Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испания Коммунистік партиясы (халықаралық) (Лангес, ) 1975 жылы PCE(i) партиясының бөлінуінен кейін құрылды. "Linea proletaria" атымен белгілі болған топ, 1974 жылға дейін Испан Еңбек партиясы қолданған PCE(i) атауын қайта алды. PCE(i) Испаниядағы, әсіресе Каталониядағы қанаушылыққа ұшыраған халықтардың тәуелсіздігін жұмысшы табының тұрғысынан қорғады. PCE(i)-нің негізгі бекінісі Барселона қаласында орналасқан. Партия өмір бойында заңсыз болды және қалалық партизандық тактиканы қолдады.
The Communist Party of Spain (international) (Lang es, ) was formed in 1975 after a split of the PCE(i) Linea proletaria took again the name of PCE(i), used by the Spanish Labour Party until 1974. The PCE(i) defended the independence of the oppressed peoples of Spain, specially the Catalan one, from a working class viewpoint. The PCE(i) had its main stronghold in Barcelona. The party was illegal for all of its existence, and defended urban guerrilla tactics.
Идеология
Оның идеологиялық негізі – ленинизм және маоизм болды. PCE(i) төмен қарқынды қалалық партизандық соғысты қолдады, саяси реформаларға қарсы тұрды және Каталония, Канар және Балеар аралдарының тәуелсіздігін қорғады. Олар әрқашан заңсыз және құпия ұйым болып келді. Каталониядағы олардың символы – қызыл эстелада.
Its ideological basis were Leninism and Maoism. The PCE(i) was in favor of low intensity urban guerrilla, and was contrary to political reforms and defended the independence of Catalonia, the Canary Islands and the Balearic Islands. They were always an illegal and underground organization. Its symbol in Catalonia was the red estelada.
Тарих
ПСЕ(i)-нің Барселона көшелеріндегі ықпалы, олардың тәртіпсіздікке қарсы демонстрацияларында тудырған тәртіпсіздіктерге байланысты ерекше болды. ПСЕ(i) 1978 жылы Барселонадағы демонстрация кезінде испан полициясының қолынан қаза тапқан (қолсыз) мүшесі Густау Муньостың өлімінен кейін құлдырауға бет бұрды. Осы өлімнің фактілері мен жауапкершілігі ешқашан толыққанды анықталған жоқ. Осыдан кейін партияның көптеген мүшелері тұтқындалып, түрмеге қамалды, партияны өте қиын жағдайға түсірді. Сол жылы партияның тағы бір мүшесі Жорди Мартинес де Фойкс и Ллоренс жарылғыш құрылмен жұмыс істеу кезінде қаза тапты. Socors Català және басқа ұйымдар ресми мәлімдемеге күмәнданатындарын білдірді. Жордидің қоғамдық жерлеу рәсіміне тыйым салынды. 1978 жылдан кейін ПСЕ(i) партия мүшелерінің көпшілігінің тұтқындалуы және партия құрылымдарының таратылуы нәтижесінде біртіндеп жойылып кетті. Партияның кейбір мүшелері нақты себепсіз ұзақ мерзімге бас бостандығынан айырылды. Партия ресми түрде таратылмады, бірақ 1980 жылдың соңында толығымен дезорганизацияланған деп есептеледі. 1983 жылы судья 1980 жылы Вальядолидте тұтқындалған партияның үш мүшесі полиция тарапынан азапталғанын мойындады. 1985 жылы партия жетекшілері (барлығы сол кезде түрмеде болған) заңсыз ұйым құру айыбынан босатылды.
The influence of the PCE(i) the streets of Barcelona was remarkable because of the riots produced in their demonstrations against riot police. The PCE(i) began to decline following the death of its (unarmed) member Gustau Muñoz, shot by the Spanish police during a demonstration in Barcelona in 1978. The facts and the responsibilities of this death were never clarified. After this death numerous members of the party were arrested and imprisoned, leaving the party in a very difficult situation. The same year another member of the party, Jordi Martínez de Foix i Llorenç, died while manipulating an explosive device. Socors Català and other organizations said that they doubted the veracity of the official version. The public funeral of Jordi was banned. After 1978 the PCE(i) gradually disappeared by the arrest of most of its members and the dismantling of the party structures. Some members of the party were sentenced to long prison terms without specific reason. The party was never officially dissolved, but its generally considered to be totally disarticulated at the end of 1980. In 1983 a judge recognized that three members of the party arrested in Valladolid in 1980 had been tortured by the police. In 1985 the direction of the party (all of them in jail at the time) was absolved of unlawful association and released.