Сэмюэл Хауитт: Англия суретшісі және жануарлар суреттерінің шебері
Samuel Howitt
Сэмюэл Хауитт (1756-1822) – ағылшын суретшісі, жануарлар, аң ауы, ат жарысы және пейзаждарды бейнелеген суретші. Биографиясы, туындылары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Хоуит (1756/57–1822) – ағылшын суретшісі, иллюстратор және жануарлар, аң аулау, ат жарыстары мен пейзаждарды бейнелеген гравер. Ол майлы бояулармен де, акварельмен де жұмыс істеді.
English painter
Samuel Howitt (1756/57–1822) was an English painter, illustrator and etcher of animals, hunting, horse racing and landscape scenes. He worked in both oils and watercolors.
Өмір және жұмыс
Хауитт Нотингемширдегі квакерлер отбасының мүшесі болды. Өмірінің басында ол Эссекс округындағы Эппинг орманға жақын Чигвеллде тұрды, қаржылық тәуелсіздігі болды және өзін дала спортына арнады. Бірақ ол қаржылық қиындықтарға тап болып, өнерге кәсіп ретінде жүгінуге мәжбүр болды, бұл іске ол осы уақытқа дейін талантты әуесқой ретінде айналысқан. Лондонға келгеннен кейін ол Сэмюэл Гудонофтың Илингтегі мектебінде сурет салу шебері болды. 1783 жылы ол Incorporated Society of Artists қоғамында аң аулауға қатысты 3 түрлі-түсті суретін көрсетеді. Ол 1784 жылы аң аулау көрінісімен бастап, 1785 жылы «Рабаттанған аббат қалдықтары» және «Фейрлоп емені» атты екі пейзажбен жалғастырды. 1793 жылы ол «Жак пен бұғы» және «Түлкі ауы» көрсетеді; 1794 жылы «Контрабандистер дабыл қақты»; 1800 жылы «Бұғы» атты екі сурет; 1814 жылы «Атқан аң»; және 1815 жылы «Белла, қорқынышты Белла». Ол коммерциялық иллюстратор ретінде үлкен сұранысқа ие болғандықтан, көрмелерде сирек қатысты. Хауитт майлы бояулармен де, акварельмен де жұмыс істеді, көбінесе спорттық тақырыптармен және табиғат тарихының мұқият орындалған, жанды және шынайы суреттерімен шектелді. Бұл суреттер, Хауитт өзінің «Жануарлар туралы жаңа еңбегінде» айтқандай, «тіріден салынған» және «өнердің осы саласына бірдей көңіл бөлмеген суретшінің қаламына көмектесу» үшін жарияланды. Бірақ, бір суреттер кітабындағы маймылдар мен гориллердің суреттері кейбіреулері жеке коллекцияларда сақталған болса, қалғандары Уильям Буллоктың мұражайынан және Британ мұражайынан алынған сақталған үлгілерді зерттеудің нәтижесі екенін көрсетеді. Хауитт өнерінде Томас Роулендсонмен тығыз байланыста болды, оның қарындасына үйленді, және оның жұмыстары бір кезде, көбінесе, оның қайнағасының туындысы деп есептелді; бірақ Роулендсоннан айырмашылығы, ол тәжірибелі спортшы болды, және оның көріністері дәлірек бейнеленген. Ол шебер және еңбекқор гравер болды, және суреттеріне ұқсас көптеген гравюраларды жариялады, олар нәзік инемен мұқият орындалды. Ол сонымен қатар Роулендсон стилінде бірнеше карикатуралар жасады. Хауитт (капитан) Томас Уильямсонның «Шығыс дала спорты» (1807) еңбегіндегі иллюстрацияларымен ерекше көзге түсті. Ол автордың Үндістанда жасаған эскиздеріне негізделген. Ол сонымен қатар бірнеше басқа да еңбектерді суреттеді: «Аң аулау туралы ойлар» (Лондон: Д. Бремнер, 1798), Басқа басылымдарға жануарлардың әртүрлі гравюралары (50 гравюра, 1803); Британ дала спорты (20 түрлі-түсті гравюра, 1807); Балық аулаушының нұсқаулығы (12 гравюра, 1808); Жануарлар туралы жаңа еңбек (100 гравюра, 1811); Жануарлар тобы (24 гравюра, 1811); Британ спортшысы (70 гравюра, 1812); Шетел дала спорты (110 гравюра, 1819). 1822 жылы Хауитт Лондонның Сомерс Таун қаласында қайтыс болды және Санкт-Панкрас зиратында жерленді.
Howitt was a member of an old Nottinghamshire Quaker family. In early life he lived at Chigwell, near Epping Forest, Essex, was financially independent and devoted himself to field sports. However he ran into financial difficulties and was obliged to turn to art as a profession which up until then he had engaged in as a talented amateur. Coming to London, he was for a time a drawing master at Samuel Goodenough's school in Ealing. In 1783, he exhibited 3 coloured drawings of hunting subjects with the Incorporated Society of Artists. From time to time he continued to exhibit there and at the Royal Academy, beginning in 1784 with a hunting piece, followed in 1785 by two landscapes "A view of the ruins of an abbey" and "Fairlop Oak". In 1793 he showed "Jaques and the Deer" and "A Fox Hunt"; in 1794, "Smugglers alarmed"; in 1800, two pictures titled "Deer"; in 1814 "Dead game"; and in 1815, "Bella, horrida Bella". He probably exhibited so little because he was in such demand as a commercial illustrator. Howitt worked both in oils and water colours, for the most part confining himself to sporting subjects and illustrations of natural history, which were carefully executed, spirited and truthful. These, as Howitt represented in his New Work of Animals, were “drawn from the life" and published so as to "assist the pencil of the designer who has not had an opportunity to pay the same attention to this branch of the art”. However, notes in one sketchbook containing watercolours of apes and monkeys indicate that, while some there certainly were viewed in private menageries, others were studies of stuffed specimens from William Bullock’s museum and the British Museum. Howitt was closely associated in his art with Thomas Rowlandson, whose sister he married, and his works did, at one time, often pass for those of his brother in law; but, unlike Rowlandson, he was a practical sportsman, and his scenes were more accurately composed. He was a clever and industrious etcher, and published a great number of plates similar in character to his drawings, and delicately executed with a fine needle. He also produced a number of caricatures in the manner of Rowlandson. Howitt was particularly noted for the illustrations in (Captain) Thomas Williamson's Oriental Field Sports (1807), based on sketches made by the author in India He also illustrated several other works: Thoughts on Hunting (London: D. Bremner, 1798), Other publications included Miscellaneous Etchings of Animals (50 plates, 1803); British Field Sports (20 coloured plates, 1807); The Angler's Manual (12 plates, 1808); A New Work of Animals (100 plates, 1811); Groups of Animals (24 plates, 1811); The British Sportsman (70 plates, 1812); Foreign Field Sports (110 plates, 1819). In 1822 Howitt died in Somers Town, London, and was buried in St. Pancras cemetery.
Жануарлардың жаңа жұмысы
Хауиттің тапқырлығы мен коммерциялық шеберлігі туралы біршама түсінік алу үшін оның "Жануарлардың жаңа еңбегі" жинағын қарастыру жеткілікті. Жануарлар портреттерінен жасалған альбом идеясы жаңа бастама ретінде ұсынылады, ол "неғұрлым таңғажайып болса да, бұрын ешбір британдық суретші жасаған емес". Хауитт "мінез-құлқы мен құмарлықтарын көрсете білуге көбірек мүмкіндік беретін" ертегілердегі жануарларды бейнелеуді жөн көрді және "дұрыстыққа ұмтылып, табиғатты зерттеушінің мақұлдауына лайық болады" деп үміттенеді, сондай-ақ әріптес суретшілерге нұсқау беруді мақсат етеді. Осы себепті жүз беттік жинақтың тек 56-сы ғана ертегілерді бейнелейді, ал қалғаны жануарлар мен аң аулауға арналған суреттерді қамтиды. Аңыздардың мәтіні үшін Хауитт Сэмюэл Кроксалдың прозалық жинағынан Эзоптың (және Федрдің) аңыздарын, соның ішінде оның ұзақ созылған моральдық "түсіндірмелерін" алған. Джон Гейдің аңыздары жырмен жазылған және 106 беттік мәтіннің небәрі 27 бетін құрайды. Жеке беттер кітаптың аталымына қарама-қарсы басылып, содан кейін қосымша суреттердің бірі келеді. Алайда, әр суреттің астында олардың кейбіреулері 1809-10 жылдары жасалғандығын көрсететін жазу бар, бұл кітаптың өзі 1811 жылы жарық көргенін көрсетеді және олар сол кезде, және мүмкін, кейін де жеке сатылған болуы мүмкін. Аңыздар моральдық ұстанымды білдіргендіктен, олар элиталық спорттық тақырыптарға қарағанда кеңінен танымал болды және оларды көргендердің білімін арттыру үшін қабырғаларға іліп қоюға болады. Мұндай суреттер ақ-қара түсте де, боялған түрінде де қол жетімді болды. Сонымен қатар, Хауитт моральдық мәтіні картаның жиегіне басылған суреттерден акварель суреттерін де жасады. Осылайша суретші бір туындыдан үш түрлі табыс көзіне ие болды. Кітаптың екінші басылымы 1818 жылы жарық көрді. Хауиттің суреттері оның қайтыс болғаннан кейін де қайта басылды. Оның еңбегіне деген құрметтің тағы бір дәлелі – оның алты суреті 1870 жылы, алпыс жыл өткен соң алғаш рет шығарылған Mintons, Hollins фирмасының Эзоп аңыздарынан жасалған плиткаларының негізі ретінде пайдаланылды. Олардың ішінде "Қорбақша мен қоян", "Тұяқ, ит және түлкі", "Ауырған бұғы", "Доңыз бен түлкі", "Аю мен саяхатшылар" және "Аю мен аралар" суреттері бар.
Some idea of Howitt’s ingenuity and commercial resourcefulness can be gained from considering his compilation of A New Work of Animals, a series of copper engravings in quarto format “principally designed from the fables of Aesop, Gay and Phaedrus”. The idea of an album of animal portraits is presented in a prefatory note as a new venture that “strange as it may appear, has never before been done by any British artist”. Howitt “has preferred representing most of the animals in fables, as allowing more scope for delineating the expression, the character and the passions,” and he hopes that, by being "studious to attain correctness, he may deserve the approbation of the natural historian" and instruct fellow painters. This will explain why, out of a hundred plates, only 56 illustrate fables, the rest being of animal or hunting subjects. For the text of the fables, Howitt had extracted those of Aesop (and Phaedrus) from the prose collection of Samuel Croxall, including his lengthy moralising "applications". John Gay's fables are in rhyme and only account for 27 pages out of 106 of text. Separate plates were bound in sideways opposite the title, followed by one of the supplementary illustrations. However, beneath the title of each plate there is an inscription indicating that some of these were designed in the years 1809 10, antedating the publication of the book itself in 1811 and suggesting that they were sold separately at that date, and probably afterwards too. Since fables carried a moral, they had wider popular appeal than elitist sporting subjects and could be mounted on walls for the edification of whoever saw them. Such plates were available in both black and white and in tinted versions. In addition, Howitt also created watercolours from the designs that were sold with the moral printed round the card mount. In this way, from a single work the artist was able to extract three sources of income. A second edition of the whole book was published in 1818. Howitt's plates were also to be republished after his death. Further evidence of the esteem in which his work continued to be held was the use made of six illustrations as the basis of the Mintons, Hollins set of Aesop's Fables tiles, first issued in 1870, sixty years later. These included “The Tortoise and the Hare”, “The Cock, the Dog and the Fox”, “The Sick Stag”, “The Boar and the Fox”, “The Bear and the Travellers” and “The Bear and the Bees”.