Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенгалияның науабы (1760–1763)
Nawab of Bengal (reign 1760–1763)
Мир Қасым (8 мамыр 1777 ж. қайтыс болды) 1760 жылдан 1763 жылға дейін Бенгалияның науабы болды. Ол Британдық Шығыс Үндістан компаниясының қолдауымен, әкесі Мир Джафардың орнына тағайындалды. Мир Джафар бұрын Британдықтар үшін Пласси шайқасында жеңіске жеткендігі үшін Шығыс Үндістан компаниясының қолдауын алған еді. Бірақ Мир Джафар кейін Шығыс Үндістан компаниясымен келіспеушілікке ұшырап, Голланд Шығыс Үндістан компаниясымен одақ құруға тырысты. Британдықтар Чинсура шайқасында голландтарды жеңіп, Мир Джафарды биліктен құлатты да, оның орнына Мир Қасымды қойды. Кейін Қасым да британдықтармен келіспей, Бухар шайқасында оларға қарсы күресті. Оның жеңілісі британдықтардың Солтүстік және Шығыс Үндістанның көп бөлігінде үстемдікке ие болуының маңызды себебі болды деп саналады.
Mir Qasim (; died 8 May 1777) was the Nawab of Bengal from 1760 to 1763. He was installed as Nawab with the support of the British East India Company, replacing Mir Jafar, his father in law, who had himself been supported earlier by the East India Company after his role in winning the Battle of Plassey for the British. However, Mir Jafar eventually ran into disputes with the East India Company and attempted to form an alliance with the Dutch East India Company instead. The British eventually defeated the Dutch at Chinsura and overthrew Mir Jafar, replacing him with Mir Qasim. Qasim too later fell out with the British and fought against them at Buxar. His defeat has been suggested as a key reason in the British becoming the dominant power in large parts of North and East India.
Жас шағы мен отбасы
Мир Сайед Қасым – Мир Мұхаммед Рази ханның ұлы және Әли әл-Ридхадан таратылған. Оның әкесінің әкесі, Сайид Хусейн Ридхви, Аурангзеб тұсында Моғол империясына кірді, содан кейін ол Мир Хадидің (Шейх Сулейман Фазаилдың) қызына үйленді. Ридхвиге «Имтиаз хан» атағы берілді, ол Вакиянавис (ішкі істер министрі) қызметін атқарды, кейін Бихардың Диуаны болды. Қасымның әкесі «Халис» псевдонимімен парсы поэзиясын жазған және оған үлкен диван жатады. Қасым Мир Жафар мен Шах Ханымның қызы, Бенгалия науабы Әливарди ханның немересі Фатима Бегумға үйленген. Бенгалия науабы болмас бұрын, ол шамамен екі он жыл бойы Рангпурдың фауждары болды.
Mir Syed Qasim was the son of Mir Muhammad Razi Khan, and claimed descent from Ali al Ridha. His paternal grandfather, Sayyid Husayn Ridhwi, entered the Mughal Empire during the reign of Aurangzeb, who married him to the daughter of Mir Hadi (Sheikh Sulayman Fazail). Ridhwi was conferred the title of Imtiaz Khan, and made the Waqia navis (Interior Minister) and subsequently the Dewan of Bihar. Qasim's grandfather also wrote Persian poetry under the pen name of Khalis, and a lengthy diwan is attributed to him. Qasim was married to Fatima Begum, a daughter of Mir Jafar and Shah Khanum, and a granddaughter of Nawab Alivardi Khan of Bengal. Prior to becoming the Nawab of Bengal, he served as the Faujdar of Rangpur for roughly two decades.
Өмір
Таққа отырғаннан кейін Мир Қасым Шығыс Үндістан компаниясына жомарт сыйлықтар берді. Сонымен қатар, ол Бүрдіван, Миднапур және Читтагонг аудандарының кірістерін жинау құқығын берді. Бірақ, Қасым көп ұзамай сауда мәселелері бойынша Компаниямен келіспеушіліктерге ұшырады, себебі олар Қасымның тауарларына импорттық және экспорттық баж салығын салуға қарсы болды. Атап айтқанда, олар барлық шетелдік саудагерлерге салынатын 9%-дық бажға қарсылық білдірді. Қасым мен компания арасындағы қарым-қатынас бірте-бірте нашарлап, ол астанасын Муршидабадтан қазіргі Бихардағы Мунгерге көшірді, онда әскер жинап, салық жинауды оңайлату арқылы жаңа әскерлерін қаржыландырды. Қасым 1763 жылы Непалдың алғашқы патшасы Махараджадхираджа Притви Нараян Шахтың тұсында Непал индуистік мемлекетіне шағын шабуыл жасады. Макуанпурдың бас министрі Канак Сингх Бания, Шахтың Макуанпур патшасы Бикрам Сенді тұтқынға алғаннан кейін, Қасымнан Шахқа қарсы араласуын сұрады. Қасым өзінің генералы Гургин Хан басқаратын әскери күшті Непалға басып кіру үшін жіберді. Хан Шахтың әскерінен жеңіліске ұшырап, кері шегінді. Сирадж-уд-Дауладан өзгеше, Мир Қасым тиімді және халыққа ұнайтын билеуші болды. Бұхардағы жеңіс Шығыс Үндістан компаниясын Бенгалия провинциясындағы күшті күш ретінде, жеті жыл бұрынғы Пласси шайқасынан және бес жыл бұрынғы Бедара шайқасынан гөрі әлдеқайда анық бекітті. 1793 жылы Шығыс Үндістан компаниясы Низаматты (Моғол үстемдігін білдіретін) жойды және бұрынғы Моғол провинциясын толыққанды басқаруға кірісті.
Upon ascending the throne, Mir Qasim rewarded the East India Company with lavish gifts. He also granted it the right to collect revenue of the districts of Burdwan,Midnapore and Chittagong. However, Qasim soon ran into disputes with the Company over trade issues, as they objected to Qasim's attempt to levy import and export tariffs on their goods. In particular, they objected to a 9% duty imposed of all foreign traders. The relationship between Qasim and the company slowly deteriorated, and he shifted his capital from Murshidabad to Munger in present day Bihar where he raised an army, financing his new troops by streamlining tax collection. Qasim also launched a brief invasion of Hindu Kingdom of Nepal in 1763 during the reign of Maharajadhiraja Prithvi Narayan Shah, the first King of Nepal. Kanak Singh Baaniya, Chief Minister of Makwanpur, had requested Qasim's intervention against Shah after he had taken Bikram Sen, the king of Makwanpur, hostage. Qasim dispatched a military force under the command of his general Gurgin Khan to invade Nepal. Khan was swiftly defeated by Shah's army, and retreated. Unlike Siraj ud Daulah before him, Mir Qasim was an effective and popular ruler. Their victory at Buxar established the East India Company as a powerful force in the province of Bengal in a much more real sense than at Plassey seven years earlier and at Bedara five years earlier. By 1793 the East India company had abolished the Nizamat (referring to the Mughal suzerainty) and became completely in charge of the former Mughal province.
Өлім
Бөкшарда жеңілгеннен кейін барлық әскері мен ықпалын жоғалтқан Қасымды 1764 жылғы 23 қазанда Шужа уд Даула лагерінен қуды. Ол Рохилханд, Аллахабад, Гохад және Жодхпурға қашып, соңында шамамен 1774 жылы Делиге жақын Котуалға қоныстанды. Мир Қасым 1777 жылғы 8 мамырда Дели маңындағы Котуалда, мүмкін, ісінуден, ешкімге белгісіз және толық кедейлікте қайтыс болды.
Having lost all his men and influence after his defeat at Buxar, Qasim was expelled from his camp by Shuja ud Daula on 23 October 1764; fleeing to Rohilkhand, Allahabad, Gohad and Jodhpur, and eventually settling at Kotwal, near Delhi ca. 1774. Mir Qasim died in obscurity and abject poverty possibly from dropsy, at Kotwal, near Delhi on 8 May 1777.