Әйелдерді әуелеу өнерінің шеберлері

Кіріспе

Әйелдерді әуелете білуді тәжірибе ететін адам.

"Қыздарды қанаушылар" (PUA) – әйелдерді әуелете білу және жыныстық қанағатқа жету мақсатын ұстанатын еркектердің қозғалысы. Олар көбінесе өздерін әуелете білу қауымдастығы немесе қыздарды қанаушылар қауымдастығы деп атайды. Бұл қауымдастық интернет-хабарламалар, блогтар, маркетинг (мысалы, баннерлік жарнамалар, семинарлар және жеке коучинг), форумдар, топтар және "лаир" деп аталатын жергілікті клубтар сияқты түрлі арналар арқылы жұмыс істейді. "Әуелете білу ғылымының", "ойынның" немесе "зерттелген харизманың" дамуы батыс қоғамында әйелдердің теңдігінің артуынан және дәстүрлі гендерлік рөлдердің өзгеруінен туындаған жыныстар арасындағы қарым-қатынастың қазіргі заманғы формалары мен әлеуметтік нормаларға байланысты. БАҚ-тағы сарапшылар "ойынды" сексистік немесе әйелдерге деген жеккөрушілік көзқарас деп сипаттады.

Тарих

Қазіргі заманғы пикап шеберлерінің тәжірибесі кем дегенде 1970 жылға дейін жетеді, Эрик Вебердің «Қыздарды қалай баурап алуға болады!» атты еңбегі осымен байланысты. Алайда, Веберден бұрын өзін «әйелдерге көңіл қою шебері» деп сипаттаған адам – рационалды-эмоционалды психотерапевт Альберт Эллис болды. Ол 1967 жылы Роджер Конвеймен бірлесіп «Эротикалық ұсыну өнері» атты кітап жазды. Бұл кітап ерлерге «пикап» арқылы әйелдермен танысуға бағытталған нұсқаулық еді. 1991 жылы Росс Джеффрис семинарлар өткізді, нейролингвистикалық бағдарламалау (НЛП) техникаларының жинағын «жылдам баурау» (SS) деп атады және өзінің әдістері туралы «Қалай қалаған әйелдеріңізді төсекке шақыруға болады» атты қысқаша кітап жариялады. Басқа да шеберлер шамамен сол кезеңде пайда болды, бірақ бір-бірімен байланыс жасамады. 1994 жылы Джеффрис шәкірті Льюис Де Пэйн alt.seduction.fast (ASF) жаңалық тобын құрды. Дереккөздің сенімділігі жоқ: күні=2023 жылдың қыркүйегі.

1990 жылдардың соңында Клиффорд Ли өзінің «Клиффтің тізімі – баурау хаттары» атты жазбаларын қауымдастықтың тәуелсіз дауысы ретінде бастады. Басқа да пикап шеберлері бәсекелес әдістермен көзге түсті және осы қауымдастықта «баурау гурулары» немесе «гурулар» деп танылды. 1999 жылы шыққан «Магнолия» атты драмалық фильм қауымдастықтың кеңінен танылуына ықпал етті. Фильмде Том Круз Росс Джеффрис прототипіндегі харизматикалық, бірақ ашулы және эмоционалды түрғыдан тұрақсыз пикап гуруын сомдады. 2005 жылы журналист Нил Штраус PUA қауымдастығының құпиясын ашатын «Ойын: Пикап шеберлерінің құпия қоғамына ену» атты кітабын жариялады. «Ойын» New York Times бестселлер тізіміне еніп, пикап техникаларын кең аудиторияға таныстырды. Қауымдастық 2007–2008 жылдары VH1 телеарнасында көрсетілген «The Pick Up Artist» телешоуы арқылы одан әрі танымал болды. Қауымдастық ішінде «баурау қамалы» – жыныстық қатынасқа қол жеткізуді үйренуге арналған ерлердің құпия кездесулері. Қамалар бастапқыда Росс Джеффрис өзінің алғашқы өнімдерін шығарғаннан кейін және 1990 жылдардың басында оқытуды бастағаннан кейін құрылған зерттеу топтары болды. «Қамал» әдетте екі элементтен тұрады: онлайн форум және топтық кездесулер.

Тұжырымдамалар

Көптеген пикап суретшілері өздерінің "ойынын" психологияны жақсы түсіну, өзіне сенімділік пен өзін-өзі бағалауын арттыру арқылы жетілдіреді – мұның бәрі "ішкі ойын" деп аталады, ал олардың әлеуметтік дағдылары мен сыртқы келбеті (физикалық жарамдылық, киім таңдау, күтім) – "сыртқы ойын" деп аталады. Қоғамның көптеген мүшелері адамның "ойыны" тұрақты жаттығулар арқылы жетілдіріледі, себебі әйелдермен осылай қарым-қатынас жасау үшін қажетті дағдыларды жақсартуға болады деп санайды. Пикап суретшілерінің еркек-әйел қарым-қатынасын және әлеуметтік өзара әрекеттесуді сипаттау үшін акронимдер мен арнайы сөздер жиынтығы бар. Джеффрис өз дағдыларын алу және әйелдердің назарын аудару үшін азғыру шеберлерін үлгі етіп алуды ұсынады және бұл тұжырымын НЛП-ге негіздейді. Көшбасшы пикап гурулары бұл ең күшті талаптардан бас тарды, бірақ НЛП-нің негізгі элементтерін қолдануын жалғастырды. Пикап терминологиясы негізінен келесілерге негізделген: Pick Up Times журналы (1970-жылдардағы қысқа мерзімді басылым) және Джеймс Тобак жазған және түсірген 1987 жылғы "Пикап суретшісі" жартылай автобиографиялық романтикалық комедиясы. Пикап мәдениетінің соңғы жұмыстарының арасында Нил Стросс жазған "Ойын: Пикап суретшілерінің құпия қоғамына ену" кітабы және 2007 жылғы VH1 телеарнасының "Пикап суретшісі" реалити-шоуы, онда Мистери атты пикап суретшісі қатысты. Бұрынғы пикап суретшісі Руш V, өзінің бұрынғы әрекеттерінен бас тартып, Шығыс православие христиандығына көшкен, бұрын әйелдерді азғыру әдістерін сипаттайтын 14 кітап жариялаған. Salon журналының мәліметінше, мұндай кітаптар – "пикап индустриясының" "алтын қазынасы". "Пикап суретшісі" термині әйелдермен қарым-қатынаста сәттілікке жетуге тырысатын еркектердің гетеросексуалдық субмәдениетімен де байланысты. Әдеттегі және ойын-қимылдар "тартымдылықты ояту" үшін жасалады, кейде нейролингвистикалық бағдарламалау сияқты психологиялық әдістермен үйлестіріледі. Олар түрлі өмір салтын дамыту арқылы өздерінің азғыру қабілеттерін жақсартуға тырысады. Пикап мәдениетінің айналасында әлеуметтік және азғыру дағдыларын жақсартуды қалайтындарға кеңес беру және тәжірибелік оқыту арқылы қызмет көрсететін толыққанды индустрия пайда болды. Пикап суретшілері баспасөз бен қоғам тарапынан ара-арасында жағымсыз пікірлерге ие болды, көптеген адамдар бұл практиканы да, теорияны да аморальдық, сексистік және тиімсіз деп санайды. 2014 жылы, көптеген қолдау көрсеткен петициялардың нәтижесінде, АҚШ-тағы PUA спикері және тренері Джулиен Бланк әйелдерді тамағынан ұстап, басын өзіне бұру сияқты мінез-құлықты түсіндіріп, көрсеткен YouTube видеоларынан кейін Ұлыбритания мен Австралияға кіруге тыйым салынды. Пикап суретшілері де пародияланды, мысалы, 2011 жылғы наурыздағы Скотт Миллс Шоуында. BBC Radio 1 Нил Стросс жазған "Ойын" кітабын көптеген бағдарламаларында талқылады.

Many pickup artists work on their "game" by improving their understanding of psychology, their confidence, and self esteem—collectively termed "inner game"—and their social skills and physical appearance (physical fitness, fashion sense, grooming)—collectively termed the "outer game". Many members of the community believe that one's "game" is refined through regular practice, with the idea that the abilities needed to interact in this way with women can be improved. Pickup artists have a set of acronyms and jargon for describing male female dynamics and social interaction. Jeffries proposes to imitate seduction experts to obtain their skills and attract women's attention and founds his claims on NLP. More modern pickup gurus gave up these strongest claims, while still using basic elements of NLP. Pickup terminology is mostly based on the following kinds of terminology: and by Pick Up Times, a short lived 1970s magazine, and the 1987 semi autobiographical romantic comedy The Pick up Artist, written and directed by James Toback. More recent works of pickup artist culture include Neil Strauss's book, The Game: Penetrating the Secret Society of Pickup Artists, and the 2007 VH1 reality television series, The Pickup Artist, starring the pickup artist Mystery. The former pickup artist Roosh V, who has since recanted aspects of his past and converted to Oriental Orthodox Christianity, previously had self published 14 books describing techniques for seducing women. According to Salon, such books are the "cash cow" of the pickup industry. The term pickup artist is also associated with a male heterosexual subculture that strives to improve sexual success with women. Routines and gambits are developed to stimulate purported "attraction switches", sometimes combined with mental conditioning techniques such as neuro linguistic programming. Members aim to improve their seductive capabilities through the development of various lifestyles. The culture surrounding pickup has spawned an entire industry servicing those who want to improve their social and seduction skills with consultations and in field training. Pickup artists have received mixed to negative responses from the press and general public, with many regarding both the practice and theory as immoral, sexist, and ineffective. In 2014, following widely supported public petitions, U. S. based PUA speaker and instructor Julien Blanc was denied entry to both the United Kingdom and Australia after he published YouTube videos explaining and demonstrating behaviors such as grabbing women by the throat and forcing their heads towards his crotch. Pickup artists have also been parodied, as in the March 2011 The Scott Mills Show. BBC Radio 1 debated Neil Strauss' The Game on many shows.

Әдебиет

ПУА-ның әртүрлі "ойлау мектептері" бар, олар көптеген түрлі әдістерді насихаттайды. Бұл әдістер өте жасырын тәсілдерден басталады, олар флиртке дейін кездейсоқ әңгімелесуден басталады, ал тартымдылықты өте ашық және тікелей білдіретін әдістерге дейін жетеді. Көптеген ПУА-лар "ішкі ойын" мен "сыртқы ойын" арасындағы айырмашылықты мойындайды, мұнда біріншісі адамның өзіне сенуін және ойлау қабілетін арттыруға бағытталған техникаларға қатысты, ал екіншісі – нақты адамдармен тікелей қарым-қатынас жасау туралы. Ішкі ойынға адамның сыртқы келбеті мен бейнесіне көбірек мән беру, өзін-өзі жеңіске жетелемейтін ой-пікірлерді (сондай-ақ "шектеуші сенімдер" деп аталады) анықтау және бейтараптандыру, сондай-ақ сенімділікті арттыру үшін ой-шағылыс жаттығуларын дамыту кіреді. Сыртқы ойын жеке адамдармен және адамдар тобымен дене тілі мен әңгімелесу арқылы тікелей өзара әрекеттесуді қамтиды. Пикапшылар өздерін-өзі жетілдіру тобына қатысып, басқа ПУА-лармен техникаларды талқылау үшін сөйлесе алады. Нил Штраус "Ойын" кітабында пикап суретшілері арасындағы әртүрлі тәжірибелерді сипаттаған. Қоғам мүшелері әйелдермен сәттілікке жету үшін сыртқы келбетке немесе инстинктке сүйенудің орнына, ғылыми және эмпирикалық тәсілдерді қолдануға сенеді. Әйелдермен кездесу мақсатымен сыртқа шығу практикасы "саржинг" деп аталады, бұл терминді Росс Джеффрис өзінің мысығы "Сарж" атын алғаннан кейін ойлап тапқан. Пикапшылар жеке немесе "қолдаушы" (wingman) көмегімен "саржинг" жасай алады. Джеффрис жыныстық қанағатқа жету үшін нейролингвистикалық бағдарламалау (NLP) техникаларын қолданды, бірақ Штраус "Ойын" кітабында NLP әлеуметтік динамикаға негізделген техникалардың, әсіресе Эрик фон Марковиктің "Құпия әдісінің" пайда болуымен бірден ескіргенін айтады. "Құпия әдіс" тартымдылықты үш кезеңнен тұратын сызықтық процесс ретінде сипаттайды (тартымдылықты орнату, жайлылықты құру және тартымдылыққа ие болу), олардың әрқайсысы әртүрлі техникаларды қамтиды. Фон Марковиктің ең танымал және даулы техникаларының бірі – "неггинг", ол әйелге екіұшты мақтауды айтудан тұрады, мысалы, "тырнақтарың әдемі – нағыз ба екеніңді айтсаң?" әйелдің өзіне сенуін әлсірету және оны тартымдылыққа бейім ету үшін, немесе әйелдің құлшыныспен мақтаудан және назардан айырылуын оны осыны еркектен іздеуге итермелеу үшін қолданылады. Штраус өзінің "Ойын ережелері" кітабында "неггингті" "дисквалификаторлар" деп атайды, неганы қолданудың басты мақсаты әйелді кемсіту емес, еркек өзін әлеуетті күйеу ретінде дисквалификациялау екенін атап өтеді, осылайша қарым-қатынастың азаматтық шарттарда басталуына мүмкіндік беру. Конор Фриддерсдорф пикапшылардың қолданатын "неггингті" сынап, бірақ өзінің байқауларына сүйенсек, "неггингтің" кейбір әйелдерден тартымдылық тудыруда тиімді болып көрінгенін мойындады. "Пайнинг" – бұл ПУА-ның әлеуметтік құндылығының дәлелі ретінде қажетсіз әйелді тастау немесе сату, ал "көгірткеге бару" – бұл сөздік байланысты азайта отырып, физикалық байланысты күшейту. ПУА техникаларының бір жиынтығы "Соңғы минутта қарсылық" (LMR) тактикалары деп аталады, ол әйел қаламаса да, оны жыныстық қатынасқа көндіруге бағытталған. Бұл өзара тиімді тактикаларды қамтиды, мысалы, әйелдің менструация кезеңінде екенін қабылдау, сондай-ақ "аса қатыгезді манипуляцияны" және зорлауды қамтиды.

There are a variety of PUA "schools of thought" that promote numerous different methods. These range from approaches that are very indirect, and which stress starting with casual conversation before building into a flirt, to methods in which attraction is communicated very openly and directly. Most PUAs acknowledge the distinction between the so called "inner game" and the "outer game", where the former relates to techniques directed towards increasing one's self confidence and mindset, whilst the latter is about actual interaction with real people. Inner game may involve taking greater care in one's looks and presentation, identifying and neutralising self defeating mental habits (also known as "limiting beliefs"), and developing mental routines to build confidence. Outer game involves actual interaction with individuals and groups of people, from body language to conversation. The pick up artist may frequent a self help group and converse with other PUAs to discuss techniques. In The Game, Neil Strauss documents various practices among pickup artists. Members of the community believe in achieving success with women through putatively scientific and empirical means, rather than by relying on good looks or instinct, or by following societal courtship conventions. The practice of going out with the purpose of meeting women is known as "sarging", a term coined by Ross Jeffries, after his cat "Sarge". A pickup artist can "sarge" alone, or with a wingman. Jeffries employed neuro linguistic programming techniques for the purposes of sexual conquest, although Strauss claims in The Game that NLP was quickly rendered obsolete by the rise of techniques based on social dynamics, particularly Erik von Markovik's "Mystery Method". The Mystery Method describes seduction as a linear process involving three stages (establishing attraction, building comfort, and seduction) each of which involves a variety of techniques. "Negging", one of von Markovik's most famous and controversial techniques, has been described as the practice of giving a woman a backhanded compliment such as "nice nails – are they real? ", to weaken her confidence and therefore render her more vulnerable to seduction, or that depriving a woman of obsequious validation and attention will influence her to seek it from the man who negs her. Strauss refers to negs as "disqualifiers" in his book Rules of the Game, emphasizing that the primary purpose of using a neg is not to put a woman down, but for a man to disqualify himself as a potential suitor, thereby allowing for interaction to start on less loaded terms. Conor Friedersdorf lambasted the use of negging by pick up artists, but admitted that, based on his observations, negging did appear to be effective at generating attraction from some women. "Pawning" is trading or discarding an unwanted woman as proof of the PUA's own social value, and "going caveman" is escalating physical contact while reducing verbal contact. One constellation of PUA techniques, called "Last Minute Resistance" tactics (LMR tactics), is designed to convince a woman to have sex after she has indicated that she does not want to. This includes tactics from those which are mutually beneficial – such as being okay with the woman being on her period – to "callous manipulation" and rape.

Коммерциялық мақсатта пайдалану

Бұқаралық ақпарат құралдарының назары және пикап-шеберлердің жылдам өсуі коммерцияландыру мен бәсекелестікке алып келді. Гурулар семинарлар, кітаптар, электрондық кітаптар, DVD, CD, онлайн видеокурстар мен интернет арқылы бейне байланыс кеңестерін сатады. "Ойын" кітабында Штраус гурулар арасындағы бәсекелестікті суреттейді. "Журналда" осы әдістерді оқыту 50-ден астам мысал арқылы көрсетілген.

Академиялық зерттеулер

2012 жылы Эрик С. Хендрикс Cultural Analysis журналында жариялаған қауымдастық туралы академиялық мақаласында, Германиядағы жаттығу лагерлері мен "лаир" жиналыстарына қатысушыларды бақылауды қамтитын халықаралық зерттеуге негізделген, сәтті пикап суретшілерін басшылыққа алатын құндылық жүйесін егжей-тегжейлі сипаттайды. Мақалада "Венера өнерінің" табысты шеберлерінің құндылықтары "гедонистік мақсаттар мен ішкі дүниенің тараған аскетизмінің" өзара байланысымен қалыптасатыны айтылады. Хендрикстің сөзіне сүйенсек, жыныстық қанағаттандырудың гедонистік мақсаты "тәртіптік және аскетикалық құндылықтар" жиынтығымен күрделі байланыста болады, ал автор осы тәртіптік және аскетикалық құндылықтардың нәтижелі шеберлердің құндылық жүйесінің ядросы екенін нақтылайды, тіпті гурулардың жарнамасы көбінесе оңай, күшсіз "жылдам шешім" ұсынады. Эндрю Кингтің "Сексуалдық және мәдениет" журналындағы "Пикап суретшісінің мәдени тарихы" атты мақаласында ПУА философиясының жанр ретінде дамуы академиялық және көпшілік мәдениеттегі феминизмнің өсуімен қатар жүреді және кейбір жағдайларда оның шектеулерін, әсіресе гендерлік теңдік идеясын сын ретінде қарастыруға болады. Осы тұжырымға сәйкес, психолог Петра Бойнтон пикап суретшілерінің кез келген талабының "тиімділігіне дәлел жоқ" екенін мәлімдеді. Алайда, 2012 жылғы Оксфорд университетінің эксперименталды психология кафедрасының Нейтан Оеш және Иво Пилар әлеуметтік ғылымдар институтының жеке ерекшеліктер кафедрасының Игорь Миклоусич жасаған академиялық шолу мақаласында Оеш пен Миклоусич қоғамдастық жақтаған көптеген принциптердің – тартымдылықты тудыру, қарым-қатынас орнату және өзара азғыру сияқты, Штраус пен фон Марковиктің осы тақырыптағы кітаптарында сипатталғандай, әлеуметтік, физиологиялық және эволюциялық психологияда белгілі бір дәрежеде қолдауға ие болып көрінеді.

Ерекше кітаптар

О'Нилл, Рейчел (2018). Ұсыну: ерлер, еркіндік және бұқаралық ақпарат құралдары арқылы жақындық. Уайли.