Делавал әулеті: Англияның Нортумберленд аймағындағы ежелгі тегі, Сетон Делавал сарайы, көмір кеніштері тарихы. Француздық Laval қаласынан бастау алады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Делавал – Англияның Нортумберленд аймағында 11 ғасырдан 19 ғасырға дейін өмір сүрген ақсүйектер әулетінің тегі. Олардың негізгі иелігі Сеатон Делавал поместьесі болған. 18 ғасырғы Делавалдар көркеюші өмір салты, әсем Сеатон Делавал сарайы және Сеатон Слюс кішкентай теңіз портының, сондай-ақ Олд Хартлидегі көмір шахтасының дамуымен танымал.
the surname Delaval
Delaval is the surname of a family of gentry/aristocracy in Northumberland, England, from the 11th century to the 19th century. Their main estate was the manor of Seaton Delaval. The 18th century Delavals are noteworthy for their colourful lifestyle, for the magnificent Seaton Delaval Hall and for the development of the little seaport of Seaton Sluice and a coal mine at Old Hartley.
Тарих
Делаваль атауы Францияның солтүстік-батысындағы Майен департаментіндегі Майен өзенінің аңғарындағы Лаваль қаласынан шыққан. Оның алғашқы атасы Гуй де ла Вал I XI ғасырдың бірінші жартысында онда қамал салған. Нормандтар Англияны басып алғаннан кейін де ла Валдер Нортумберлендке қоныстанды. Сеатон қаласында олар бұрыннан бар саксон шіркеуінің жанында шағын бекінілген тұрғын үй салды, оны 1100 жылы Хуберт де ла Вал қайта салып, Делавал залының жанындағы қазіргі Әйелдер шіркеуін құрды. Бастапқы бекінілген тұрғын үй, шамасы XIV ғасырда, ортағасырлық Ситон мұнарасына айналды. Бұл Тюдор және Якоб дәуірінде кеңейтіліп, үлкен, шашыраңқы сарайға айналды. XVIII ғасырдың басында оның орнына қазіргі Ситон Делавал залы (жергілікті жұртшылық Делавал залы деп атайды) салынды, бұл сәулетші және драматург сэр Джон Ванбру жобалаған үшінші және соңғы үлкен сарай болды. 1822 жылы өрт салдарынан зардап шекті, бірақ кейіннен, негізгі бөлігінің ішкі жағын қоспағанда, қалпына келтірілді. Делавал әулеті орта ғасырларда кем дегенде екі рет тоқтап қалды, бірақ Сеатон лордтары оны қайта қабылдады, себебі оның нормандық-француздық дыбысы мәртебелі деп есептелді. Делавал отбасы Нортумберленд графтығының өмірінде маңызды рөл атқарды; олардың бірнешеуі графтықтың жоғары шерифі болды, ал кейбіреулері Парламент мүшелері болды және бірі шекара комиссары қызметін атқарды (графтықтың солтүстік жиегі Англия-Шотландия шекарасында жатыр). Ситон Делавалдарының ырысы XVIII ғасырда ең жоғары деңгейге жетті. Алайда, 1814 жылы Эдвард Хасси Делавалдың қайтысымен Делавал әулетінің тамыры құрды, ал Ситон Делавалдың иелігі мен басқа да иеліктер Мелтон Констеблдің Астли отбасына өтті. Эдвард Астли, 22-ші барон Хейстингс, ірі жер иесі, залды қалпына келтіруге көп жыл жұмсады, содан кейін 2007 жылы қайтыс болғанға дейін ол тұрақты мекеніне айналды. Оның ұлы және мұрагері, 23-ші барон Хейстингс Делавал Астли, мұрагерлік салығының жоғары болуына байланысты залды Ұлттық трастқа сатты.
The Delaval name derives from Laval, a town in the valley of the river Mayenne, in the département of Mayenne in old Maine, north western France. An early ancestor, Guy de la Val I, built a castle there in the first half of the eleventh century. Following the Norman Conquest of England, the de la Vals settled in Northumberland. At Seaton they built a small fortified dwelling near the existing Saxon church, which in 1100 Hubert de la Val rebuilt, bringing into being the present Church of Our Lady near Delaval Hall. It would appear that the initial fortified dwelling evolved into the mediaeval Seaton Tower, probably in the fourteenth century. This was extended in Tudor and Jacobean times to form a rambling manor house of considerable size. In the earlier eighteenth century, this was replaced by the present Seaton Delaval Hall (referred to locally as Delaval Hall), the third and last great mansion designed by architect and playwright Sir John Vanbrugh. This was devastated by a fire in 1822 but later restored – apart from the interior of the main block. The Delaval surname died out on at least two occasions in the Middle Ages, but was re adopted by lords of Seaton presumably because of the prestige attached to its Norman French sound. The Delaval family played a prominent part in the life of the county of Northumberland; several served as High Sheriff of the county, others became Members of Parliament and some served as Border Commissioner (the northern edge of the county lies along the Anglo Scottish border). The fortunes of the Delavals of Seaton rose to their peak in the eighteenth century. However, with the death of Edward Hussey Delaval in 1814, the Delaval line died out, and the manor of Seaton Delaval and other estates passed to the Astley family of Melton Constable. Edward Astley, 22nd Baron Hastings, a considerable landowner, spent many years restoring the Hall, before it became his permanent home until his death in 2007. His son and heir, Delaval Astley, 23rd Baron Hastings, faced with high death duties, sold the Hall to the National Trust.