Кіріспе

Ежелгі Жапонияның басқару органы Мандокоро (政所) – ежелгі Жапониядағы көрнекті әулет немесе монахтар кешенінің басты басқару органы болған. Бұл атау кейіннен феодалдық кезеңдегі сёгунаттың әкімшілік бөліміне берілді.

Тарих

Терминнің ең алғашқы қолданылуы Хэйан кезеңінде, патшалық билік пен жоғары дәрежелі кугеден (жу саммиден жоғары) тұратын басқару органына сіңірген. Кейіннен Камакура және Муромачи дәуірлерінде Бакуфудың (шогунат кеңсесі) негізгі атқарушы органы осы атаумен танылды. Камакура шогунаты тұсында Мандокоро басқару және қаржы салаларын басқарды. Бұрын ол Кумонжо деп аталған, ал атауын қашан өзгерткені туралы пікір талас тудырады. Екі басты ұсынылған дата бар: 1191 жыл немесе 1185 жыл. Мандокороның алғашқы басшысы Оэ но Хиромото болды. Кейіннен бұл лауазымды шиккен немесе реншо атқарды. Атқарушы директордың және қазынашының міндетін Никаидо кланы жүзеге асырды. Муромачи шогунаты кезінде Мандокоро иеліктердің қаржы және рәсімдерімен айналысатын кеңсе болды. Бастапқы кезеңдерден басқа, 1379 жылдан бастап Мандокоро басшысы лауазымын Исе кланының мүшелері иеленді.

Кіта-но Мандокоро

Кіта но Мандокоро (北政所) (әдетте, Солтүстік Мандокоро деп аударылады), Мандокоро сесшоның (регент) немесе кампакуның әйеліне берілетін құрметті атақ ретінде де қолданылған. Бұл әйелдер өздерінің зор саяси күші мен ықпалына ие болды. Мысалы, 1586 жылы Кампаку шеніне ие болған Тоётоми Хидэёсидің әйелі Кодай-ин Кіта но Мандокоро (әдетте, Солтүстік Мандокоро деп аударылады) атағымен, ал анасы Омандокоро (әдетте, Ұлы Мандокоро деп аударылады) атағымен танымал болды. Хэйан дәуірінде куге әйелдерін көбінесе Кіта но ката (Солтүстік әйел) деп атаған, себебі олардың резиденциясы әдетте сарайдың солтүстік бөлігінде орналасқан.