Француз саяхатшысы Робер Жак де Жоли және үңгірлерді зерттеу өнері
Robert de Joly
Француз саяхатшысы Роберт де Жоли – спелеологияның көрнекті тұлғасы. Ұңғырларды зерттеудегі жаңа технологиялар (электрон баспалдақ) мен шәкірттерді тәрбиелеуімен танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Роберт Жак де Жоли (1887 жылдың 5 шілдесі, Париж – 1968 жылдың 13 қарашасы, 81 жасында қайтыс болды, Монпелье) – белгілі француз үңгірші және спелеолог. Кейбіреулер оны Эдуард Альфред Мартельдің ("заманауи спелеологияның әкесі") мұрагері деп санайды, де Жоли екі дүниежүзілік соғыс аралығында (Норберт Кастеретпен бірге) және 1960 жылдарға дейін француз спелеологиясының жетекші тұлғасы болды. Де Жоли өмірінің соңына дейін, 14 жасынан бастап 80 жасқа дейін үңгірлерді зерттеумен шұғылданды. Ол физикалық күшімен және қатайған мінезімен танымал болды, көптеген табысты және ықпалды үңгіршілерді тәрбиелеп, оқытты. Де Жоли жеңіл, тасымалданатын болат кабель ("электрон") баспалдағын ойлап тапқан, бұл үңгірлерді зерттеу мүмкіндіктерін кеңейтіп, келесі 50 жылға жуық үңгірлерді зерттеудің стандартты жабдығына айналдырды. Оның көптеген зерттеулерінің ішінде Францияның ең әдемі үңгірлерінің бірі – Авен д'Оргнак бар, кейіннен ол тамашалық үңгірге айналды. 1930 жылы де Жоли "Spéléo club de France" клубын құрып, "Spelunca" басылымын қайта жаңғыртты, ал 1936 жылы Францияның спелеологиялық қоғамын (SSF) құруға көмектесті және оның президенті болды. Де Жоли Еуропа мен Солтүстік Американы аралап, Францияны спелеологиялық конференцияларда өкілдік етті. Оның беделі соншалық, түрлі мемлекеттік мекемелерден көптеген тапсырмалар алды. Де Жоли көптеген мақалалар мен үш кітаптың авторы, соның ішінде "Ma vie aventureuse d'explorateur d'abîmes" кітабы кейіннен ағылшын тіліне аударылып, "Мемуарлары спелеолог" деп аталды және бүгінгі күнгі үңгіршілердің ұрпақтарына шабыт сыйлайды.
Robert Jacques de Joly (1887 07 05, Paris – Died: 1968 11 13 (aged 81), Montpellier) was a famous French caver and speleologist. Considered by some as the successor to Édouard Alfred Martel (the "father of modern speleology"), de Joly was a leading figure of French speleology between the world wars (along with Norbert Casteret) and into the 1960s. De Joly was an active cave explorer throughout his entire life, from age fourteen until shortly before his death at the age of eighty. He was known for his physical strength and strong personality, and was responsible for inspiring and training many successful and influential cavers. De Joly is credited with the invention of the lightweight, portable steel cable ('electron') ladder, a tool that expanded the possibilities of cave explorations and became standard caving equipment for the next fifty years. Amongst his numerous explorations was the Aven d'Orgnac, one of the most beautiful caves in France, later developed into a show cave. In 1930 de Joly founded the Spéléo club de France and revived the publication Spelunca, and in 1936 he helped found the Société spéléologique de France (SSF), of which he became president. De Joly traveled throughout Europe and North America representing France at speleological conferences. His reputation was such that he was tasked with many commissions from various government departments. De Joly authored numerous articles and three books, including Ma vie adventureuse d'explorateur d'abîmes which was later translated into English as Memoirs of a Speleologist and continues to inspire generations of cavers today.