі кезінде және 1826 жылы соңғы рет қолданылды.