Кіріспе

Макомбта орналасқан, Иллинойс штатындағы Индустрия және Литтлтон қалаларымен байланысқан теміржол. Макомб және Батыс Иллинойс темір жолы 1901 жылдың 26 қазанында тіркелді. Бұл теміржол Иллинойс штатының Макомб қаласындағы Джонсон көшесі бойымен салынып, жақын орналасқан Индустрия және Литтлтон қалаларына дейін созылды. Оны жергілікті қаржыгер Чарльз В. Чандлер салған. 1904 жылдың 1 қаңтарында жолға қойылды және шамамен жиырма бес жыл бойы қызмет етті.

Тарих

Чарльз В. Чандлер, промоутер және құрылысшы, Маккомб және Батыс Иллинойс теміржолын (M&WI) Маккомб пен Литтлтон арасындағы аймақтарға жүк және жолаушылар тасымалын қамтамасыз ететін жергілікті жол ретінде жоспарлаған, фермерлерге астық пен мал өнімдерін Маккомбқа жеткізуге мүмкіндік беру және соңында Маккомбты ұлттық теміржол желісімен байланыстыру мақсатында салған. Электрлік қалааралық теміржол ретінде жоспарланғанымен, қажетті инфрақұрылымды салуға жеткілікті қаржы болмағандықтан, теміржол қызметін алғашқы және тиімділігі шектеулі газ-электр локомотивтерімен бастады. Теміржол бастапқыда көптеген қиындықтарға тап болды. Көптеген адамдар Чандлердің бизнес империясының кеңеюіне және қаланың жетекші республикашысы ретіндегі оның ықпалына қарсы болды. Бұрын осындай жобаларды қаржылағандардың көпшілігі қолдауын кері тартып алды. Теміржол президенті және Чандлердің серіктесі екі жыл ішінде өз үлесін Чандлерге сатты. Қызмет басталғаннан кейін бір жыл өткен соң теміржолдың депосы өртеніп, газ-электр локомотиві жойылды. Литтлтон маңындағы шахталардан алынған жергілікті Иллинойс битумды көмірінің күкірт құрамы жоғары болғандықтан, оны көптеген өнеркәсіптік және тұрмыстық мақсаттарда пайдалану мүмкін емес еді. Рельстер жеңіл салмақты, төсеме жағдайы нашар болды, нәтижесінде вагондардың жолдан шығуы жиі кездесті. Макомбтағы Джонсон көшесіндегі жер иелері теміржолды қалалық көшелерден шығару үшін бірнеше сотқа жүгінді, бұл әрекеттер ақырында сәтті аяқталды және инвесторларды қорқытып жіберді. 1910 жылы Чандлерге тиесілі Маккомб банкі банкротқа ұшырады, ал Чандлер кейіннен Индианаполистегі ұлымен бірге тұру үшін қаладан кетіп қалды. Банкроттық процедурасының аясында M&WI Чикаго үйін бұзу компаниясына сатылды, ол теміржолды тоқтатып, металл терісін сатуды жоспарлаған. 1913 жылы теміржолды аймақтың жергілікті фермерлер мен саудагерлері сатып алып, Маккомб, Индустри және Литтлтон теміржолы (MI&L) ретінде қайта ұйымдастырды. Бұл теміржол 1910 және 1920 жылдардың соңына дейін жұмыс істеді. Алайда, 1925 жылдан бастап теміржолдың жағдайы нашарлай бастады, себебі теміржол бойындағы жерлерге жаңа, асфальтталған жолдар салынды. Жүк айналымының төмендеуі және тозуға ұшыраған инфрақұрылымды күтіп ұстау шығындарының артуы 1930 жылы теміржолды тоқтатуға әкелді. Сол жылы теміржолдың активтері аукционда сатылды, рельстері бұзылды және бір бу локомотивін қоспағанда, барлық вагондар металл терісіне жіберілді.

Жол жүру құқығы

Бастапқыда M&WI темір жолының солтүстік ұшында, Макомб қаласындағы Джонсон көшесі CB&Q темір жолын кесіп өтетін жерде басталды. Сол жерде Бёрлингтонмен байланыс болды, одан жолдар Джонсон көшесінің ортасынан қала шетіне дейін созылды. Сент-Франциск ауруханасының оңтүстігінде темір жол жеке меншікке өткен жолға бұрылып, Оңтүстік Джонсон көшесінің батыс жағымен (кейін Сент-Франциск Блэктоп деп аталды) жүрді. Бомонт жолынан оңтүстікке қарай бұрылып, Индустрия қаласына солтүстік-батыстан ирек жолмен кірмес бұрын түзу шығысқа қарай бағытталды. Индустриядан оңтүстікке қарай темір жол шамамен түзу оңтүстікке қарай Картерс Крик өткеліне дейін созылды, одан кейін Литтлтон қаласындағы Майн-стрит көшесінің шығыс жағымен түзу солтүстік-оңтүстік бағытқа бұрылды. 1904 жылдың соңында темір жолға қарсы сот процесі оны Макомб қаласындағы Джексон көшесінің солтүстігіндегі бір жарым блоктан жолдарды бұзуға мәжбүр етті, осылайша CB&Q темір жолымен байланысын үзіп тастады. Макомбтың батыс жағында жабдықтарды алмастыру үшін қосымша желі салынды; бұл желі Сент-Франциск ауруханасының оңтүстігіндегі негізгі желіден бөлінді. Осы жерде үш жолдың тоғысқан жері, локомотив депосы және шағын аула салынды. 1908 жылы тағы бір сот ісінен кейін Джонсон көшесіндегі барлық жолдар бұзылды, содан кейін M&WI (кейін MI&L) пойыздары Бёрлингтонмен жасалған келісім арқылы Макомб қаласының орталық бөлігіне кірді. Темір жол бойында бірнеше қосымша жолдар болды. Олар Хендерсон, Эндрюс, Фур Майл, Индустрия (екі қосымша жол), Ранкл және Литтлтон қалаларында орналасқан. Литтлтонның оңтүстік жағында локомотив депосы бар үш жолдың тоғысқан жері де болды.

Макомб

Макомбтағы алғашқы депо Джексон және Джонсон көшелерінің қиылысында, темір ұстасының шеберханасының алдыңғы бөлмесінде орналасқан. 1908 жылы Джонсон көшесіндегі рельстер алынып тасталғанда, бұл депо тасталып қалған деп саналады. Содан кейін Бёрлингтон депосы қолданылды, алайда 1920 жылдары MI&L жолдың солтүстік жағында жеке кеңсесі болған болуы мүмкін. Макомб депосының аумағында бір локомотивке арналған депо, су резервуары және құрал-саймандар сақталатын қойма болған. Алғашқы локомотив депосы 1904 жылғы желтоқсанда өртенген, бірақ қайтадан салынды.

Өнеркәсіп

Индустрия қоймасы 1904 жылы тұрғызылған шағын ағаш құрылыс болатын. Индустриядағы басқа құрылыстарға сол жылы салынған су мұнарасы және құрал-саймандар сақтау қоймасы, мал айдау алаңы және астық көтеру қондырғысы кірді. Бұл құрылыстардың бәрі Бірінші көшенің батыс жағында тікелей орналасқан.

Литтлтон

Литтлтонның алғашқы депосы "Пагода" стилінде салынған ағаш құрылыс болды. 1914 жылы "Чикаго Хаус Врекинг" компаниясы оны бұзып тастады немесе басқа жерге көшірді, ал келесі жылы Бродвейдің оңтүстік жағында орналасқан бетон блоктан тұратын депомен ауыстырды. Литтлтонның теміржол инфрақұрылымына Бродвейдің солтүстігіндегі мал базары мен астық көтеру қондырғысы, сондай-ақ қаланың оңтүстік-батыс жағындағы үш жолдың тоғысқан жеріндегі бір локомотив депосы кірді. Теміржолдың алғашқы жылдарында үш жолдың тоғысқан жерінде көмір вагондарын тиеуге пайдаланылған шахтаның үстіне орнатылған құрылыс та болды.

Орташа орындар

MI&L жылдары Эндрюс, Киркпатрик және Ранклде күту павильондары орналасқан. Киркпатриктегі павильон шындығында ескі вагонның корпусынан жасалған, ал қалғандары толқынды металлдан құралған құрылыстар болды. Эндрюс, Киркпатрик және Ранклде мал айдалатын алаңдар, сондай-ақ Киркпатрикте астық көтеру қондырғысы болды. Кейбір орындарда белгілі бір кезде басқа да құрылыстар болған болуы мүмкін.

Қалған іздері

Бастапқы жол төсегінің, жол бойының және көпірге жақын жерлердің бөліктері әлі күнге дейін Оңтүстік Джонсон жолымен қатар (батыс жағы) табылады, жергілікті тұрғындар оны Сент-Франциск қара жолы деп те атайды (1970 жылы жабылып, оңтүстік-батыстағы бұрынғы католик ауруханасының атымен аталған). Ескі Сент-Франциск ауруханасының оңтүстік-батысындағы жол бойы мен төсегі әлі өз орнында сақталған. Осы жерде маршрут солтүстік-батысқа бұрылып, ақырында Бурлингтонмен (CB&Q) қосылған. Индустрияның солтүстік-батысындағы Гриндстоун ағысының екі жағындағы тағы бір жасанды төбелердің іздері бар. Литтлтонның солтүстік жағындағы Сугар-Крик үстінен салынған үлкен бетон құбыр әлі де тұр, ал осы жердегі төбеге кіру жолы ретінде қолданылады. Литтлтон депосы 1981 жылы болған дауылдан қирағанға дейін сақталған.