Жон Жозеф Жессинг: Неміс-американ ділмесі, қасиетті әке және білім берушінің өмірі
Joseph Jessing
Жон Жозеф Жессинг – американдық неміс иммигранты, қатарлық дін қызметкері, католик балалар үйлері мен білімінің негізін қалаушы. Жозефинум колледжін құрған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Джозеф Джессинг (17 қараша 1836 – 2 қараша 1899) – Германиядан Америкаға көшіп келген, АҚШ-та католик дін қызметкері болған және католиктердің жетімдер үйлері мен католик білімі саласындағы алғашқылардың бірі. Ол 1888 жылы Огайо штатының Колумбус қаласында Иосифиний атындағы Папалық колледжін құрған.
John Joseph Jessing (November 17, 1836 – November 2, 1899) a German American immigrant, who became a Catholic priest in the United States, and was a pioneer in Catholic orphanage work and Catholic education. He was also the founder of the Pontifical College Josephinum in Columbus, Ohio, in 1888.
Туу және балалық шақ
XIX ғасырдың басында жас неміс Джон Уильям Джессинг Голландия шекарасына жақын Штудтлоннан Анна Мария Шлюземаннға үйленді. Анна Джонның екінші әйелі болды. Ол аяқ киім жасаушы Энгельберт Шлюземанның қызы еді, ал күйеуі де осы кәсіппен айналысты. Осы одақтан үш бала дүниеге келді, соның ішінде 1836 жылдың 17 қарашасында Пруссиядағы Мюнстер қаласындағы No. 4 Kleiboltengasse мекенжайында Джон Джозеф туды. Вильгельмина Франсис (1839 жылдың 31 желтоқсаны – 1940 жылдың 4 қыркүйегі) және Бернард Энтони Уильям (1841 жылдың 12 тамызы – 1869 жылдың мамыр айы) атты балалары өмір сүрді. 1840 жылы Джозефтің әкесі Джон Уильям қайтыс болды, осылай жас отбасы жетім қалды.
In the early 19th century, a young German named John William Jessing married Anna Maria Schlusemann of Stadtlohn near the Dutch boundary. Anna was John's second wife. She was the daughter of Engelbert Schlusemann, a shoemaker, the trade in which her husband also was engaged. Three children were born of this union, including John Joseph, born on November 17, 1836 at No. 4 Kleiboltengasse in Münster in Prussia. A daughter, Wilhelmina Frances lived (December 31, 1839 September 4, 1940) and a posthumous son, Bernard Anthony William lived (August 12, 1841 May 1869). In 1840, Joseph's father, John William, died leaving a very young family.
Ерте жылдары және Пруссия әскерінде қызмет етуі
Бала кезінде Джессинг баспаханада жұмыс істеді, анасы мен екі бауырын асырау үшін, себебі оның әкесі Джессинг төрт жасқа толғанда қайтыс болған еді. Жас баланың бос уақыты аз болғандықтан, оны оқу мен оқып-үйренуге арнады. Есейгенде, Джессинг көптеген жастар сияқты Пруссия армиясына қосылды, бұл қатаң жаттығулар мен тәртібімен танымал ұйым еді. Армияда Джессинг квартермейстер-сержант шеніне дейін көтерілді, ол өзін табысты жауынгер де, логистик те екенін дәлелдеді. Ол Пруссия королі I Вильгельмнің Диббөл шайқасындағы батылдығы үшін марапатталды, Шлезвиг-Гольштейн мәселесі бойынша Даниямен болған Бірінші және Екінші соғыстардағы қызметі үшін көптеген наградалар мен медальдар алды. Осының барлық әскери жетістіктеріне қарамастан, Жозефтің дін қызметкері болу арманы оның басты мақсаты болып қала берді. 1867 жылы Джессинг Вестфалиядағы Мюнстер қаласындағы үйінен шығып, өмір бойы Рим-католик дін қызметкері болу жолындағы мақсатына жету үшін аттанды.
As a boy, Jessing worked in a print shop to provide for his mother and two siblings as his father had died when Jessing was only four years old. The young boy devoted what little spare time he had to reading and study. When he grew to manhood, Jessing did what many young boys did when he enlisted in the Prussian army, an organization known for its severe training regimen and discipline. In the army, Jessing rose to the rank of quartermaster sergeant, who proved himself a successful fighter as well as logistician. He was decorated by King William I of Prussia for bravery at the Battle of Dybbøl, earning many decorations and medals for his service in the Seventh Westphalian Artillery during both the First and the Second wars with Denmark over the Schleswig Holstein Question. Despite all these military achievements, Joseph's dream of ordination remained his true ambition. In 1867, Jessing left his home in Münster, Westphalia, to pursue his lifelong vocation of the Roman Catholic priesthood.
Иммиграция және діни қызметке тағайындау
1867 жылы жас Джозеф Америка Құрама Штаттарына көшіп келіп, 1868 жылы Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Маунт-Сен-Мэридің Батыс семинариясында жаңа құрылған Колумбус епархиясында қызмет ету үшін оқуға түсті. 1870 жылдың 16 шілдесінде Колумбустағы Сент-Патрик соборында алғашқы епископы, Сильвестр Роузкранс тарапынан дін қызметкеріне бекітіліп, Огайо штатының Померой қаласындағы Sacred Heart шіркеуіне жіберілді. 1877 жылы әке Джессинг епископ Роузкрансқа хат жазып, газетін және жетімдер үйін үлкен қалаға көшіруге рұқсат сұрады. Ол хатта газетін тарату үшін теміржолға жақын болу қажеттігін түсіндірді. Жұмыстың өзін-өзі қамтамасыз етуін қалағандықтан, жетімдер үйімен байланысты өндірістік мектеп ашу туралы да сөз қозғады, онда ұлдар ересек болғанда өзін-өзі асырау үшін кәсіп үйрене алатын еді. Роузкранс Джессингтің жоспарын мақұлдады, газет пен жетімдер үйі сол жылдың соңында Колумбусқа көшіріліп, теміржолға жақын орналасты. Өндірістік мектептен басқа, әке Джессинг жетімдер үшін түрлі кәсіби мүмкіндіктер ұйымдастырды, соның ішінде Джозефинум шіркеу жиһаз компаниясын құрды, онда ұлдар кәсіпке оқытылатын еді. Семинария қаржылық жағынан Әулие Тақтан да, Колумбус епархиясынан да тәуелсіз. 1896 жылдың маусым айында Папа Лео Джессингті «Үй прелаты» атағына тағайындады, Шіркеу мен қоғамға қызмет еткен жылдары үшін оны марапаттады. Осының нәтижесінде ол енді монах Джессинг деп аталды. Бірінші алты семинарист бағдарламаны бітіріп, 1899 жылдың маусым айында дін қызметкерлеріне бекітілді. Монах Джессинг осы оқиғаға куә болды, содан кейін бірнеше айдан соң, сол жылдың 2 қарашасында қайтыс болды.
In 1867, young Joseph emigrated to the United States and began his studies at Mount Saint Mary's Seminary of the West in Cincinnati, Ohio, in 1868, to serve in the newly founded Diocese of Columbus. He was ordained a priest by its first bishop, the Right Reverend Sylvester Rosecrans, at St. Patrick Pro Cathedral in Columbus on July 16, 1870, and was assigned to Sacred Heart Church in Pomeroy, Ohio. In 1877, Father Jessing wrote a letter to Bishop Rosecrans asking permission to bring his newspaper and the orphan's asylum to a larger city. In that letter, he explained that he needed to be closer to the railroad in order to distribute his paper. Since he wanted the work to be self sustaining, he also discussed an industrial school that he wanted to start in connection with the orphan's asylum where boys could learn a trade to support themselves as adults. Rosecrans approved Jessing's plan, and the newspaper and orphan's asylum were moved to Columbus later that year and was closer to the railroad. Besides the industrial school, Father Jessing started various trade opportunities for the orphans including the Josephinum Church Furniture Company where the boys could be taught a trade. The seminary is financially independent from both the Holy See and the Diocese of Columbus. In June 1896, Pope Leo named Jessing to the title of Domestic Prelate to honor him for his years of service to the Church and the community. Due to this, he was now referred to as Monsignor Jessing. The first six seminarians to graduate the program were ordained to the priesthood in June 1899. Monsignor Jessing was able to witness this before his death a few months later, on November 2 of that year.
Өлім
Джозеф Джессинг 1899 жылғы 2 қарашада Огайо штатының Колумбус қаласында қайтыс болды. 1968 жылы семинария түлектері оның туған қаласы Мюнстерде Джессингті құрметтеп тақта орнатты. Жозефинийдің понтификалық колледжіндегі конференц-орталық Монсеньор Джессингтің атымен аталады.
Joseph Jessing died in Columbus, Ohio on November 2, 1899. In 1968 the graduates of the seminary erected a plaque in his home city of Münster to honor Jessing. The Conference Center at the Pontifical College Josephinum is named after Monsignor Jessing.